หากดิลลอนมีใจให้แอนนิก้าจริง เขาจะทำให้ดูว่าใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของผู้หญิงคนนั้น ต่อให้เขาจะไม่ไยดีอย่างไร ก็ไม่มีใครมีสิทธิ์รู้สึกอะไรกับเธอทั้งนั้น
“จะไปไหนวะ ยังคุยไม่รู้เรื่องเลยนะเว้ย” ดิลลอนตะโกนเรียก เมื่อเห็นว่าคาลอสเดินดุ่ม ๆ ขึ้นข้างบนไป แม้จะตะโกนเรียกอีกสักกี่ครั้งก็ไร้ผล
คนร่างใหญ่เร่งฝีเท้าไปยังห้องนอนที่อยู่มุมในสุด หัวใจเต้นรัวเร็วด้วยความโกรธจัดราวกับจะทะลุออกมา ยิ่งทำให้เขาบ้าคลั่ง ประตูไม้อย่างดีถูกเปิดออกอย่างแรง ภายในห้องมืดสนิท คาลอสใช้เวลาปรับสายตากับคามมืดสักครู่ก่อนจะปิดประตูห้องลงกลอน ก่อนจะก้าวเร็ว ๆ มาประชิดเตียงที่คนตัวเล็กนอนอยู่
พรึ่บ
เมื่อเห็นว่าแอนนิก้าหลับลึกจนไม่รู้เรื่องว่าเขาเข้ามา คาลอสก็กระชากผ้าห่มที่คลุมตัวเธอออกอย่างแรงจนหญิงสาวสะดุ้งตื่นและลุกขึ้นมานั่งด้วยความงงงวย
“คุณ !” ยังไม่ทันได้พูดหรือถามอะไรต่อ เจ้าของร่างใหญ่ก็โถมร่างลงมานอนทับเอา
