เหมือนทุกอย่างรอบตัวหยุดลง สายตาและความสนใจที่เคยพุ่งไปหาโรเบิร์ตกลับเปลี่ยนทิศทางไปยังบุคคลปริศนาที่อยู่เบื้องหลังของเขา ถึงแม้จะรู้สึกหัวเสียนิดหน่อยที่ถูกแย่งความสนใจไปแต่ชายหนุ่มเคราเฟิ้มก็ยังยิ้มออกมาอย่างรักษามารยาท พลางหันไปหาบุคคลมาใหม่
“ค… คาลอส” ทันทีที่เห็นว่าผู้มาเยือนเป็นใคร โรเบิร์ตก็ถึงกับตาค้าง จะเป็นไปได้อย่างไร ทำไมคาลอสถึงมาอยู่ที่นี่ ทั้งที่เขาตั้งใจจัดงานนี้ขึ้นอย่างลับ ๆ แล้ว แต่เมื่อปรายตอาไปมองหญิงสาวข้างกายของคาลอสก็ยิ่งอึ้งหนักกว่าเดิม เพราะหญิงสาวคือคนสนิทของเขาเอง ตอนนี้เธอก็ไม่ได้มีสีหน้าต่างไปจากเขานัก
“ทำไมถึงตกใจแรงขนาดนั้นล่ะโรเบิร์ต ฉันแวะมาหาน่ะ เห็นว่าวันนี้นายจัดงาน… ราบรื่นดีไหม อยากให้ฉันช่วยอะไรหรือเปล่า” คาลอสถามด้วยเสียงเย็นเยือก รอยยิ้มที่ส่งมาไม่ใช่รอยยิ้มอย่างพันธมิตร ทว่าเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน
“นายมาได้ยังไง” แม้จะรู้ว่านั่นเป
