" Wag ka ng umiyak. Bibili na lang tayo ng pagkain." Sabi ko sa kanya kaya napangiti na rin ang bata kahit may luha sa mga mata.
Ang bilis lang talaga pasayahin ang mga bata kahit sa simpleng bagay lang. Tumayo na kami sa kinauupuan namin dalawaa at pumunta sa tindahan para bumili ng pagkain.
--*
MATAPOS KUNG TUMAMBAY SA PARK ay umuwe na ako sa bahay dahil magluluto pa ako ng pagkain.
Pag-uwe ay mabilis akong naghanda ng maluluto at tinawagan si Julio.
" Yes, baby?" Sagot niya agad sa tawag ko.
" Tanong ko lang kung anong oras ka uuwe?"
" 7pm, baby. Maaga ako uuwe ngayun."
" Hmmm.. okey." Sabi ko. Minsan kasi ay umuuwe na siya ng 8 or 10pm kapag may aberya sa kumpanya niya kaya nagtatanong ako.
" Okey, baby. I love you."
" I love you too, baby." Masaya ko naman sagot saka pinatay
