“Thank you ulit, Sister Eliza... Sister Estefania.. at sa inyo rin po,” pasalamat ko sa kanila noong nagpaalam na kaming aalis ni Ford.
Tumango sila, may ngiti sa mga labi.
“Oo naman, Deborah. Salamat din sa pagbisita niya. Welcome kayong laging bumisita... matutuwa ang mga bata.”
Ngumiti ako at tumango. Nagpaalam na rin si Ford. May sinabi pa siya na mukhang nais iparating ni Senyora. Nakita ko ang kagalakan nila.
“Thank you, Sister. Mauuna na ho kami...” paalam ni Ford.
Tinapik ni Sister Eliza ang braso ko. Nakatingin siya sa akin mula pa noong binanggit ni Ford si Senyora Isabela. Siguro’y dala ng kasiyahan niya na napunta ako sa pamilyang mayroong mabubuting puso at nasa maayos na kalagayan ako ngayon.
“Mag-iingat ka lagi, Deborah. Mag-ingat kayo,” sabi ni Sister.
I smile
