ภายใต้แสงแดดอันร้อนระอุ นักเรียนกลุ่มหนึ่งยืนกระจัดกระจายอย่างเกียจคร้านอยู่บนลู่วิ่งยางพลาสติกขนาดใหญ่ของโรงเรียนฮุ่ยหลิน
ใบหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย พวกเขายืนโอนเอนไปมา ราวกับพร้อมที่จะล้มตัวลงนอนไปกับพื้นได้ในวินาทีถัดไป
“แกร๊ก”
เสียงกดปากกาลูกลื่นดังขึ้น เป็นอันว่าอาจารย์พละเช็กชื่อเสร็จเรียบร้อย
เขาเก็บสมุดรายชื่อลงพลางมองดูคุณหนูและคุณชายตระกูลดังตรงหน้า จากนั้นก็ปรบมือเรียกพลัง แล้วเอ่ยกับพวกเขาด้วยน้ำเสียงกระฉับกระเฉงและเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาว่า
“เอาล่ะ คาบนี้เราจะวิ่งแปดร้อยเมตรสำหรับนักเรียนหญิง กับหนึ่งพันเมตรสำหรับนักเรียนชายกันนะ หลังจากนั้นก็แยกย้ายทำกิจกรรมตามอัธยาศัย ใครไม่ผ่านคาบหน้าเตรียมตัวมาวิ่งซ่อม”
“โธ่~” ใครบางคนส่งเสียงประท้วงอย่างไม่พอใจ “อาจารย์ครับ อาจารย์ช่วยเขียนให้ผมผ่านไปเลยไม่ได้เหรอ?”
“ตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัย ฉันไปช่วยเธอเขียนให้ผ่านไม่ได้ห
