“Helbest Hanım...”
Yanımda beliren derin ve pürüzlü sesle irkildim. Başımı çevirdiğimde Bahoz’un bana baktığını gördüm. Yüzündeki o her zamanki soğuk ifade gitmiş, yerini garip bir ciddiyete ve dikkate bırakmıştı. Elini son derece asil bir hareketle bana doğru uzattı.
“Pistte tek başlarına kalmasınlar, öyle değil mi? Bu dansı bana bağışlar mısınız?”
Dılgeş abim ve Şoreş’in şaşkın bakışları arasında bir an duraksadım. Ama Azad’ın gözlerimin önünde Besna ile dans edişi içimdeki gururu şahlandırdı. Başımı dikleştirdim, elimi Bahoz’un eline koydum.
“Memnuniyetle Bahoz Ağa,” dedim.
Piste çıktığımızda Bahoz elini incelikle belime koydu. Azad ve Besna’nın birkaç adım ötesinde dans etmeye başladık. Azad bizi gördüğü an adımları bir anlığına aksadı, gözlerinde ani bir şaşkınlık belirdi ama Bah
