นิรุทกับดอนพากันไปดื่มต่อที่ผับหรูบนถนนวอล์คกิ้งสตรีทแหล่งท่องเที่ยวชื่อดังของพัทยาที่มีทั้งคลับหรู ผับ บาร์เบียร์เปิดให้บริการเต็มสองฝากฝั่งถนนยาวหลายร้อยเมตรและมีนักท่องเที่ยวต่างชาติไปเที่ยวกันมากมายในยามค่ำคืน
“เสียดายที่ตุลย์มีนัดไม่งั้นได้ดื่มกันยันเช้าแน่ว่ะ”นิรุทพูดกับดอนด้วยความเสียดายเมื่อตุลามีนัดก่อน
“ฉันว่าแกไม่ได้ดื่มถึงเช้าหรอกแต่โจ้ะพรึมๆถึงเช้าล่ะไม่แน่”ดอนบอกเพื่อนและชี้ไปข้างหลังของนิรุท
“จำได้มั้ยคะว่าใครเอ่ย”สาวสวยเดินมาด้านหลังแล้วเปิดตานิรุทดันเต้าอวบชนท้าทอยถามเขา
“อืมม,จำไม่ได้ครับ”นิรุทตอบสาวสวยที่ปิดตาเขาและทำท่ากระเง้ากระงอดใส่
“รุทอ่ะ,จำแพรวไม่ได้จริงๆเหรอคะ”เธอเดินอ้อมโซฟามาฝั่งที่เขานั่งอยู่และนั่งลงบนตักจูบปากเขาด้วยอย่างไม่อายดอน
“ล้อเล่นครับ ทำไมจะจำแพรวไม่ได้ละครับ”นิรุทตอบสาวสวยที่เขาเคยควงอยู่พักหนึ่งและก็ห่างกันไปต่างก็รักสนุกแต่ไม่ผูกพันธ์กันทั้
