“Wow, glowing!” bungad sa akin nina Tina kinabukasan. Himala ngang nakapasok pa ako at nakalakad. Iyon tuloy ang hinhin na naman ng lakad ko. Parang ‘di makabasag-pinggan.
Wala naman na kaming masiyadong gagawin. Completion na lang din halos sa mga professor. At ako naman, may kailangang asikasuhin para sa school’s publication.
Ngumiti lang ako sa kanila. Ang gaan pa nga ng mood ko. Siguro dahil magkasama kami ni Ford kagabi. Kahit na nabigyan ko pa yata siya ng sama ng loob bago matulog. Buong gabi tuloy akong nakayakap sa kaniya kahit tulog na ako.
Ayaw kong maramdaman ni Ford na may dapat siyang ikaselos kay Alaric o kahit kanino. Kahit na bumisita ako ulit kina Nay Aurelia o kahit na makausap ko ulit si Alaric. Wala pa rin namang kahulugan iyon...
“May dilig ‘to!” sabay hagikgi
