บทที่ 15
ผ่านไปหลายวันแล้ว อาการของหญิงสาวก็ยังไม่ดีขึ้น ถางอีเฟยที่พึ่งทราบข่าวว่าหลัวอี๋อิ่งป่วย เขาก็รีบรุดมาเยี่ยมนางในทันที
เขาซื้อของบำรุงร่างกายมากมายเพื่อไปมอบให้กับหญิงสาว มานั่งรอที่ศาลาริมน้ำได้สักพัก จึงมีคนมาเชิญเขาเข้าไปด้านใน เพราะนางป่วยไม่สามารถออกมาถูกลมข้างนอกได้
“พี่อีเฟยขอบคุณที่ท่านมาเยี่ยมข้า” หญิงสาวเอ่ยขอบคุณ ข้าง ๆ นั้นมีหลัวลู่ชิงนั่งอยู่ด้วย เขายิ้มละมุนไม่ได้พูดหรือเอ่ยอะไรออกมา จากนั้นก็เดินมานั่งตรงเก้าอี้ที่ว่างอยู่
“พี่ได้ยินข่าวว่าเจ้าไม่สบาย จึงตั้งใจนำสมุนไพรพวกนี้มาให้เจ้าบำรุงร่างกาย" เขายังคงพูดด้วยท่าทางสุขภาพและอบอุ่นเช่นเดิม
“ขอบคุณเจ้าค่ะ” นางกล่าวยิ้ม ๆ แล้วลอบสังเกตท่าทางของทั้งสองคน
ถางอีเฟยมักปฏิบัติตัวเช่นนี้กับนางเสมอ ปฏิบัติเช่นนางเป็นน้องสาวคนหนึ่ง มิได้ปฏิบัติกับนางเช่นสตรีที่จะต้องตบแต่งให้เขาในภายภาคหน้า ส่วนน้องสาวของนางแม้จะแส
