Take Me (Leon Miguel De Guzman) Billionaire Erotic Romance (R–18)

CHAPTER 3

MARAHANG IMINULAT ni Vanessa ang mga mata kaagad na sumalubong sa paningin niya ang maganda at kakaibang rektanggulong desinyo ng ilaw sa kisame. Dahan–dahan siyang bumangon sa kama at pinakiramdam ang sarili. Hindi na siya nahihilo at nanginginig. Hindi na rin siya nakakaramdam ng pagduduwal. Itinaas niya ang kaliwang kamay saka itinapat iyon sa iababaw ng dibdib niya. Normal na rin ang pintig ng puso niya.

She sighed in relief, but where is she? Dinala ba siya ng isa sa mga kasamahan ng tour guide na itinawag nito sa radyo? Nasa clinic na ba siya ngayon? Sina Rose at Sarah? Na saan ang mga kaibigan niya? Umakyat ba ang mga ito sa huling palapag ng gusali? Kung gano’n man ay natutuwa siya. Ang totoo ay sinikap niyang panlaban ang phobia niya sa matataas na lugar dahil hindi niya gustong maging balakid at burden sa kagustuhan ng mga kaibigan niya na makaakyat sa huling palapag ng pinakamataas na gusali sa buong mundo pero nabigo siya.

She really couldn’t fight her fears in high places. Nagsimula ang takot niya sa matataas na lugar noong apat na taong gulang pa lamang siya. Naglalaro sila ng kakambal niya ng kanilang mga manika loob ng tree house na ginawa ng kanilang ama sa likod ng bahay nila sa probensiya. Sakto naman na buwan nang tagbunga ng manga ng mga panahong iyon. Lumabas ng munting bahay si Vanessa nang makita ang hinog na bunga ng manga. Inangat niya ang kabilang paa sa ‘di kalakihang sanga ng puno, ang sunod niyang ginawa ay inabot naman ng isang kamay niya ang kabilang sanga at lumapit roon ng mahigpit pagkatapos ay pilit na inaabot ang bunga niyon. Subalit nadulas ang paa niya at bumigay ang munting sangang kinakapitan niya naging sanhi iyon upang dumaosdos siya pababa ay bumagsak sa lupa. Ipinagpapasalamat niya na walang nabali sa mga buto niya sa katawan. Maliban lamang sa pagkaka–sprain ng kaliwang binti niya at ang sugat na natamo niya sa kabilang braso niya na tumama sa nabaling sanga na hanggang ngayon ay nag–iwan pa rin ng ‘di kaaya–ayang marka sa balat niya.

Wala sa loob na sinalat ng daliri niya sa kamay ang peklat niya sa kabilang braso. Buhat doon ay nagkaroon na siya ng Phobia sa matataas na lugar. Hindi na rin siya umakyat ng puno at nagpupunta sa matataas na lugar. Sinuyod niya ng tingin ang kabuuan ng silid na kinaroroonan niya. The room was massive and huge for one patient like her and it has a dark gray and dark blue walls. Most hospitals are painted using colors like blue, green and white. It is found that these colors have extraordinary psychological effects and that is why they are widely suggested for hospital rooms. But white color is commonly used in majority of hospital walls.

There was an enormous beautiful painting of the black and white horses running on the seashore that hanging on the left side of the room. Mayroon din mahaba at dalawang single sofa sa kanang bahagi niya. Sa gitna n’yon ay glass table. Ang kulay puti at manipis na bahagi ng kurtina ay nakasara subalit malinaw pa rin niyang natatanaw ang maaliwalas na bughaw na kalangitan. Naghatid ‘yon ng kapayapaan at kadalisayan sa loob ng dibdib niya. Pero ang nakapagtataka ay hindi amoy hospital o clinic na pinagdalhan sa kanya.

She thought it smelled like a high-end men's perfume. One with a muscly appearance. She closed her eyes and inhaled the strong odor. She could even detect the perfume in her bedding and pillows. Napatingin siya sa kamang kinahihimlayan niya. Oh god, tila noon lang niya napansin ang laki ng kamang okupado niya. Was it a VIP room she was staying? Pero bakit ganito ang amoy? Ang sarap sa ilong? Mamahaling klase rin ba ng disinfectant spray ang ginagamit nila rito sa Dubai? Ibang klase! No wonder why lots of foreigners loved to live in this land.

Inabot niya ang unan na ginamit niya at inamoy–amoy iyon. Ipinikit pa niyang muli ang mga mata. Bakit tila pakiwari niya ay naghalo ang mabangong amoy na sasamyo niya sa isang bangong halimuyak ng amoy ng isang lalaki?

Goodness, kung anu–ano ang iniisip niya. She shook her head at itinaboy ang anomang ‘dinkanais–nais sa na tumatakbo sa isip niya, as she swiftly moved herself out of the bed. She needs to go to the comfort room. Tinungo niya ang sliding door sa kaliwang bahagi at itinulak iyon pabukas. It wasn't a restroom, as she had expected. Bahagyang nakabukas ang kabiney at nakita niya ang polo and business suits naka–hanger sa loob n’yon.

“A man’s clothes!” natiliang bulalas niya sa sarili.

Subalit, hindi iyon kaagad nag–sync sa isip niya sapagkat pakiwari niya ay sasabog na ang pantog niya sa tawag ng kalikasan. Lumabas siya buhat doon at binuksan ang katabing pinto. Her face flushed with surprise as she realized the size of the restroom. It was huge and well–equipped. The shower was located behind the enormous glass door. The see–through bathtub was in the centre of the washroom, while the toilet was on the corner. On top of the black sink, there was a massive mirror. On the sides, there were the possessions of a guy.

Hindi muna niya iyon pinansin bagkus ay nagmamadali at halos takbuhin niya ang toilet bowl. Pagkatapos niyang umuhi ay hinuhasan niya ang mga kamay. Ang sunod niyang ginawa ay sinuri ang mga gamit na naroroon. Tama nga ang nasa isip niya. Gamit iyon ng isang lalaki maging ang mga damit na nasa wardrobe na nasilip niya. Subalit bakit mayroon gamit pang lalaki sa clinic na pinagdalhan sa kanya? Oh god! Hindi kaya wala naman talaga siya sa loob ng clinic? Kung gano’n ay na saan siya naroroon? Saan siya dinala ng isa sa kasamahan ng tour guide nila? Alam ba ng mga kaibigan niya ang kinaroroonan niya ngayon? Hindi kaya ibininta na siya ng dalawang kaibigan niya sa isang mayamang Arabo?

Natuptop niya ang sariling bibig kasabay ng panlalaki ng kanyang mga mata. Pero kaagad din niyang sinikil ang ideyang iyon sa diwa niya. Rose and Sarah would never ever do that her, pero na saan ang mga ito ngayon? Hindi kaya may masama nang nagyari sa mga ito habang wala siyang malay? Sumipa ang kaba at takot sa dibdib niya sa pakaisipin ang tungkol sa bagay na iyon.

They knew less about this place. Kailangan niyang makita sina Rose at Sarah. She rapidly got out from the restroom at she scanned the room to find her stuff. Nang makita ng mga mata niya ang sneakers niya sa kabilang paanan ng kama ay kaagad niya iyong isinuot. Nang matapos sa p*******i n’yon ay tumayo na siya at huminga ng malalim. Isang pinto na lang ang hindi pa niya nabubuksan. At nakatitiyak siya na iyong ang labasan.

She took a deep breath as she held the the door knob. Pero hindi pa man niya iyon napipihit pabukas ay bigla iyon bumukas. Nahigit niya ang paghinga nang tumambad sa harapan niya ang malaking bulto ng isang lalaki. Napaatras siya. Sa tantiya niya ay six footer ang taas nito and he was towering over her. Nagmistula tuloy siyang duwende sa taas niyang five–six. Napaatras siya. At kamuntikan pa siyang matumba nang biglang mawalan siya ng balanse. Mabuti na lamang at naging alerto ang kilos ng estrangherong lalaki.

“Watch out!” The masculine voice said, as he rapidly caught her waist upang hindi siya mabuway.

Kumawala siya sa pagkakayakap nito sa baiwang niya saka itinulak ito saka lumayo siya rito ng bahagya. She raised her head to protest, but only to be mesmerized by the handsome man standing and smiling at her. The man got the most beautiful ocean blue eyes on earth. Ngayon lamang siya nakakita ng ganito kagandang kulay ng mga mata, as if he could see her very soul. He has a thick dark brows as if, as black as a raven, has a sharp pointed shape of the nose as if God, molded it perfectly and red kissable and sensual lips that every women would die to taste. And he has a perfect set of white teeth, tila alagang–alaga iyon ng mahusay na dentista. He has short facial hair, which enhances his

attractiveness. Sa kabuuan ay guwapo ang lalaki—super duper guwapo! And his scent was the same smell of the pillow and duvet she just used.

Nakabukas din ang dalawang butones ng suot nitong puting shirt. Nakikita niya ang mabalahibong dibdib nito. Napalunok siya habang nakatitig doon.

Oh my! Ang guwapong lalaking ito ba ang may ari ng silid na ito? Hindi niya ito kilala at ngayon lang niya ito nakita sa tanang huhay niya. Kung gano’n ay nasa peligro siy! But oh dear. Nasapanganib na nga ang buhay niya ay nagagawa pa niyang humanga sa at kiligin sa kaguwapuhan taglay ng estrangherong lalaki.

Naramdaman ni Vanessa ang magsipa ng matinding kaba sa dibdib niya at ngayon lamang siya kinabahan ng ganito sa harap ng isang lalaki. Was she frightened by him? Pero bakit hindi siya makadama ng peligro sa presensiya ng lalaking ito? Nakatitig lamang siya sa guwapo nitong mukha.

“You have awoken. How are you doing? If you're still feeling dizzy, you should stay in bed.” He said as he smiled at her.

Sumilay ang mapuputi at pantay–pantay na mga ngipen nito. She could see the concern emotion in his eyes, pero kaagad din niyang isinantabi iyon.

Who is this man anyways? And why is she with him?

“Who are you? And why am I here in the first place?

Where are my friends? What did you do to them?” May akusasiyon sa tinig niya.

“Whoa. Chill, baby, I’m harmless and I didn’t do anything bad to your friends,”

“So, where did you take them? What exactly do you intend to do with me?” Naging mailap ang kanyang mga mata.

Hindi nito sinagot ang tanong niya bagkus ay humakbang ito palapit sa kanya. “Answer my question first, sweetheart, kumusta ang pakiramdam mo? May nararamdaman ka bang kakaiba?”

Gustong mamangha ni Vanessa nang magsalita ng tagalog ang lalaki. So, he can speak tagalog eh? Kung sabagay ay marami naman mga Americano, Briton at ibang mga lahi ngayon ang marunong nang magsalita ng wikang filipino. Hindi na iyon nakakapanibago pero bakit tila hindi pa rin siya makapaniwala? Iyon ba ay dahil sa diretsong pananalita nito ng salita nila?

She doesn’t know what to say pero sinabi niyang; “Wala kang pakialam kung anuman ang nararamdaman ko ngayon,” she blurted

Hindi niya nagugustuhan ang klase ng mga titig nito sa kanya. She could feel millions of butterflies flying and rioting inside her stomach as the man staring at her with the smile on his face. And why he keeps calling her sweet endearment? Nalilito siya dahil nagugustuhan niya iyon. Napakasarap n’yon sa pandininig niya.

Oh diyos! What’s wrong with her? This can’t be happening to her! Lihim niyang tiniris ang kakatwang damdaming sumisibol sa dibdib niya.

“Where are my friends?!” Sa halip mariing ulit na tanong niya sa lalaki. “ Hayaan mo na akong makaalis, hindi ako magsusumbong sa mga police,” aniya.

The man chuckled that echoed around the four corners of the room. At ano naman ang nakakatawa sa tinuran niya? Pinagtatawanan ba siya ng lalaking ito? Mukha ba siyang clown? O wala lang talagang hangarin ang guwapong lalaking ito na palabasin siya?

“I’m afraid I can’t do that, sweetie,”

“Why is that? May binabalak ka bang masama sa akin? Sisigaw ako.”

“No worries, sweetheart, I have no intention of hurting a beautiful woman like you,” humakbang ito palapit sa kanya.

“Huwag kang lalapit sa akin kundi sisigaw talaga ako!” Pagbabanta niya rito pero lalo lamang ngumisi ang lalaki.

“It would be my honor if you scream with pleasure, sweetheart,”

“Bastos! Maniac! Walang modo!” Halos magbuga ng usok ang butas ng ilong niya sa tinurang iyon ng lalaki.

He grinned even more now. “Oh, baby. That lovely mouth of yours would look better between my legs,”

Lumipad sa ere ang palad niya at malakas na tumama iyon sa kabilang pisngi ng lalaki. Shocked registered in her beautiful face nang makita ang pamumula ng mukha nito. She never slapped and hurt anyone physicaly in her entire life, ngayon lamang niya ‘yon nagawa sa tanang buhay niya.

Nakaramdam siya nang takot nang makita niya ang pamumula ng kabilang pisngi ng lalaki. Madilim din ang anyo nitong humarap sa kanya. Idagdag na rin sa kaba ng dibdib niya dahil sa matalim nitong mga titig.

“Oh god, is he going to hurt her for real?”

“I guess, I deserve that,” he said sumilay ang ngiti sa sulok ng mga labi nito. Lumilit na rin ang pagitan nilang dalawa. “I have never hurt a woman physically, sweetheart, and I won’t ever do that, but somehow, I do believe that I deserve a medicine for what you’ve done, don’t you think?”

He grabbed her slender waist and pulled her body against his, as he swiftly claimed her mouth with his lips. Dinakma ng mga labing gutom ang bibig niya saka pinaparusahan nito ng halik ang nga labi niya. She tried her very best with all her might to pushed him away from her, to free herself from him, but the man was massive, tall and strong that makes her feel so helpless. Marahil ay naramdaman ng lalaki na tutuhuran niya ito kaya naging mabilis ang pagkilos nito. He pinned her body against the door and kissed her even more. Marahas, masibasib, mapusok at nakakapagpawala ng katinuan ang klase ng mga halik na pinagkakaloob nito sa kanya.

She opened her mouth to screamed, pero mali yata ang ginawa niyang iyon dahil naging dahilan iyon upang malayang maipasok ng lalaki ang dila nito sa loob ng bibig niya. Ginagalugad at inaanyayahan nitong sumabay siya sa kiliti at nakakaingganyon ginagawa nito sa kanya. She moaned in surprised, sa kabiglaan din niya ay naging marahan at maingat ang bawat paghalik nito sa kanya. Naramdaman din ni Vanessa ang palad nito sa ibabaw ng kabilang dibdib niya. She could feel the hardness of his grasped at tila siya tinutupok ng apoy nang pisil–pisil nito ang bahaging iyon ng katawan niya. She could felt the electrifying voltages rushing through her system as the cascading sensation running through her veins. She could felt fire deep within her. Oh my, bakit siya nakakaramdam ng gano’n? Nanganganib siya sa lalaking itonpero bakit ganito ang reaksyon mg katawan niya? Bakit niya nagugustuhan ang ginagawa nito.

Tila may sariling pag–iisip ang katawan niya at hindi niya magawang sawayin ang sarili na huwag magsutuhan ang ginagawa sa kanya ng lalaking talipandas na ito. Sa kabiglaan pa niya ay kusang tumugon ang mga labi niya sa mga halik ng estranghero. Ngunit gayon na rin ang pagkabigla niya nang tumigil ito sa ginagawang paghahalik sa mga labi niya.

“Sweetheart, you have the most exquisite lips I've ever kissed.”

As soon as he said that, her face became as read as tomatoes. To disguise her embarrassment,

she lifted her hands again, intending to hit the man,

but she hesitated at the last moment.

“Go ahead, love, but I must warn you that you will

face penalties if you do so.” He looked at her as the happiness glinting in his eyes.

“Talipandas ka!”

Nakuyom ni Vanessa ang mga palad dahil sa magkahalong galit at iritasyon, idagdag na rin ang matinding pagkapahiya niya sa sarili nang tugunin niya ang mga halik nito. Pakiramdam din niya sa mga sandaling iyon ay namamaga ang mga labi niya nang dahil sa lalaking nakangiti ngayon sa harapan niya. But there was also a part of her na nagustuhan ang mga halik nito sa kanya, nagtataka lamang siya kung bakit bigla itong tumigil sa pananakop sa mga labi niya.

My goodness! This can’t be. Bakit naman niya magugustuhan ang halik ng maniac at sira ulong lalaking ito? Hmp!

Kumunot ang noo ni Leon, waring hindi naintindihan ang tinuran niya.

“I'm thinking it's a euphemism for attractiveness.” He gives her a wink that makes her heart skip a beat

inside her chest.

“You're not a good-looking guy, you're a jerk,” she said loudly.

He should be damned for kissing her and stroking her breasts, and she should be damned for reacting to his kisses. She despised her conduct as much as she despised her own body's reaction to this

man.