Jiyan Dilşad
Kardelen bugün beni fena halde yakalamıştı ama zaten ondan bir şeyin kaçmayacağını biliyordum.
O şu an yanımda ya, artık hiçbir şeyin önemi yoktu. Ne bilmek istiyorsa söylerdim. Yeter ki o yanımda ve iyi olsun.
Tam eve gitmek için arabalara bindiğimiz sırada bir kız öne doğru atıldı. Gözlerimi kısıp kim diye hatırlamaya çalışırken eskiden birkaç kez denk geldiğim kız olduğunu hatırladım. Reyhandı bu.
Gözlerim şaşkınlıkla aralanırken, ne olduğunu anlamaya çalışıyordum.
Aslan arabaya binecekken durdu. “Reyhan?” dedi şaşkın bir şekilde. 3 yıldır onu görmemiştim.
“Aslan abi,” dedi titrek sesiyle.
Ben de arabadan çıkıp merakla yanına ilerledim. O sırada sert adımlarla Azad’ın da bize doğru geldiğini görünce kaşlarım şaşkınlıkla aralandı. Ne oluyordu? Azad niye bu kadar end
