Sadyang may mga bagay na imposibeng ipilit. Habang tanaw ko ang dagat napagtanto ko kung bakit sa lahat ng taong paghihirap ko ngayon ko lang naisip ang tumakas at magpakalayo-layo.
Kahit magtangka akong lumayas, wala akong naisip kundi ang pamilya ko, si Gabiana, si Mommy. Paano pag-aalis ako, paano ang pamilya?
I've been hoping that we could save our family. I was already became a slave to that. I hope I left and forget everything. Hindi ko rin naman makuha ang pagmamahal ng pamilya ko then why would I bother forcing myself to them?
Sino ba tayo para ipilit ajg mga bagay na sa una palang ay hindi na pwede.
To love that was for forced wouldn't last.
Sa araw araw umaasa pa rin akong mahalin nila gaya ng pagmamahal na inaasam ko. Lahat ng bagay ginawa ko. Dahil narin sa nagyari sa a
