Is this a joke?
1173 Words
ALEXANDRA’S (ALEXANDER) POV
Pagpasok namin sa elevator ng kumpanya ni Deon sang private elevator na diretso sa penthouse niya parang biglang nawala ang oxygen sa paligid.
Tahimik lang kami. Ang naririnig ko lang ay ang mahinang tunog ng elevator at ang malakas na pintig ng puso ko. Nakatitig si Deon sa reflection ko sa salamin ng elevator. Hindi siya kumukurap. Ang kamay niya, nasa bewang ko pa rin, at nararamdaman ko ang init ng palad niya tumatagos sa manipis na tela ng black dress ko.
"Alex," bulong niya. "You’re unusually quiet."
"Hingal lang ako sa heels, gago," palusot ko, pero ang totoo, nanginginig ang mga tuhod ko. "Sabi mo Netflix lang tayo dito ah? Asan ang remote?"
Ngumisi siya. Yung ngiting alam kong may balak. "The remote is on the table. But I think we have better things to watch than a movie."
TING!
Bumukas ang pinto.
Ang penthouse niya ay parang sa mga pelikula. Floor-to-ceiling windows na tanaw ang buong kislap ng Metro Manila. Puro itim, puti, at leather ang furniture. Amoy expensive whiskey at lalaki.
"Wow," bulong ko. "Ang yaman mo talaga, no? Dami mong pambili ng kape."
"Sit down, Alex. I’ll get us some drinks."
Umupo ako sa mahabang leather sofa. Niluwagan ko ang pagkaka-upo konakabuka ang mga binti ko, 'yung nakasanayan ko. Nakalimutan kong naka-slit pala 'yung dress ko, kaya halos hanggang hita na ang nakalabas.
Lumapit si Deon dala ang dalawang baso ng scotch. Tumigil siya sa harap ko. Ang mata niya, parang gutom na leon na nakakita ng karne.
"You really don't know how to act like a lady, do you?" sabi niya habang nilalagay ang baso sa table.
"Eh sa ganito ako kumilos eh! Kung ayaw mo, ihatid mo na ako sa amin!" hamon ko, akmang tatayo.
Pero mabilis siyang kumilos. Bago pa ako makatayo, hinawakan niya ang magkabilang balikat ko at itinulak ako pabalik sa sofa. Sumampa siya sa ibabaw ko hindi madiin, pero sapat na para ma-trap ako sa pagitan ng mga binti niya.
"I never said I didn't like it," malat niyang bulong. "In katunayan, I love it. I love that you're rough. I love that you're unpredictable."
Hinawakan niya ang baba ko at itinaas ang mukha ko.
"I’ve wanted to do this since the moment you stepped out of that car in the rain."
Hinalikan niya ako.
Madiin. Gutom. Puno ng pagnanasa.
Wala na 'yung "gentleman" image niya sa restaurant. Ngayon, lumabas na ang tunay na Deon Ravena.
Napahawak ako sa batok niya. Hinila ko ang buhok niya habang sumasabay ako sa halik niya. Ang kamay niya, gumapang sa hita ko, dahan-dahang itinaas ang tela ng dress ko hanggang sa maramdaman niya ang balat ko.
"Deon..." ungal ko sa gitna ng halik.
Hinalikan niya ang leeg ko, pababa sa balikat ko na nakalabas. Isang kamay niya ang pumasok sa loob ng off-shoulder ko, hinahaplos ang malambot kong balat.
Nag-iinit ang buong katawan ko. Para akong natutunaw. Alexander, tumigil ka! sigaw ng utak ko, pero ang katawan ko, gustong-gusto ang ginagawa niya. Gusto kong maramdaman ang bawat haplos niya.
Biglang...
Vrrr... Vrrr... Vrrr...
Nag-vibrate ang phone ko sa table sa gilid namin. Ang screen ay umilaw sa dilim ng kwarto.
Calling... Franco (Best Bro)
Hindi ko pinansin. Pinagpatuloy ko ang paghalik kay Deon. Pero hindi tumigil ang phone.
Vrrr... Vrrr... Vrrr...
"Ignore it," bulong ni Deon, ang labi ay nasa tenga ko na. "He can wait."
"Oo... ignore natin..." sagot ko, pero lalong naging makulit ang phone.
Pang-sampung tawag na yata ni Franco. Biglang may pumasok na text message na nabasa ko dahil naka-pop up notification ito sa screen.
From: Franco (Best Bro)
ALEX! WAG KANG MAGPAPALOKO! GINAGAMIT KA LANG NG MGA RAVENA! MAY PLANO SILANG PABAGSAKIN ANG VALDARAMOS GROUP! PROJECT KA LANG NI DEON! SAGUTIN MO 'TO NGAYON DIN!
Tumigil ang mundo ko.
Parang binuhusan ako ng yelo sa gitna ng init ng sandali.
"Project?" bulong ko.
Tinulak ko si Deon. Malakas.
"Wait. Teka lang."
"Alex, what's wrong?" inis na tanong ni Deon, hingal na hingal din.
Kinuha ko ang phone ko. Binasa ko nang maayos ang text ni Franco. Paulit-ulit.
Valdaramos Acquisition Project. Status: Deon Ravena to initiate engagement.
Tumingin ako kay Deon. Nakita ko ang gulat sa mga mata niya nang makita ang screen ng phone ko. Alam niya. Alam niya kung ano 'yung nabasa ko.
"Alex, let me explain—"
"Totoo ba 'to?" seryosong tanong ko. Tumayo ako, inaayos ang damit ko na nagulo. "Kaya mo ba ako dinala sa date na 'to? Kaya mo ba ako nililigawan? Para sa kumpanya namin?"
"It started like that, yes," pag-amin niya, tumayo na rin siya. "But Alex, it changed. I really—"
"So, business deal lang pala ako?" Tumawa ako nang mapait. Ang sakit. Bakit ang sakit?! "Kaya pala ang galing mong mambola. Expert ka pala sa 'client acquisition'. Congrats, Mr. Ravena. Halos makuha mo na ang pirma ko sa kama mo."
"Alex, hindi ganyan 'yun! The project is a family plan, but my feelings for you are—"
"Stop!" sigaw ko. "Huwag mo nang ituloy. Mas kadiri pakinggan."
Kinuha ko ang clutch bag ko. Nanginginig ang mga kamay ko sa galit at sa hiyang nararamdaman ko.
"Akala ko... akala ko ikaw 'yung unang taong nagustuhan ako dahil sa kung sino ako ngayon," sabi ko, tumitingin nang diretso sa mata niya. "Pero mas malala ka pa pala sa akin nung lalaki ako. At least ako, libog lang ang habol ko. Ikaw? Pera at kapangyarihan."
"Alex, listen to me!" Hinawakan niya ang braso ko, pero tinabig ko siya nang malakas.
"Don't touch me! Mag-usap na lang tayo sa boardroom, Mr. Ravena. Doon naman ang laro mo, 'di ba?"
Nagmartsa ako palabas ng penthouse niya. Ang bawat hakbang ng heels ko ay parang saksak sa pride ko.
Paglabas ko ng elevator, nandoon si Franco sa lobby, hingal na hingal, mukhang nag-drive ng mabilis para lang makarating dito.
"Alex!" tawag niya. Lumapit siya sa akin at niyakap ako agad. "Salamat sa Diyos, okay ka lang."
Hindi ako nakapagsalita. Isinandal ko ang ulo ko sa balikat ni Franco.
Sa unang pagkakataon mula nung naging babae ako... umiyak ako.
Hindi dahil mahina ako.
Kundi dahil pakiramdam ko, natalo ako sa sarili kong laro.
"Iuwi mo na ako, Franco," bulong ko. "Ayoko na dito."
Tumingin si Franco sa elevator kung saan kakarating lang ni Deon. Nagpalitan sila ng matatalim na tingin. Pero hindi na hinintay ni Franco na makalapit si Deon. Inakay niya ako palabas ng building.
Habang nasa sasakyan kami ni Franco, tahimik lang ang gabi. Pero sa loob ko, may namumuong bagyo.
"Alexander," sabi ko sa sarili ko. "Tapos na ang laro. Hindi na ako magpapauto. Kung gusto nila ng giyera sa negosyo, ibibigay ko sa kanila."
- Writer
