CHAPTER 109

1667 Words

REIGHN SELESTINE “What's the meaning of this?” Tanong ko sa kanya pero may nakita akong lungkot sa mga mata niya. “I’m sorry, mahal.” Sabi niya sa akin na agad kong naintindihan. “Ikaw ang nagpapunta sa kanya dito?” Tanong ko sa kanya. “Ako nga, mahal.” sagot niya sa akin kaya nag-unahang pumatak ang mga luha ko. “Why? Akala ko ba hihintayin mo na maging ready ako?” Tanong ko sa kanya. “Sorry, mahal.” sabi niya sa akin. Gusto ko magalit pero hindi ko magawa dahil mas lamang ang lungkot ko ngayon. Hindi na ako nagsalita pa. Pinunasan ko na lang ang luha ko at bumaba na ako sa kotse niya para puntahan ang daddy ko. Hindi ko inaasahan na siya ang makikita ko dito. Wala ang choice kundi harapin ko siya. Napahawak ako sa tiyan ko. Natatakot ako, sobrang natatakot ako habang papalapit a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD