Tila bomba na sumabog sa aking harapan ang mga katagang iyon na sinabi ng asawa ko. Nagpintig hindi lang ang aking tenga pati na rin ang aking puso sa mga salitang binitawan niya.
Kasabay ng pagbagsak ng aking luha ang pagbagsak ng aking katawan sa aming sofa. Tila tinakasan ako ng lakas ng mga oras na iyon.
Meron pa bang isasakit pa dito? Kung meron pa ay hindi ko na lang talaga alam kung ano pang mangagayari sa akin.
Tila hinihiwa ang aking puso sa sobrang sakit at ang dugo ay bumubulusok sa pag-agos.
Kaya ko pa bang sagapin ang aking sarili sa sitwasyon na ito? Tila kulang ang daliri sa aking dalawang kamay upang harangan ang butas sa aking puso upang pigilang lumabas ang dugo mula dito.
"Honey..." Ani ko ng sa wakas ay magkaroon ng lakas na magsalita.
Habang ang luha ay patuloy sa pagbalong halos paluhod akong naglakad sa kanya. "Don't be like this... Mag-asawa tayo. Nangako sa harap ng Diyos na magsasama tayo sa hirap at ginhawa ano man ang mangyari." Pagmamakaawa ko sa kanya.
Ngunit tila bato ang kanyang ekspresyon. Nagtatagis ang kanyang panga na tila hindi natutuwa sa kanyang nakikita.
"Pagsubok lang sa atin ito bilang mag-asawa. Huwag ka naman sanang sumuko." Umiiyak na saad ko ang tuluyang niyakap ang kanyang tuhod. "Tuparan mo naman yung pinangako mo sa akin na anuman ang mangyari you'll gonna love me until your last breath."
While I am crying and hugging his legs he remain standing and his expression is still the same. Hindi man lang mababakasan ng pagkaawa sa kanyang mukha instead he's looking at me with disgust on his face.
Until he is forcing to removed my hands into his legs.
"Ms. Lian Santos." Baritono ang boses niya na binigkas ang pangalan ko. "I don't know what gotten into me before why I marry you." Aniya na tila nandidiri na pinakasalan niya ako.
"No offense meant, I mean Beatrice is too far from you. In fact you're no where near. Beatrice is came from well known family, smart and all. There's no way that I will choose you over her."
Natutop ko ang aking bibig sa mga salitang lumalabas sa kanya. Tuloy-tuloy din ang pagdaloy ng luha sa aking mga mata na halos hindi na ako maka-aninag dahil sa humaharang na luha.
Halos tumigil ang mundo ko sa mga oras na ito. Naninikip ang aking dibdib at tila hirap na hirap akong huminga sa sobrang sakit ng aking nararamdaman.
"I've been investigating this past few weeks if it is really true that we are married or it is just all for show." Pagpapatuloy niya. "Then I have found out that we were legitimately married. It was really registered and all the documents supporting that it is legal."
"I tried to find here in my heart the love that I have for you if there really is." Aniya na may halong sarcasm. "Everyday I am trying to remember you not just here in my brain but also hereherePagap." Pagpapatuloy niya at tinuro ang kanyang dibdib kung nasaan ang kanyang puso. "But I cannot see you. Instead I what I found is Beatrice. This heart is beating for her. Only her."
"No-no--no--" Marahas na iling ko."Hindi totoo yan Denver. Maybe you just need more time to figure out everything. In time your heart will remember me--- no worries I can wait kahit gaano pa katagal. Maghihintay ako."
"I am sorry but no." Matigas na aniya. "I want an anullment because I want to marry Beatrice kasi siya talaga ang totoong mahal ko."
"Alam ko na nasasaktan ka pero sana maintindihan mo ako Ms. Lian. I cannot be with someone that I don't have feelings with. The more na magtatagal tayo bilang mag-asawa the more na masasaktan ka."
"Kaya kong magtiis Denver. Ayon ang pinangako ko sayo at sa Diyos."
"Pero ako Ms. Lian hindi. I want to marry Beatrice and I cannot do that if I am still married to you!" Galit na aniya.
"We were getting an anullment whether you like or not. I will gonna process it as soon as possible." Huling katagang binitawan niya bago umalis ng bahay.