ผ้าเย็นๆ ที่กำลังสัมผัสใบหน้าและเนื้อตัว กลิ่นฉุนๆ ของแอมโมเนียชวนคลื่นเ**ยนทำคนเป็นลมเริ่มฟื้นคืนสติ นาทีแรกที่ลืมตาตื่น เธอแลเห็นเพียงมือขาวๆ และชายเสื้อกาวน์ของคุณหมอท่านหนึ่ง เขากำลังปฐมพยาบาลเธอสินะ เธอได้แต่หายใจลึกๆ ยังอยากหลับตาอยู่อย่างนี้
“หมอคะ เหมือนคนไข้จะฟื้นแล้ว” พยาบาลสาวบอกกล่าวคุณหมอหนุ่ม ทว่านั่นไม่ได้ทำให้รอยกังวลบนใบหน้าคุณหมอลดน้อยลงเลย เขายังพาผ้าหมาดชื้นเข้าเช็ดที่เนื้อตัวให้ว่าที่คุณแม่ “เดี๋ยวฉันดูต่อเองค่ะ คุณหมอไปพักเถอะค่ะ”
หมอหนุ่มส่ายหน้า
“ไม่เป็นไร วันนี้ผมไม่ยุ่งเท่าไหร่ ผมจะดูแลเธอเอง”
“คุณหมอหรือรู้จักเธอหรือคะ”
คนถูกถามไม่ตอบ แต่พยักหน้าช้าๆ พยาบาลสาวจึงถอยร่นออกไป
สลิสาพยายามลืมตาขึ้นมอง แลเห็นปลายคางเขา ท่าทางจะหล่อเหลาไม่น้อย และพอหลับตาลงอีกคราแล้วลืมขึ้นใหม่ หัวใจของเธอก็ได้เต้นเร็วแรง
“ธะ...ธาม?”
รอยยิ้มอ่อนโยนถูกส่งมาให้ในตอนนั้น เขานั่งลง
