Özgür gözleri simsiyah bakıyordu. Ona doğru yürüdüm. Kollarımı tekrar boynuna doladım.
'Cevap vermek için zamana ihtiyacım var. Sen sakinleştin galiba. '
' Yaklaşmasan başaracağım. '
Ellerimi çözdüm. Pijamanın üzerini çıkardım. Sanki mümkün gibi gözleri daha da karardı. Ama öfkeyle bileğimi tuttu.
' Beni böyle evde tutabileceğini mi hayal ediyorsun? '
Gözümden bir damla yaş aktı.
' Anlamıyorsun değil mi? İlk defa biri beni ben olduğum için istiyor. Parasının karşılığını almak için değil. Dalya Çakıl olduğum için. '
' Ağlama. '
' Anlamaya çalış o zaman biraz. '
' Biraz zaman ver. Sakin bir zamanımda. '
Elimi arkama götürüp sütyene uzanırken beni engelledi kucakladı ve yatağa attı. Üzerindeki gömleğin düğmelerini kopardı. Yine düğmesiz gömlekle gidecekti acaba annesine nasıl
