CHAPTER 7
2055 Words
Kinabukasan, maaga akong nagising.
The morning sun was already softly lighting the room, and through the large windows I could see the calm blue waters of Lake Como.
Tahimik pa ang villa.
Pero nang gumalaw ako sa kama—
Bigla akong hinila pabalik ng isang braso.
“Where do you think you’re going?”
Napatawa ako.
“Sebastian.”
“Hm?”
“Morning na.”
“Exactly.”
He buried his face lightly against my neck.
“Stay.”
Napailing ako habang tumatawa.
“Hindi tayo pwedeng matulog buong honeymoon.”
He sighed dramatically.
“Fine.”
Then he opened one eye.
“I have something planned anyway.”
I raised an eyebrow.
“Of course you do.”
After breakfast, dinala niya ako sa lakeside cycling path near Bellagio.
Tahimik ang paligid.
Fresh morning air.
The path followed the curve of Lake Como, with tall trees on one side and the sparkling water on the other.
May dalawang bicycles na nakaabang.
I blinked.
“Biking?”
Sebastian nodded.
“You said you wanted something simple.”
Napangiti ako.
“I did.”
“Well…”
He handed me the helmet.
“Here it is.”
At first, medyo awkward ako.
“Sebastian!”
“What?”
“You’re going too fast!”
He laughed while cycling ahead of me.
“I’m barely moving!”
“Hindi ako sanay!”
But after a few minutes…
Nasanay din ako.
The wind brushed against my face as we rode along the peaceful road.
Paminsan-minsan ay nagtatawanan kami kapag nauuna siya o kapag sinasadya niyang bagalan para makahabol ako.
“Bella!”
“What?”
“You’re improving!”
“Don’t patronize me!”
He laughed again.
It felt so normal.
No bodyguards.
Just us.
Two people biking beside one of the most beautiful lakes in the world.
After the ride, naglakad-lakad kami sa maliit na town nearby.
Hanggang sa napadaan kami sa isang elegant jewelry boutique.
Napahinto ako sa harap ng display window.
“Wow…”
Inside the glass case were delicate bracelets and necklaces that sparkled under the light.
Sebastian noticed immediately.
“You like it?”
I shrugged casually.
“Just looking.”
He tilted his head slightly.
“Come on.”
“Sebastian—”
But he was already opening the door.
Pagpasok namin sa loob ng jewelry store, agad kaming sinalubong ng dalawang attendants.
“Buongiorno.”
Sebastian nodded politely.
Then he gestured toward the bracelet I had been looking at.
“That one.”
Before I could protest, inilabas na ito ng attendant.
A delicate bracelet with small diamonds set in white gold.
“Sebastian…”
“What?”
“You don’t have to buy that.”
He looked at me calmly.
“I want to.”
Then he took the bracelet from the attendant.
“Give me your hand.”
Napangiti ako ng bahagya habang iniabot ang kamay ko.
Maingat niyang isinara ang bracelet sa pulso ko.
It fit perfectly.
I looked down at it.
“Sebastian…”
“It suits you.”
Before I could say anything else—
Hinawakan niya ang baba ko nang marahan.
Then he kissed me.
Right there.
Sa harap ng mga attendants.
Soft.
Warm.
But confident.
When he pulled away, I was slightly speechless.
“You just did that in public.”
He looked completely unfazed.
“Yes.”
“Sebastian!”
“What?”
“You kissed me in front of everyone.”
He smirked slightly.
“You’re my wife.”
The attendants were smiling politely behind the counter.
Clearly entertained.
Napailing ako habang tumatawa.
“You’re impossible.”
He leaned closer again and whispered softly—
“And you love it.”
And unfortunately…
He was right.
Lunch na nong dinala ako ni Sebastian sa kanyang yate na nakadaong sa isang tahimik na cove. Ang yate ay gawa sa makinang na kahoy at puting leather—napakalinis, napakayaman, at higit sa lahat, napakapribado.
Habang hinihintay namin ang aming late lunch, naupo kami sa dulo ng deck, kung saan ang tanging tanawin ay ang asul na tubig at ang papalubog na araw na nagbibigay ng kulay kahel sa langit. Ang hangin ay sariwa, pero ang init na namumuo sa pagitan namin ni Sebastian ay mas matindi pa sa sikat ng araw.
"You’re staring again, Mrs.," bulong niya habang lumalapit sa akin.
"Sino bang hindi titingin sa asawa niya?" sagot ko habang hinahaplos ang kanyang braso.
Ngumiti siya, isang ngiting alam kong may kasunod na panganib. Dahan-dahan niya akong hinila palapit sa kanya hanggang sa magdikit ang aming mga labi. Ang halik ay nagsimula nang matamis at mabagal, pero mabilis na naging mapusok. Ang kanyang mga kamay ay gumapang sa aking bewang, hinuhubad ang aking damit nang walang kahirap-hirap habang ako naman ay ginagantihan siya ng mas marahas na haplos.
"Let’s go inside," anas niya sa gitna ng halik.
Binuhat niya ako patungo sa cabin ng yate, isang silid na pinalilibutan ng salamin kaya kitang-kita ang lawa sa labas, kahit na ang mga kurtina ay nakasara na. Inihiga niya ako sa malawak na kama na amoy dagat at mamahaling pabango.
"I want you here," sabi niya, ang kanyang mga mata ay nag-aapoy sa pagnanasa. "With the lake as our witness."
Hindi na kami nagpaligoy-ligoy pa. Ang bawat saplot namin ay itinapon sa sahig. Nang tuluyan kaming maging hubad, sinimulan niya ang pagsamba sa aking katawan. Ang kanyang mga labi ay naglakbay mula sa aking leeg, pababa sa aking dibdib, hanggang sa marating niya ang aking p********e.
"Seb... ahh!" napakapit ako sa bedsheet ng kama nang maramdaman ko ang mainit niyang dila na sumakop sa akin. He was relentless. Ang bawat sipsip at kagat niya ay nagpapadala ng alon ng sarap sa aking buong sistema.
"You're so ready for me," bulong niya sa gitna ng kanyang ginagawa, ang kanyang boses ay garalgal.
Inilapit niya ang kanyang sarili, itinutok ang kanyang matigas na ari sa aking basang sentro. Dahan-dahan, with so much care but pure hunger, pumasok siya. Ang bawat pagtulak niya ay swak na swak, na tila kaming dalawa ay gawa para sa isa’t isa. Ang bawat thrust ay pinaparamdam sa akin ang pag-angkin niya—slow, deep, and possessive.
Nakatitig siya sa akin habang ginagawa namin ito, ang kanyang mga mata ay puno ng pagmamahal at pagnanasa. We were moving in sync with the gentle rocking of the yacht. Ang tunog ng aming pagtatalik ay humahalo sa marahang hampas ng alon sa gilid ng yate.
"Say it, Arabella," utos niya, ang boses ay paos na paos habang pinapabilis ang kanyang ritmo.
"I’m yours... Sebastian... I’m yours," ungol ko, ang aking boses ay pumupuno sa buong cabin.
Sa bawat madiing diin niya, ramdam ko ang papalapit na rurok. Ang buong katawan ko ay nanginig, ang aking mga hita ay humigpit sa kanyang bewang. Nang maramdaman ko na ang pagsabog, mas lalo siyang bumilis, mas lalong bumaon, hanggang sa sabay kaming nagpakawala ng matinding ungol na tila yumanig sa buong yate.
Nang humupa ang lahat, niyakap niya ako nang mahigpit, ang kanyang katawan ay nakadagan pa rin sa akin habang pareho kaming naghahabol ng hininga.
Matapos ang late lunch sa yate, ang init ng araw ay sapat para hikayatin kaming lumusong sa kristal na asul na tubig. Ang yate ay nakadaong sa isang liblib na cove, kung saan ang tanging tanawin ay ang mga nakatirik na bundok at ang tahimik na tubig na tila salamin.
"The water is perfect," bulong ni Sebastian habang hinahawakan ang kamay ko.
Dahan-dahan kaming lumusong. Ang lamig ng tubig ay nagpadala ng shiver sa aking balat, ngunit ang init ng katawan ni Sebastian na nakadikit sa akin ay agad na nagpabalanse nito. Nang nasa bewang na namin ang lalim, hinila niya ako palapit. Ang kanyang mga kamay ay dumaan sa aking basang damit, hinuhubad ito nang dahan-dahan hanggang sa tuluyan na akong maging hubad sa ilalim ng tubig.
"You are breathtaking," anas niya, ang kanyang mga mata ay naniningkit sa pagnanasa kahit sa gitna ng lawa.
Inalalayan niya ako, pinatuntong ang aking mga paa sa isang mababaw na bahagi ng bato sa ilalim ng tubig habang ang kanyang mga kamay ay nasa aking bewang. Ang bawat paggalaw namin sa ilalim ng tubig ay nagdudulot ng marahang pag-ugoy ng aming mga katawan.
"Sebastian..." bulong ko nang maramdaman ko ang kanyang mga daliri na sumusuyod sa aking hiyas.
Sa ilalim ng tubig, ang bawat haplos ay mas madulas, mas sensitibo. Ginamit niya ang kanyang daliri para ihanda ako, ang bawat pasok at labas ay sinasabayan ng marahang pag-ugoy ng tubig sa aming paligid. Nang handa na ako, dahan-dahan niya akong hinarap sa kanya, ang aking mga binti ay nakapulupot sa kanyang bewang.
"I’m going to make you scream, Mrs. Montemayor," bulong niya sa aking labi bago niya itinulak ang kanyang sarili sa loob ko.
Isang matinding singhap ang kumawala sa akin. Ang pagpasok niya sa ilalim ng tubig ay kakaiba—ang buoyancy ng lawa ay nagpagaan sa bawat thrust niya, ngunit ang diin at lalim ay ramdam na ramdam ko. Ang bawat pagtulak niya ay lumilikha ng mga ripples sa paligid namin.
It was rhythmic and primal. Ang aming mga labi ay naglalapatan, nagpapalitan ng init sa gitna ng malamig na tubig. Ang bawat friction sa ilalim ng ibabaw ng lawa ay nagpapadala ng kuryente sa aking sistema. Ang tunog ng aming mga ungol ay nalulunod sa marahang hampas ng tubig sa gilid ng yate, ngunit ang sensasyon ay mas matindi, mas buhay.
"Look at me," utos niya, ang boses ay puno ng pagmamay-ari.
Habang nakatingin ako sa kanya, ang bawat thrust ay lalong bumibilis. Ramdam ko ang pag-indayog ng tubig na sumasabay sa amin. Ang bawat kislot ng aking laman ay tinatamaan ng kanyang ritmo, hanggang sa ang lahat ng tensyon ay nagtipon sa isang mainit na pagsabog sa aking kaibuturan.
"Sebastian! Ahhh!"
Napakapit ako sa kanyang balikat habang ang bawat paggalaw niya ay nagpapadala ng alon ng sarap na tila hindi matatapos. Sabay kaming bumigay, ang aming mga hininga ay humahalo sa hanging umiihip sa ibabaw ng lawa. Sa gitna ng Lake Como, sa ilalim ng asul na tubig, naramdaman ko ang tunay na kahulugan ng pagiging kanya.
Pagkatapos ng matinding pagsabog ng sarap sa ilalim ng tubig, unti-unti kaming humiwalay sa isa’t isa. Ang aking mga binti ay nakapulupot pa rin sa kanyang baywang, at ang aking mga kamay ay nakapatong sa kanyang malapad na dibdib na mabilis pa ring tumitibok. Ang tubig ng Lake Como ay tahimik na yumayakap sa amin, tila ginagalang ang sandali ng aming pagkakaisa.
Hinayaan naming ang aming mga sarili na magpadala sa marahang pag-ugoy ng lawa. Wala kaming ibang ginawa kundi ang magtitigan. Ang sikat ng huling bahagi ng araw ay tumatama sa mukha ni Sebastian, nagbibigay ng gintong kulay sa kanyang basang buhok na nakadikit na ngayon sa kanyang noo.
"You’re shaking," mahina niyang sabi. Ang boses niya ay malalim, nawala na ang gigil ng nakaraang mga minuto, napalitan ng isang malambot at mapagmahal na tono.
"It’s the water," pagsisinungaling ko, kahit alam naming dalawa na ang nanginginig sa aking katawan ay ang matinding aftershocks ng rurok na ibinigay niya.
Dahan-dahan niya akong hinaplos sa pisngi, ang kanyang hinlalaki ay dumudulas sa aking balat na basang-basa ng tubig. He looked at me as if I was the only thing that existed in this world. Walang ingay, walang ibang tao, walang bilyong-bilyong dolyar na imperyo—kami lang dalawa, nakalutang sa gitna ng napakagandang lawa.
"I love you, Arabella," bulong niya. Hindi ito isang mabilis na deklarasyon. Ito ay isang pangako na binitawan sa gitna ng katahimikan.
Ibinaba ko ang aking ulo sa kanyang balikat, nakikinig sa mahinang tunog ng tubig na humahampas sa amin. "I love you too, Sebastian."
"Pagod ka na?" tanong niya, habang ang kanyang mga kamay ay dahan-dahang nagsisimulang humaplos sa aking likuran, tinitiyak na komportable ako sa kanyang yakap.
"Hindi," sagot ko habang nakatingala sa kanya. "Gusto ko lang manatili dito... nang ganito."
Ngumiti siya, ang ngiting tanging ako lang ang nakakakita—ang tunay at malambot na Sebastian. Hinalikan niya ako sa noo, isang halik na punong-puno ng pag-aalaga. It was a perfect, suspended moment in time. Ang tanging naririnig namin ay ang mahinang lagaslas ng tubig at ang aming magkapantay na paghinga, habang ang yate ay tila isang anino na naghihintay sa amin sa hindi kalayuan.
- Writer
