เมื่อได้อยู่ตามลำพังแล้ว แอนนิก้าก็เดินเข้าไปใกล้หวังจะช่วยแต่งตัวให้คนรักของเจ้านายตามที่ได้รับมอบหมายมา
“นี่ อย่ามาแตะต้องฉันนะ” เชียร่าตวาด พลางปัดมือของแอนนิก้าออกจากแขนของตัวเอง
“แต่คุณคาลอสให้ฉันมาช่วยคุณแต่งตัวนะคะ” แอนนิก้าตอกย้ำหน้าที่ของตนเองอีกครั้ง พลางถอนหายใจยืดยาวเบา ๆ
“ช่างสิ แกออกไปรอข้างนอกไป ฉันแต่งตัวเองได้” ถึงแม้ว่าแอนนิก้าจะไม่ได้อยากทำหน้าที่นี้สักเท่าไรแต่เมื่อได้รับมอบหมายมาแล้ว เธอก็ต้องทำมันให้ดี อีกอย่างเจ้านายของเธอคือคาลอส ฉะนั้นเธอจึงไม่ยอมออกไปไหน
“ไม่ได้หรอกค่ะ ฉันรับหน้าที่มาแล้ว คุณเชียร่าอยู่เฉย ๆ ให้ฉันช่วยแต่งตัวเถอะนะคะ เดี๋ยวจะสายเอา” เมื่อเห็นว่าแอนนิก้าดื้อด้านไม่ยอมฟังคำสั่ง เชียร่าก็เหลืออด ตวัดฝ่ามือใส่ใบหน้าของแอนนิก้า ก่อนจะพูด
“ได้ แกไม่ออกก็ไม่ต้องออก แต่อย่าหวังว่าจะมาแตะต้องฉันได้ นังคนชั้นต่ำ ! มานี่” ร่างสูงเพรียวฉุดกระชากลากถูแอนน
