CHAPTER 27

2061 Words

Napapikit Ako habang ninanam-nam ang preskong hangin.Malamig sa balat pero nakakagaan at masarap sa pakiramdam dahil sa sariwang hangin.Matagal-tagal na rin ng huli akong nakasagap ng sariwa at preskong hangin kaya naman nakakagaan sa dibdib.Napabuntong-hininga ako ng maalala ang nangyari. Pinili kong iwan ang binata habang natutulog ito.Ayaw ko nang komprontahin ang binata,ayaw kong marinig mula mismo sa bibig nito na totoo ang sinasabi ng ina nito. Hindi ko kayang pakinggan mula sa bibig nito,kaya minabuti iwan ko ito ng walang pasabi.Hindi na baleng isipin nito na sa ikalawang beses iniwan na naman niya itong iniwan ng walang paalam.Mas mabuti na iyon kaysa naman gising ito,marami lang akong itatanong na ang mga sagot ay maaaring ikawasak ko. Suminghap ako para lasapin ang malamig na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD