“Excuse me,” sabi ko para iwasan sila. Binawi ko ang braso kong hawak nito at tuloy-tuloy sanang lalagpas, pero muli nila akong pinigilan.
Nagsalubong ang mga kilay ko dahil doon. Pagtingin ko sa kanila, parang natutuwa pa sila sa iritado kong ekspresyon.
Binawi kong muli ang braso ko, pero lalong naglakad palapit ang lalaki. Umatras naman ako para hindi madikit sa kaniya.
“Ikaw pala si Deborah. Ikaw ang dahilan ng lahat ng ‘to, hindi ba?” saad nito at humithit sa sigarilyo.
“Hindi ko alam ang sinasabi n’yo,” mariing saad ko. Ayaw ko silang makausap. Wala na ako sa sarili dahil pa lamang sa paligid, lalo pa kung kakausapin nila ako!
“Hindi mo ba alam?” pagtatanong nito.
Isa-isa ko silang tiningnan nang matalim, walang gusto kundi ang makaalis sa harapan nila. Ang alam ko ay hin
