Kudret Miroğlu
Konağın terasında iki kolumu tırabzanlara yaslamış öylece konakta koşturan insanları izliyordum.
Kimisi yardımcı, kimisi aileden kişilerdi.
Son zamanlarda bu konak bana hiç huzur vermemeye başlamıştı. O Jiyan denilen kızın bu konağa gelmesi, kızımı öldürmüş olması ve buna rağmen oğullarım tarafından el üstünde tutuluyor olması zoruma gidiyordu.
Onların ara sıra samanlıkta buluştuklarını biliyordum.
Hatta o lanet kızı uyarmıştım.
Kızımı pis oyunlarına alet etme, o samanlığa çağırma diye. Ama ne Kardelen ne de o beni dinlememişti.
Şimdi hem Kardelen’den olmuştum hem de sevmediğim kız biricik oğlumun koynuna girer olmuştu. Sadece koynuna girse yine iyi, aklına da girmişti. Aslan sert bir kişilikti. Önünde dedesi ve babası bile duramazdı.
Ondan umutluydum.
O Jiyan denil
