เหอเยว่ทั้งร้อนใจแต่ก็วิ่งเร็วไม่ได้ ทำได้เพียงเดินกะเผลกตามหลินเซี่ยหนิงไปอย่างเร่งรีบ
เมื่อกี้พอได้ยินหลินเซี่ยหนิงพูดแบบนั้น ในใจเธอก็เริ่มคาดเดาได้รางๆ แล้ว เรื่องที่ทำให้ทุกคนตกใจกันได้ขนาดนี้ คิดดูแล้วคงมีแค่เรื่องโรคตาบอดกลางคืนของเยว่โจวเท่านั้น
ความลับที่เขาอุตส่าห์ปกปิดอย่างยากลำบากมาตั้งนาน ถูกเปิดโปงได้อย่างไร?
ตัวเธอเองไม่เคยบอกคนนอกเลย แล้วคนที่รู้เรื่องเยว่โจวตาบอดกลางคืน... หรือจะเป็นฆาตกรคนนั้น?
ไม่สิ! ฆาตกรน่าจะอยากให้เรื่องนี้สงบลงโดยเร็วที่สุด จะให้ทุกคนมาสนใจตัวเยว่โจวอีกทำไม?
เหอเยว่คิดอย่างไรก็คิดไม่ออก จนกระทั่งก้าวลงบันไดขั้นสุดท้ายมา เธอก็เห็นเยว่โจวถูกผู้คนล้อมหน้าล้อมหลังอยู่ไม่ไกล
คนส่วนใหญ่ตั้งใจมามุงดูเรื่องสนุก บนใบหน้าแต้มไปด้วยรอยยิ้มประสงค์ร้าย ส่วนคนที่เคยสนับสนุนเยว่โจวบางส่วนในตอนนี้ต่างก็เริ่มลังเลและอยากได้ยินคำตอบ
พวกเธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคน
