Jiyan Dilşad
Korkudan titremeye başlarken hem şaşkınlık, hem de çok garip duygularla birlikte abime bakmaya başladım.
Karşımda gördüğüm kişi gerçekten kanımdan canımdan olan kişi miydi?
Kendi kanından kişinin öldürdüğümü düşünmesine rağmen Aslan bana silah çekmemişti...
Ama benim çocukluktan beri bir arada olduğum abim bana silah çekiyordu.
Namuslarını kirlettiğimi söylüyordu. Hem de net kanıt yokken ortada!
Bir insanı suçlamak nasıl bu kadar kolay olabilirdi? Ben bu kadar çabuk suçlayamazdım kimseyi... Ben mi aptaldım, yoksa onlar mı çok gaddardı? Ya da hazır önündekilere inanmak daha kolay geliyordu insanlara. Fakat ailemin bile böyle düşünüyor olması beni zaten ölmeden mezara koymuştu.
“A-abi ne yapıyorsun sen saçmalama! Ben kimseyi öldürmedim! Hiç mi tanımadın kardeşini se
