Jiyan Dilşad
Gözlerimi irice açmış bir şekilde onların içeri soktukları tabuta bakarken adeta nefes almayı bile unuttum.
“Şaka mı bu?” diye sorarken buldum kendimi.
Karşımdaki patron dedikleri adam ise keyifle ellerini cebine sokup benim yüzümü inceliyordu. “Hediyemi beğendin mi? Bence çok orijinal bir hediye! Geceleri burada uyurken oldukça güvende hissedersin diye düşünüyorum. Belki birazcık yaşadıkların aklına gelir azap çekersin falan, klasik şeyler işte...”
Birde utanmadan benimle dalga geçiyordu!
Yaptığı şeyin ne kadar psikoloji bozacak bir eylem olduğunun farkında mıydı acaba? Farkındaysa bile umurunda olmadığı kesin. Benim psikolojim zaten onun neden umurunda olsun ki? Zaten sağlıklı bir düşünce yapısı da yoktu!
Tabutu görmemle birlikte ellerimdeki ipleri çözmeye çalıştım a
