แม้ปากเขาพูด แต่สลิสาเห็นอย่างชัดเจน เขาย่อกายลงเล็กน้อย แล้วเอารองเท้ามาสวมให้เธอ ก่อนสวมก็ปัดเศษฝุ่นเศษดินออกจากฝ่าเท้าให้ ท่าทีแสนอ่อนโยนนั้นกำลังบุกทะลวงหัวใจของเธออยู่ เขากำลังทำให้เธออยากเป็นผู้หญิงไม่ดีที่มีความโลภเต็มหัวใจ โลภที่อยากได้เขามาเป็นของตัวเอง
“ทรายแต่งงานแล้ว”
“หือ? ทราย...กับเพื่อนผม แต่งงานแล้วเมื่อหลายเดือนก่อน”
“เสียใจด้วย”
เขายิ้มบางๆ นึกขันที่หล่อนมาพูดในตอนนี้
“ไม่ต้องหรอก ผมไม่ได้เศร้านี่นา ทุกวัน...ผมมีความสุขอยู่กับการคิดถึงคุณ”
จู่ๆ พวงแก้มก็ร้อนผ่าว สลิสารู้สึกเช่นนั้น นี่เธอกำลังโดนจีบหรือ ในตอนที่ท้องโตเป็นลูกแตงโมเนี่ยนะ
“ลิสา!? เป็นอะไรไปเนี่ย!”
ปราบวิ่งพรวดพราดเข้ามาหน้าตาตื่น ธามถอยห่างสลิสาโดยอัตโนมัติ สีหน้าเขาเรียบเฉย ทว่าดวงตานั้นพิจารณาปราบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
“ก็...เป็นลมน่ะ”
“โธ่เอ๊ย แล้วเป็นอะไรมากไหม บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” ถามพลา
