Sabah uyandığımda yatakta düşüncelere daldım. Ne yapacaktım? Buradan gitmem lazımdı. Tanımadığım bir adamın yanında daha ne kadar kalabilirdim, bilmiyordum. Acilen kendime bir yer bulmam lazımdı. Bugün daha iyiydim, hastalığım geçmişti. Hızlıca yataktan kalkıp üzerimi giyindim, çantamı toplayıp aşağı indim.
Aşağı indiğimde çalışanlar kahvaltıyı hazırlıyordu. "Günaydın, kolay gelsin," dedim.
Fatma Hanım gülümseyerek başını salladı. "Günaydın, Nefes Hanım. Birazdan kahvaltı hazır olur."
Demir’in nerede olduğunu merak ettim. "Demir Bey uyandı mı?" diye sordum.
Fatma Hanım başını iki yana salladı. "Hayır, henüz inmedi aşağı."
Oturup beklemeye başladım. O arada kafamda planlar yapıyordum. Acilen iş bulmam lazımdı. Kendi ayaklarımın üzerinde durmalıydım.
Bir süre sonra Demir geldi. "Günayd
