แปะ แปะ
มือข้างหนึ่งเอื้อมไปหมุนก๊อกน้ำ แต่หยดน้ำที่รั่วซึมออกมากลับไม่มีทีท่าว่าจะไหลช้าลงเลย เขาจึงกดหมุนซ้ำ ๆ ด้วยความโมโหพร้อมกับสบถด่า
"ก๊อกน้ำเฮงซวยอะไรวะ"
หากตั้งใจฟังดี ๆ จะได้ยินเสียงสะอื้นไห้เบา ๆ ดังมาจากทางด้านหลัง
สวี่เยี่ยนหันกลับไปมองด้วยความหงุดหงิด สายตาจับจ้องไปที่เด็กสาวซึ่งนั่งอยู่บนพื้นห้องน้ำที่เปียกแฉะ "ร้องไห้ทำไม?"
เด็กสาวสะอื้นไห้พลางเอื้อมมือไปดึงขากางเกงของสวี่เยี่ยน
"ถึงตอนนั้นนายอย่าเปิดโปงฉันได้ไหม? ถ้าทางโรงเรียนรู้ว่าฉันโกงข้อสอบ ฉันเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้แน่ๆ"
สวี่เยี่ยนมองจ้าวอวี่อิ๋งที่เอาแต่ร้องไห้ด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะสะบัดขาออกอย่างไร้เยื่อใย
"เธอรับเงินฉันไปแล้ว ก็ควรรับผิดชอบเรื่องนี้แทนฉันสิ"
จ้าวอวี่อิ๋งมองสวี่เยี่ยนด้วยความตกใจ "นายหมายความว่า..."
สวี่เยี่ยนย่อตัวลงตรงหน้าจ้าวอวี่อิ๋ง บีบคางของเธอแล้วใช้นิ้วเช็ดน้ำตาบนใบหน้าให้อย่างแรง
"
