Kızlarla mutfağa girdiğimiz gibi kapıyı kapattım.
“Ne dalga geçiyorsunuz be! İstediğim yere otururum, size ne bundan?”
Hâlâ gülüyorlardı. Roperin, sahte bir ayıplamayla beni kınadı:
“Hiii! Utanma da kalmamış... Nasıl bir gelin aldık biz?”
Rojin de hemen lafa atıldı:
“Azad abim yetmiyordu, şimdi sıra gelinde! İkisi birlikte döverler artık bizi.”
Rojda da yalancıktan ağlar gibi yaptı:
“Azad abim bir gün kapatıyordu bizi kilere, yengem kapatırsa artık hiç çıkarmaz!”
İnanamıyordum. Şaşkınlıkla elim ağzıma gitti, öylece onları izliyordum. Bejna da katıldı aralarına:
“Ben kurtuluyorum bundan! Bıktım artık bunun eskilerini giymekten. Allah size sabır versin kızlar, yazık size...”
Kaşlarımı çattım. Ne zaman eskilerimi Bejna’ya vermiştim ki? Benden bu kadar mı kurtulmak istiyordu?
“İnanm
