Nilüfer kayınvalidesinin yardıma gelmesiyle gerçekten büyük bir rahatlama yaşamıştı. Suzan Hanım bir anne şefkati getirmişti eve. Nilüfer’in dinlenmesi için elinden geleni yapıyor, yemekleri ve genel temizliği titizlikle hallediyordu. Nilüfer de ona evde rahat hissetmesi için o alanı açmıştı tabii. Hatta Gökdeniz’in işe gittiği ilk sabah Suzan Hanım kahvaltı yaparken ki Nilüfer sadece azar azar atıştırmaya çalışıyordu bir şeyler,
‘’Sen yemek ve temizlik işini düşünme bir süre. Bu bulantıların azalacak illa ama şimdi bebeğini düşünmeliyiz önce. Gökdeniz’i çok mutlu gördüm maşallah, aranızın iyi olduğunu da anlıyorum kızım. Ben ve babası için inan bundan büyük mutluluk yok.’’ dediğinde Nilüfer,
‘’Oğlun bana karşı gerçekten çok anlayışlı. Çok iyi bir evlat yetiştirmişsin anne. Biz birbirim
