บทที่ 13
“พวกเจ้าเป็นใคร” หลัวอี๋อิ่งถามขึ้นอย่างไม่กลัวเกรง นางมีองค์รัชทายาทอยู่ด้วย ใยต้องหวาดกลัวพวกมัน
“ข้าเป็นใครไม่สำคัญ อย่างไรวันนี้พวกเจ้าก็ต้องตาย” หัวหน้าโจรพูดขึ้นอย่างหยิ่งผยอง พวกเขามีมากกว่า อย่างไรการปล้นของพวกเขาในครั้งนี้ก็ต้องสำเร็จ
“หึ! ช่างอวดดียิ่งนัก” นางยังคงมั่นใจว่าฝั่งของพวกนางจะต้องชนะ เพราะเขาเป็นรัชทายาท อย่างน้อยต้องมีองครักษ์เงาติดตามไม่ต่ำกว่าสามคน
“เจ้ามั่นใจปานนั้น?” เขาเลิกคิ้วถามด้วยความแปลกใจ นางไม่มีความกลัว แถมยังมั่นใจว่าพวกเราจะชนะอีก ช่างเป็นสตรีที่แปลกเสียจริง
“ก็พระองค์เป็นรัชทายาท อย่างไรก็ต้องมีองครักษ์เงาคอยติดตามอยู่แล้ว” นางกระซิบให้ได้ยินกันเพียงสองคน
“แล้วเจ้าเห็นว่ามีสักคนหรือไม่” เขาถามนางกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ นางคิดว่าเขามีองครักษ์ติดตาม จึงได้ไม่มีท่าทีหวาดกลัว
“แล้วไม่มีหรือ เป็นถึงรัชทายาทจะไม่มีองครั
