CHAPTER ONE -He's Beloved
2414 Words
Ithan’s POV.
Love kills, love deceives, and if placed in the wrong hands love can be verypainful, yet and still we search far and wide for it.
NANDITO AKO SA LABAS ng Mansion ng pamilya ni Shere An ng hating-gabi habang nakatitin sa magandang mukha ng babaeng Mahal ko.
Hindi ko maiwasang hindi mapangiti ng maalala ko kung gaano ko kamahal ang dalaga, pero kahit nakangiti ako sa labas ng anyo ko ay sa kaloob-looban ko ay kinakabahan at natatakot ko sa maaaring maging sagot sa akin ni Shere Ann ngayong gabi.
Ang gabi ito kung saan handa na akong magtapat sa kung anong nararamdaman ko para sakanya.
Halo-halo ang naging emosyon ko ngayon, but still takot parin ako sa magiging sagot saakin pero kahit ano naman ang desisyon ni Shere Ann ay tanggapin ko parin at irerespeto-pero hindi parin ako.
Titigil na mahalin siya at habulin siya hanggang sa maging akin siya -hanggang sa magiging akin si Shere Ann.
“A-Anong ginagawa mo dito sa labas ng bahay namin, Ithan?” nagtatakang tanong saakin ni Shere Ann habang nakatiting ito sa mga mata ko pero halata parin sa boses nito ang kaba na nakatiting saakin
Bumuntong hininga ako para lakas ang sarili ko at sinalubong ko ang tingin nito saakin bago magsalita
“I LIKE YOU SHERE ANN.”-pag-anim ko sa dalaga sa tunay kong nararamdaman para sakanya.
Agad ko namang nakitang napakurap-kurap ng mata si Shere Ann dahil sa pagkabigla. Sino bang hindi magugulat na ang isang Campus Heartbrob’s ay pupunta
Sa bahay mo ng hating-gabi tapos biglang sasabihin sayong may gusto ito sayo.
Sino bang gagawa ng ganon? Of course ako lang naman ang gagawa ng ganon ngayon.
Pero si Shere Ann ay hindi parin nakabawi sa kanyang pagkagula. Alam kong nakakagulat ang pang-amin ko kay Shere tungkol sa nararamdaman ko para sakanya. Ngayon lang ako nagkaroon ng lakas loob na umamin sa dalaga.
Pero mukhang ako ang nagulat dahil sa naging huling reaksyon ng mukha nito ngayon, wala akong nakitang reaksyon sa mukha nito kahit man lang takot o kaba -yung pagka-shock ng mukha niya noong una ay naging blangko na agad ang mukha ng dalaga -ni Shere Ann.
Sobrang bilis ng t***k ng puso ko “Did you heard me Shere, gusto kita noon pa lang.”-kinakabahang lintaya ko ulit sakanya dahil baka hindi niya ako narining
Pero seryoso lang itong nakatiting saakin at tinaasan man lang ako ng kilay nito. What hell?
Hindi niya ba ako gusto? May iba naba siyang nagugustohan kaysa saakin?
Sino naman kaya yun potanginang lalaking nagugustuhan ni Shere Ann, para mapatay ko agad ito.
“Ano ba yang pinagsasabi mo? Ithan.”-sa wakas ay nagsalita na ito -si Shere Ann
Marahan akong bumuntong hininga “I confess my Feelings to you. Umaamin ako sayo ngayon na gusto kita matagal.”-panimula ko “Alam mo ba Shere, ngayon lang ng ako nagkaroon ng lakas loob na umamin sayo na gusto kita-sa totoo lang kinakabahan ako ngayon sa magiging sagot mo saakin.”-saad ko rito at abot kaba ang nararamdaman ng puso ko ngayon
“Ang gusto ko lang naman ngayon ay malaman at marining mula sayo kung gusto mo din ba ako, I hope na ang isasagot mo saakin-“ Hindi ko na natapos yung sasabihin ko sana ng bigla itong magsalita para matigilan ako.
“Hindi kita gusto Ithan.”-deretso sagot nito sakin at walang buhay na sagot ni Shere Ann
Ako naman ay natigilan sa narining ko mula sakanya. Pati ang buong paligid at puso ko tumigil. Sa oras na yun pati ang langit at lupa ay bumangsak saakin dahil sa naging sagot ng babaeng mahal ko, ang nag-iisang babaeng minahal ko mula sa malayo.
“Hindi kita gusto Ithan.”
“Hindi kita gusto Ithan.”
“Hindi kita gusto Ithan”
Parang nabingi ako sa narining ko mula kay Shere Ann.
Tama ba yung narining ko, hindi niya ako gusto.
Pero bakit? Bakit hindi niya ako guusto? Mayaman naman ako, gwapo, matalino higit sa lahat campus heartrob-pero bakit?
Ang sakit sobra sa puso na hindi ka gusto ng babaeng mahal mo. Ganito pala ang mararamdaman ng isang tao kapang nagtapat ng tunay na nararamdaman sa isang tao parang may isang bilyong karayom ang tumama sa puso ko ngayon.
“May mali pa saakin Shere para hindi mo ako magugustuhan?”-tanong ko sakanya
I really want to know the real reason.
Dahil hindi ko tanggap ang sagot hindi niya ako gusto.
Marahas itong bumuntong hininga saaka inisa-isa niya ang hakbang ang pagitan naming dalawa “Ithan. I don’t like you because –“ biglang naputol ang sasabihin nito ng biglang dumilim ang buong palagid naming dalawa.
Hindi ko na narining ang huling sinabi nito dahil sa napamulat ako ang mata ko dahil sa malakas na tunong ng alarm clock sa gilid ng kama ko at sabay bangon sa kinahihigaan ko.
Napatingin naman ako sa bintana ng kwarto ko dahil sa tumama sa mukha ko ang mainit na sikat ng araw.
“Umaga na pala.”-wala sasarili sabi sabay kusot-kusot ng dalawa kong mata.
Nagulat naman ako ng biglang isang malakas na katok ang umaalingaw-ngaw sa buong silid ko.
“Kuya Ithan wake up. Male-late na tayo sa klase.”-malakas na sigaw ng kapatid kong lalaking na nasa labas ng kwarto ko ngayon habang malakas paring kumakatok
Napailing nalang ako sabay hilot ng sentido ko dahil sa biglang sumakit ang ulo ko -ng biglang may pumasok sa utak ko ng isang eksena.
“Ithan I don’t like you because I-“ Napakurap ako ng mata ko ng biglang pumasok sa isip ko ang sinabi saakin ni Shere Ann.
Napabuntong hininga nalang ako ng maalalang panaginip lang ang lahat.
“Arghh. Come on Ithan, it just a f*****g dream. Tandaan mo wala ka nga lakas loob ng lumapit sa babaeng yun tapos sasabihin mo na gusto mo siya.”-inis na saad ko sasarilo
“Tsk. What a f*****g dream.”-malutong na mura ko ng marealizw ko na panaginip lang pala ang lahat saaming dalawa. But still I am thankful na panaginip lang yun dahil kung yun lang naman ang maisasagot saakin ni Shere Ann matapos akong mag-confess sa harapan niya ay masasaktan talaga ako ng sobra.
Sa panaginip pa nga lang masakit na, paano nalang kung totoo na ang lahat baka magpakamatay ako sa sobrang nasakit na mararamdaman ng puso ko.
Napatigil namana ako sa pag-iisip tubgkol sa panaginip ko ng magsalita ulit ang kapatid ko.
“Kuya Ithan. Ano ba gumising kana nga, late na tayo sa first subject natin.”-inis na sigaw ni James sa labas ng pinto
Marahas akong bumuntong hininga saka umalis sa higaan ko saka binuksan ang pinto ang kwarto ko.
“Just gave me 15 minutes at aalis na tayo okay.”-simpling lintay ko sa kapatid
Masama naman ako nitong tinitigan bago ako nito iwan at bumaba ng hangdan. Napailing naman ako sa isinara ang pintoan ng kwarto ko saka ako pumasok sa banyo para maligo.
Habang nasa ilahim ako ng shower hindi ko parin maiwasang hindi maalala ang panaginip ko tungkol kay Shere Ann.
Parang kasing totoo ang lahat na nasa panaginip kong yun.
Biglang pumasok sa isip ko ang mga “what if’s” kung mangyari man ang napanaginipan ko.
Ano kaya ang mararamdaman ko sa mga oras na’yun?
Masasaktan kaya ako o wala lang gaya ng nararamdaman ko sa ibang naging girlfriend ko noon.
Napabuntong hininga nalang ako saka tinapos ang pangligo ko at lumabas na sa banyo para magbihis ng uniform ko.
Nagmadali ako bumaba ng hangdan at doon ko naabotan ng naka-cross-arm ang kapatid ko saakin.
“What?”-takang tanong ko.
Masama parin akong tinitigan nito “You said 15 minutes but you took 20 minutes kuya.”
Mahina ko nalang itong tinawanan saka hinila ko ang braso nito palabas ng bahay naman saka hinila ko ito papunta sa kotse namin kung nasaan naghihintay sa amin ng personal driver ko.
Na unang pumasok sa loob ng kotse si James tapos sumunod naman ako sakanya.
“Ano ba kasi ang ginawa mo? Ba’t ang tagal mong lumabas sa kwarto mo, Kuya?”-tanong ni James saakin
“Ano ba kasi ang ginagawa ng mga lalaking sa loob ng banyo kaya natatagalan?”-ngiting-asong tanong ko din alam kong kasing sensitive ang kapatid kong ito -masyadong inosente sa mundo.
Masama naman ako nitong tiningnan “Your so gross Kuya. Don’t talk to me.”-parang nandidiring saad nito saakin ni James.
Malakas lang akong natawa sa reaksyon nito “Ewan ko sayo James parang hindi kalalaki.”
Pero sa halip na murahin niya ako ay inirapan lang ako nito.
Napailing nalang ako. James is my little brother siya yung kasama ko sa tuwing nalulungkot ako o wala akong makapagsabihan ng mga problema ko.
But sometimes may napapansin ako sa bawat galaw nito. I don’t know kung tama ba ang nasa isip ko, but I hope sabihin din niya saakin ang totoo dahil tatanggapin ko parin naman siya kung sino o ano siya.
ILANG ORAS DIN ang byahe namin bago kami makarating sa Danforth University. Doon ko lang napansin
Na nasa University na pala kami ng pagsalita ang driver namin dahil naging busy kaming dalawan ng kapatid ko sa kanya-kanyang Cellphone namin.
“Sir. Ithan nandito na po tayo sa Danforth University.”-pukaw ng atensyon namin ng driver ko
Tumango naman kanming dalawa ni James at nag-ayos ng mga gamit namin saka lumabas ng kotse,
Sumunod naman saakin si James na may inis mukha nito.
Ganito palagi ang eksena tuwing umaga, mga naghihiyawang Estudanyting babae ng Danford University ang unang bumungad sa aming dalawa ni James.
Kahit gaano pa karami ang mga babaeng bumungad saakin araw-araw kung wala naman sakanilang groupo ang hinahanap ko, wala parin akong pakialam sa kanila.
“Bakit ba kasi tuwing dumadating tayo sa University mga babaeng naghihiyawan ang bumubungad saatin?”-inis na wika ni James saakin
Mahina ko nalang itong tinawanan saka tumingin ako sakanya “Hindi ka pa ba na sanay little bro. Gwapo tayo kaya maraming babaeng humahabol sa ating dalawa.”-malawak na ngiti saad ko sa kapatid ko
Napailing nalang naman ito at mas lalo pang nainis ito nh husto “Nakakairita lang kasi sila.”
Mahina nalang akong natawa dahil sa sinabi nito saakin. Pero kung mg lalaki ang bumungad sakanya sigurado akong mawawala ang pagkairita nito-ni James.
“Mauna na ako sayo muna James, may pupuntahan pa kasi ako.” pagpapaalam ko sakanya,
Tumango lang ito saakin ako naman ay dumiretso sa laglalakad papunta sa tambayan ko sa roof top ng isang building na malayo sa ibang estudanyte para maging tahimik muna ang buong paligid ko hindi yung puro nalang mc babaeng naghihiyawan ang naririning ko.
Pag-akyat ko palang sa building papunta ng root ay sariwang hangin na ang bumungad saakin.
Dito ako sa root top pumupunta tuwing walang klase o tinatamad akong pumasok sa klase.
Hindi naman ako pinapagalitan ng ibang prof. ng University o ang Dean ng University dahil sa ang pamilya ko ang may-ari ng universidad na pinapasokan ko ngayon.
Pagdating ko sa itaas ng roof top ay agad kong hinagis ang pack bag ko kung saan-saan, saka umupo ako sa mahabang sofa.
Kukunin kuna sana ang gitara ko para tumungtog ng biglang akong nakarining ako ng boses ng babaeng umiiyak kaya mabilis kong pinalibot ang paningin ko para hanapin ang boses na yun.
Napakunot noo naman ako ng marinig ko ang boses ng babae na umiiyak ulit “Who’s the owner of that voice?”-tanong ko sasarili ko
Agad akong tumayo sa pagkakaupo ko at pumunta sa likod ng hangdan ng railing ng roof top.
“May tao ba dito?”-wala sa sariling tanong ko
Napailing nalang ako sasarili ko. Syempre may tao talaga dahil may umiiyak pwera nalang kung may multo dito sa roof top.
Bigla namang nagsitaasan ang Balahibo ko dahil sa sinabi ko sa isip ko. Nakakatakot naman kung may multo dito sa pinagtatambayan ko.
“I’m tired. I’m tired for living.”-umiiyak na sabi ng boses ng babaeng pamilyar saakin
Sinilip ko ang likodan ng hangdan Ng railing at nakita ko doon ang Babaeng hinahanap kong umiiyak.
Nakatalikod ito saakin pero kilalang kilala ko ang buhok nito at paano ito mag-ayos ng sarili.
IT WAS HER.
Siya yung nasa likod ng railing na umiiyak. It was Shere Ann, the girl I loved.
Pero naggataka ako kung bakitloved Umiiyak? Anong nagyari sakanya? Pero ang mga tanong ko ay agad din na sagot dahil sa nakita ng mga
Mata ko sa damit ni Shere at sakanya buhok.
Sobrang dumi ng kanyang uniform at parang pinagpipiraso ito, at ang buhok nito sobrang gulo at maraming plastic na nakakabit.
Napayukom ako ng kamao sabay tangis ng bagang ko dahil sitwasyon ni Shere Ann. Alam ko na kung anong rason kung bakit siya umiiyak ngayon. Bakit ba palagi nalang nilang ginawa ito sakanya? Hindi ba sila napapagod na saktan si Shere Ann.
“Did they bully you again my queen.”-galit na wika ko sa sarili ko pero sapat lang yun upang ako lang ang makarining, I don’t want her to see like this-like a demon.
“I will make them pay for what they do to you Shere Ann.”
Marahas akong bumuntong hininga saka pinigilan ang sarili kong hindi ito lapitan. Hindi pa niya ako lubos nakilala-hindi pa sa ngayon.
Umalis ako mula sa kinatatayuan ko saka nagmadali bumaba ng roof top ng building habang nagpupusyos ng galit.
Hindi ko palalagpasin ang ginawa nila kay Shere Ann. Pagbabayarin ko silang, pagbabayarin ko ang lahat ng nanakit sa babaeng mahal ko kay Shere Ann.
Kung dati hindi ako nakikialam sa lahat ng ginagawa at pananakit nila sakanya pero ngayon hindi na-sumusobra na silang lahat.
Nandidilim ang paningin ko habang nakayukom ang kamao sabay tangis sa lahat ng ginagawa at pananakit nila sakanya pero ngayon hindi na -sumusobra na silang lahat, naglalakad ako sa University hallway ng Danforth, lahat ng estudanyting nakakita ng galit na galit na mukha ko ay umiiwas saakin at ang iba naman ay napayuko naman.
Nagmadali akong pumunta sa seniors high building kung saan palaging binubully so Shere Ann ng.mga babaeng estudanyte doon.
“I swear to hell, I will make your Life miserable for hurting my queen.”
Galit na wika ko bago ako pumasok sa loob ng Classroom kung nasaan.ang mga nanbully kay Shere Ann.
- Writer
