“หึ...” เขายิ้ม ตีหน้ามึนแล้วส่ายหัว “จะเรียกแบบนี้แหละ เลือกเอา ให้เรียกลิสา หรือจะให้เรียก ที่รัก”
“หมอ!?”
สลิสาตาเบิกโต “จะบ้าหรือไง นี่จีบฉันเหรอ”
“อือฮึ”
“ทั้งที่...” เธอชี้ใส่ท้องนูนเด่นของตัวเอง
“ไม่ได้จีบคนในท้องนี่นา อีกหน่อยก็คลอดแล้ว พอคลอดก็ยกให้พวกเขาไปไม่ใช่เหรอ”
เขาท้วง เริ่มออกเดินอีกครั้ง สองหนุ่มรอพวกเขาอยู่ที่หน้าลิฟต์
สลิสาไม่ตอบ มองค้อนธามที่พูดอย่างนั้น
“พวกนั้นทำงานนอกบ้าน สุดท้ายแล้วฉันก็คงได้เลี้ยงอยู่ดี”
“อ้าว? แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปเดตเนี่ย”
“เดตบ้าอะไรล่ะ ต่อไปคงเลี้ยงลูกหัวหมุน โอ๊ย...ไม่เอาละ ไม่คุยเรื่องนี้ ฉันกลับบ้านดีกว่า” บอกหมออย่างนั้นแล้วเดินให้เร็วกว่าเดิม แต่แล้วมือของธามก็เอื้อมมาจับแขนเธอไว้
“ค่อยๆ เดิน จะรีบไปไหน ลื่นล้มขึ้นมาเจ็บตัวพอดี”
สลิสากัดกรามกรอดๆ เธอแค่เร่งฝีเท้า ไม่ได้วิ่ง!
“พอแล้ว ส่งแค่นี้พอ”
เธอโบกมือไล่ให้เขาไปเสีย เดิน
