Diligan mo ng Suka ang mainint kong Lumpia

Chapter 1 - Finding Money

Dahil sa pagdating ng Landlord ay tuluyan nang naudlot. Wala na akong nagawa kaya minabuti ko na dumiskarte ng pera. I don't want to break my promise to Merly.

You see mga tropa, never make a promise that you can't do. It's true that things are meant to be broken, but promises aren't one of those. Ignoring the fact that making the promise in the first place then broke it - not even a good reason can cover it.

Moving on, I fix myself while standing in front of the mirror. I'm wearing black V-neck tee and blue jeans along with white sneaker.

I brushed my black hair using my finger to point them up - spiky with a twist of brush up. I sprayed perfume on my neck down to my arm and wrist.

Narinig ko na lang si Merly na pumapalakpak. Feeling ko ay masaya siya kaya sinipat ko siya nang tingin sa salamin. Well, naka-upo siya sa gilid ng kama, which is behind my back, literally.

"Paeng, ang bango mo na," she said.

Everytime Merly make a compliment, I just feel awkward actually. Unang-una, wala siyang mukha. So it makes me wonder, how she can see or smell me.

I guess ghost have their own way to do things. I smiled and decided to sit beside her. I'm used to her bloody appearance and her body that has been hit by bludgeon or some sort of torturing device.

Kung mahina ang sikmura mo tropa, hindi mo kakayanin makita ang katawan ni Merly. But it's a different story for me. Humiga ako sa kama at ipinatong sa hita ni Merly ang binti ko.

"Do you think makakadiskarte ako ng pera?" I asked.

"Palagi ka naman nakakadiskarte, kaya I'm sure magagawa mo 'yon," she said.

"Sana nga makadiskarte na. Magbabayad pa ako ng tuition ko."

"Good luck."

Tumayo na ako at naglakad palabas nang kwarto dala ang good luck charm ni Merly. Who knows, a good luck charm from ghost might be a good one.

Upon opening the door, I was stunned by the goddess that passed in-front of me. Agad akong lumabas at sinundan ito nang tingin. Kitang-kita ko ang dahilan kaya amoy zonrox ang kwarto ko - si Maria, na solong anak ng Landlord.

Let's just be real mga tropa, I admit palong-palo ang katawan ng landlord kahit nasa 40's na ito. Pero iba si Maria, kasi bukod sa sariwa ay sigurado na mas malaman siya. Ang dibdib niya na talagang makikitaan ng magandang kinabukasan.

Her blonde hair match her round hazel eyes. I can't help myself whenever I see her bow-shaped lips. I know na malambot ito at masarap halikan. Lastly, her petite body matching with pale skin.

Kung nakaraan halos pumutok na ang taal, sigurado ngayon talagang sasabog mga tropa. Sumunod ako sa kanya at nagbakasali na, alam niyo na 'yun mga tropa.

Anyways, bago ko makalimutan. Itong apartment pala ay two-storey. The first floor has nothing to offer kasi ginawa ito parking space at laundry area ng mga border. But the second floor is exquisite.

Upon leaving the stairs you will be greeted by huge chandalier and a foyer. You read it right mga tropa, mayroon chandalier dito sa apartment. A wide hall served as the main living room with sofa sets in-front of wall mounted flat screen.

Mostly ay wood materials ang buong apartment building. Tanging apat na haligi lang ang concrete. Ang flooring naman ay kahoy lang din, kaya presko sa loob.

I guess the apartment was inspired by the spanish colonization era. If you've been to Vigan mga tropa, you might see those houses that has some old school theme.

Parang ganon ang tema nitong apartment.

Mayroon sampu na kwarto na pinauupahan. Magkakatapat ito nang pinto at mayroon pasilyo sa gitna. Kung sa pag-akyat ay main living space, sa dulo ay ang kitchen namin. Doon din matatagpuan ang kwarto ng Landlord at Maria.

Sa pagdating ko sa sala ay agad ako lumapit kay Maria. Inakbayan ko siya pero agad niya inalis ang braso ko at humarap sa'kin.

"Paeng, ano na naman ba 'yon?" she asked.

"Wala, you're still gorgeous as ever."

Ngumiti siya at hinawi ang buhok patungo sa kanan tainga. She bit her lower lip and give me a wink. Napalunok ako sa naging reaksyon ni Maria, dahil parang inaakit niya ako. Sympre ayaw ko naman mag-assume mga tropa, pero feeling ko ganoon ang ginagawa niya.

"Ene be? Pereng sere ke nemen."

I wrapped my arm to her waist and pulled her as she lean to my body. I even felt her soft breast budging in my stomach. Gosh, I can't fight this feeling any longer, but I have to.

"He-hey, wanna go out?" I asked.

Ngumiti siya at sinapo ang pisngi ko. "Magbayad ka muna ng upa, ang lakas mo mag-aya wala ka naman pera."

Indeed, the truth hurts.

Pakiramdam ko ay sinampal ako ni Maria sa sinabi niya. Pwede naman siguro lumabas kahit walang pera. Mga babae talaga, ang gusto sa lalaki 'yong may pera.

I heaved sigh, while she is pushing me away. It leave me no choice kung hindi magpayaman. I guess networking might help me. Considering that recently there is news about multi-level marketing.

Moving on, mukhang bagsak ako kay Maria, for now kaya naglakad na ako palabas ng apartment. I don't have any idea where I can get money so I decided to do the tradional way - it's called finding.

Paglabas ko ng bahay ay nilanghap ko ang hangin. My eyes widened by suprised as blood gushed out to my nostril and I started vomiting. Ayos na sana ang fresh air, kaso humalo ang jerbaks ng aso sa tabi na mabasa-basa.

Damn, that dawg.

Pinunasan ko ang bibig ko at naglakad para humanap ng pera. Kung hindi lang sana ako nasisante sa dati kong pinapasukan malamang hindi ako gipit. It's been two months since that incident, and I can't help my self but laugh whenever I reminisce that s**t.

I used to work at fast food restautant. Hindi ko na papangalanan, but the clue is malaking bubuyog. I was a crew back there, but I won't do flashback right now. It's just a disclaimer and heads up.

Anyway, lumiko ako sa kanto kaya nakita ko ang poste na maraming ads. Well, not literally ads, but flyers that consist job. Syempre gipit, kaya lumapit na ako sa poste para tignan ang mga flyers.

Convincing ang mga flyers at mukhang hindi 'yong tipo na manghihingi sa'yo ng pera para makapasok sa company nila. Different job was posted and seems legit actually. I know for a certain that this isn't a joke, but there is one thing that pique my interest.

"Wanted: Ghost Fighter."

For a moment I have a brief pause there. I cover my lips with my left hand and started to think this unusual job offer. Seriously, ghost fighter is an anime that aired way back in 90's. Gosh, I wasn't even born that time tho, it has a re-play again.

Anyway, there is also a number in the flyers. I can see ghost, but fighting them. It makes me confuse honestly. Para alisin ang akin pagkalito ay inikot ko ang poste para humanap pa nang ibang job offer.

Sure there are many job offering here. There are call center jobs; fast food crew; delivery boy; taga butas ng doughnut. It comes to my senses na masyado akong na sensualize doon sa Ghost Fighter job offer, which is mayroon pa magandang trabaho - taga butas ng doughnut.

I find it amusing so I decided to make it as my first pick. But the Ghost Fighter job offer is pulling me. And it's not leaving my head.

Umiling ako para alisin sa isipan ang Ghost Fighter, pero napansin ko ang isang matanda sa tabi ko. Wala siyang mga mata kaya naisip ko na isa siyang ghost. Ibinalik ko ang tingin sa poste kaya nakita ang isang lalaki na mayroon gas mask sa mukha.

Inilapit ng lalaki ang mukha sa'kin kaya bahagya akong napa-atras. All of a sudden the electric post has been infested with ghost. Hindi ko alam kung nataon ang pagkakaroon ng flyers at ghost sa poste.

Gusto ko ang trabaho na taga butas ng doughnut, pero mukhang hindi ako titigilan ng mga ghost. It leave me no choice but to choose between the two job offer. Para walang dayaan na mangyari at maging patas ang pagpili ko, ay dumukot ako ng barya sa bulsa.

Sa pamamagitan ng coin toss matutulungan ako nitong makapili. Kapag tao ang lumabas ay ite-text ko ang number sa flyer ng Ghost Fighter. At kapag ibon naman ay sa taga butas nang doughnut. Just a simple call, so I flipped the coin.

Umikot ang barya sa ere at hinayaan ko bumagsak sa sahig. Gumulong-gulong pa ito hanggang sa tumama sa poste. Napalunok ako nang tao ang lumabas. Nawala na ang dalawang ghost na nakapaligid sa'kin.

It makes me think that those ghost manipulated the coin to turn into their favor.

Or not.

Of course it's just my hunch. But a deal is a deal and I don't want to fool myself.

Kinuha ko ang cellphone para tawagan ang number na nasa flyers. I'm sure makakakuha pa ako nang ibang detalye mula sa nagpaskil nitong job offer. I dialed the number and it's ringing now.

"Hello, who's this?"

"Good morning this is Paeng Madlangtuta, I saw the flyers regarding on the Ghost Fighter job."

I don't know what happened on the other side but a defeaning silence occured. It took a few more second before I heard a scream following by a woman voice, telling me the address of their office. It's kind of weird what is actually happening on the other line, but I need job to make money.

Hindi naman malayo ang office nila kaya dumiretso na ako. Casual attire naman ang porma ko. I've been given a landmark, making it's easy for me to find their office.

The Quezon Memorial Circle is the landmark. Ang sabi nang naka-usap ko ay doon daw sa tapat nito ang office nila. Katabi ang isang underpass malapit sa City Hall ng Quezon City. Well, hindi naman siguro bogus ang flyers at ang babae na naka-usap.

Pagdating sa rotonda ay madali ko nakita ang City Hall. Doon ako bumaba at tumingin sa paligid. Napansin ko ang isang underpass kaya lumapit ako dito. Wala naman opisina sa tabi ng underpass kaya tumingin ulit ako sa paligid.

Adjacent to my left, I saw a small building. It was painted in white, but dust was everywhere in the wall. Hindi siguro nalilinisan kaya madumi. Nagmukha tuloy itong luma.

Out of curiousity, I felt I was being pulled by this small building. My feet walk towards on it, which is weird honestly. It seems that my feet have their own life and not following what my brain is actually wanted.

I stopped infront of it and noticed the glass door on the far left edge. I approach it and went inside. Sa loob ay nakita ko ang dalawang babae at isang lalaki na naka-upo.

Nothing fancy inside aside from the violet carpet that I'm standing. Monoblock chair was leaning the wall facing a another wall with a hallway on the corner. Must be a divider, I guess.

Tumingin ako sa mga tao na naka-upo. Hindi sa pagiging judgemental mga tropa, pero mukhang madalas ma-bully ang mga tao sa loob. 'Yong isang babae, nakalugay ang buhok at natatakpan ng bangs ang mukha. Kahit nga mata hindi ko na makita.

Tapos 'yong isa na babae, puro tigyawat sa mukha. Maputi siya, pero literal na maputi lang talaga. I know that all of us have flaws, and I'm just saying what I saw. Wala naman sigurong masama sa pagsabi ng totoo.

Moving on, mukha naman henyo ang lalaki dahil sa malaking salamin nito. If you guys are familiar with the cartoon Dexter's Laboratory, there is a character named Mandark. Kuhang-kuha niya si Mandark, kaya feeling ko geek ang lalaki na ito.

Moving on, mayroon isang bakante na upuan sa tabi ng mistisa na babae. Umupo ako dito at sumandal. I don't know, but I guess this is the place or office that I've been looking for. I lean my back at the wall and patiently wait.

Ilan minuto pa ang lumipas ay lumabas sa hallway ang isang babae na nakasuot ng salamin. Mayroon siyang hawak na paper pad holder. Nagbanggit siya ng pangalan at pumasok sa loob.

Tumayo ang isang babae na nakatakip ang bangs sa mata kaya naisip ko na first come first serve basis dito. Pumunta siya sa hallway at sumunod sa babae na HR.

As time goes by, I'm the only one left. Mukhang ako na ang susunod na sasalang sa interview. Wala pa naman ako resume na dala kaya feeling ko nagsasayang lang ako ng oras dito. Tumayo na ako para gumawa ng resume, nang biglang lumabas ang HR.

"Excuse me, who are you?" she asked.

"Oh sorry, I'm Paeng Madlangtuta, the one who called earlier," I replied.

"I remember, come, come."

Naglakad na ulit siya sa hallway kaya nagsalubong ang kilay ko sa pagtataka. Wala ako resume na dala para ipasa pero inaya niya parin ako. Malamang ay naisip niya na well prepared ako, at dala pa ang requirements.

It's better to admit the truth, so I followed her. Upon passing the wall, I realized that it was really a divider. I saw small desk, the HR is seating in the chair behind it. There is also a chair infront of me so I approach it.

"I'm sorry, pero wala pa ako resume na dala," I said.

"Ok lang, maupo ka na," she said.

Dahil ayos lang kahit wala ang resume ay umupo na ako. Sayang ang bayad sa print lalo na at gipit ako. Tumingin ako sa interviewer kaya napansin ko na pamilyar ang itsura niya. Ang singkit niya na mga mata at pagiging mistisa. Feeling ko ay nakita ko na ang interviewer, pero hindi ko alam kung saan.

"Paeng, hindi ko akalain na you also have a gift," she said.

I shrugged, realizing the way she talk, she kinda know me personally. "I'm sorry, but have we met?"

Ngumiti siya at inayos ang salamin na suot. "Ano ka ba? Classmate mo ako sa isang subject."

Now it make sense to me now why she look familiar. "Ok, saan kita classmate?"

"Monday class, Algebra."

Honestly, first year college na ako mga tropa. Civil Engineer ang course na napili ko. Siguro natural lang kung hindi ko kilala ang mga classmate ko kasi first year pa lang naman.

Knowing na classmate ko ang HR, I think malaki ang chance para matanggap ako. Sistema ang tawag sa ganito mga tropa. Nangyayari talaga ito at hindi naiiwasan. If you know what I mean.

"Siguro naman tanggap na ako," I said.

"If you can prove that you can see Ghost, then you are hired," she said.

Nice, ang angas ng condition. I'm in the middle of the interview in broad daylight. And she's asking me if I can see ghost. Sympre mga tropa, kapag alanganin ang gusto ng interviewer dapat laging mayroon contingency plan.

"Sandali nga muna, shoudn't you ask me anything in this interview?"

"If that's what you want, then tell me something about yourself," she replied.

"I'm Hired, 19 years old, curr-"

Hindi ko natapos ang sasabihin ko kasi bigla siyang nagsalita.

"Wait, what is your name again?"

"Hired,"

"You're hired."

Ngumiti ako nang bigkasin niya ang magic word. Nabasa niyo naman mga tropa, I'm hired, without doing the condition. Tumayo na ako at inabot ang kamay sa kanya.

"Thank you," I said.

"Para saan?" she asked.

"Because you hired me."

Napanguso ang interviewer at inayos ang salamin niya. Well, I can't blame her. Mabilis ang pangyayari kaya sigurado na kahit siya ay hindi iyon napansin.

"Kailan?" she asked.

"Kanina, ang sabi niyo I'm hired," I replied.

"Wait a minute, you said you're hired, that's why I said you're hired."

Inabot ko ulit ang kamay sa kanya, kasi binanggit na naman niya ang magic word. "Thank you."

Ibinaba ng interviewer ang salamin niya at tumayo. "Sandali nga Paeng, ako nga tigilan mo sa pa hired-hired mo na 'yan. Nililito mo lang ako."

Mukhang hindi na tatalab ang psycho contingency plan ko mga tropa. She saw right through me, and it's done now. Bumalik na ulit ako sa upuan, kaya umupo na rin siya. Ayaw ko na ulitin ang ginawa kasi baka hindi ako matanggap.

In a matter of speaking, me as a interviewee, it's only natural to introduce myself. Inabot ko ang kamay ko sa kanya ulit at malugod niya itong tinanggap. We shake hands so I gave her a brief introduction about me.

Although she's my classmate and I can barely remember her face. I still don't know her name. I know this is kinda embarassing after acting cool infront of my classmate, whose I don't even know her name.

Sympre para hindi mahalata, tumingin ako sa mga mata niya. Giving her an eye to eye contact. On a second thought, when you are in a job interview. It'll be best if you look the interviewer right in the eyes. It's a fine way not to show how nervous and intimidated you are.

Moving on, after I introduced, all she did was to write. Hindi naman ako tsismoso na tao kaya hinayaan ko lang siya sa ginagawa. Mukha naman masaya siya sa ginagawa niya.

Lumipas pa ang ilan minuto at tumigil na siya magsulat. Mukhang natapos na niya ang evaluation sa'kin. Inabot niya ang kamay kaya kinuha ko ito.

"I'm Mia, Mia Afilahk, I know it's late for introduction, but the condition should be met in order for you to get hired."

I understand the condition, but where am I gonna find a ghost. Or atleast proved it to her that I can see ghost. I don't know what's the catch, and it's making me confuse.

"Ok, Mia. Tell me, how I can met those condition?"

Biglang namatay ang ilaw at nagkaroon ng malakas na tawa. Parang galing sa babae na mukhang mangkukulam. Well, I mean kagaya ng mga nasa palabas na kung saan pointed ang nose ng isang matandang babae.

It sure weird, so I find where the laugh coming from. I looked from floor to ceiling as the laughter grew louder. This time it's coming from a huge voice that's seem buried from the ground.

It's kind of convincing, but honestly, I don't buy it. This time, around past noon and this place, in the middle of metropolitan, I'm sure there isn't a ghost here. Must be some kind of equipment device that is use in the film production.

Mia also doesn't concern about the laughter so I guess this was part of the job test or something like that. She go back on writing while the laughter is still continuing. I think the condition that whoever got scared will be out or she's waiting for me to get screwed by the laughter till I freak out.

I smirked knowing this kind of ghost joke won't do a thing on me. I'm already living with a ghost, and with just ominously laugh?

Not gonna happen bro.

Sumandal ako sa upuan at pinagmasdan si Mia na walang paki-alam. Tuloy parin siya sa pagsusulat at ang pagtawa na naririnig ko. Halata na scripted ang tawa kaya naisip ko na baka prank lang ang lahat.

Humangin pa ng malakas kaya nilipad na ang papel sa desk. Nagkaroon ng itim na usok sa gilid ng table kasabay ang pagtigil ni Mia sa pagsusulat. Mukhang CGI effect ang usok na itim na napapanood sa pelikula.

Sinubukan ko itong hawakan nang biglang may lumabas na babae sa usok. Kulot ang buhok niya na nakasuot ng black dress. Kagaya ng suot ni Merly, pero sa kanya ay color black.

Kulay pula rin ang mga mata niya na parang sabog sa droga. Labas ang mga ugat niya sa mukha pero itim rin ang kulay nito. May pula sa bandang kaliwang pisngi pababa sa leeg.

Tingin ko ay mga nasa mid 40's na ang babae. Gosh, she's already old and yet, she's on a steroids. Honestly, those veins in her face that has the same thick with my pinky finger.

I mean, seriously, how can a middle age woman can grow those kind of veins? On top of that, the color is weird because it's black. Sure, she was on the steroid.

Humarap siya sa'kin kaya nagtama ang mga mata namin. I felt a spark when we stare each other. I don't know and it's hard to explain. My left hand just reach her face like as if it had its own life.

I caress her huge vein in his forehead. It's think and kinda root of a tree. I find this amusing actually. I keep pressing her veins all over her face.

Kumunot ang noo niya at biglang hinawi ang kamay ko. Tumama ito sa kanto ng mesa kaya umasim ang mukha ko sakit. Hindi ko alam kung saan nanggaling ang kakaibang lakas ng babae.

Tumayo siya sa tabi ko kaya naka-amoy ako ng hindi ka nais-nais. Parang bulok at inuuod na isda ang amoy. Nakakasuka at talagang nakakabaliktad ng sikmura.

Tinignan ko ang babae mula ulo hanggang paa. Tinakpan ko ang ilong ko nang makita ang tagiliran niya. Butas ito at mayroon uod. Kataka-taka sa paningin ko ang babae pero siya ang literal na halimbawa na buhay pa pero inuuod na.

Tumayo ako at lumayo sa babae kasi ang baho ng amoy niya. Hindi lang nanununtok, tumatambay pa sa ilong mga tropa. Tumingin ako kay Mia, para malaman kung kasabwat niya ang babae.

Tinatakpan niya rin ng kamay ang ilong, pero pawis na pawis siya. Mayroon din siyang hawak na rosaryo na tila nagdarasal. Hindi ko alam kung ano ang trip niya pero nasa gitna kami ng interview.

Lumapit ako kay Mia, at kinalabit siya sa balikat. Tumingin naman siya sa akin kaya umupo sa harapan niya.

"Tropa mo ba 'yong babae na 'yan?" I asked.

Umiling si Mia, at pumikit na parang mayroon iniiwasan. Kung hindi niya tropa ang babae na mabaho, malamang outsider siya. But knowing that she popped up inside thru a black smoke.

Hindi sa pang-iinsulto or pangyuyurak sa kapwa. Maybe she's a dud and wants us to kick her ass out of the office. I can't stand the rotten smell coming from her.

I grabbed Mia arm to ask how did the woman sneaked to her office. But I realized she was shaking. Hindi naman siguro siya pasmado kaya tumingin ako sa kanya. Hawak niya parin ang rosaryo at pikit ang mga mata habang nagdarasal.

Wala naman masama magdasal. It can be done wherever you are. Be it in a bathroom or if you are in a public transport vehicle or somewhere else. But all of a sudden? Gosh, she's weird.

Kinalabit ko ulit si Mia sa balikat kasi naguguluhan ako sa ginagawa niya. Tumingin siya sa'kin kaya inilapit ko ang mukha sa kanya. Respeto parin sa babae na mayroon mabaho na amoy.

Kahit ayaw ko sa kanya, mas mabuti siguro kung hindi niya marinig ang sasabihin ko. Inilapit ko ang bibig sa tenga ni Mia.

"Sino ba ang babae na 'yan?" I whispered.

"Sh-she's a ghost," she muttered.

Nagsalubong ang kilay ko sa pagtataka. Tumingin ako sa babae kaya nakita na nakatingin siya sa'kin. Nagtama ulit ang paningin namin, pero sa pagkakataon na ito ay mas lalong lumaki ang mga ugat sa mukha niya.

Nagkaroon ng usok na kulay puti sa gilid niya. Naglakad siya palapit sa amin kaya lalong lumakas ang mabaho na amoy. I can't stand this anymore. Her smell was able to upstage my perfume.

Tumayo na ako at sinalubong ang babae. Doon ko napagtanto na mas matangkad siya sa'kin. Bahagya ako napa-atras kasi almost 6 feet na ang taas ko pero mas matangkad pa siya.

Tinignan ko siya mula ulo hanggang paa. Kumunot ang noo ko nang makita na nakalutang siya sa ere. Hindi sumasayad ang paa niya sa sahig kaya tumingin ako sa kanya.

Face to face.

Dinaan ako sa tangkad kaya medyo naasar ako. Lumapit ako sa kanya pero sinakal niya ako. Humawak ako sa magkabilaan braso niya kaya nawala ang pagkakatakip ko sa ilong. Grabe ang baho ng amoy niya, nakakasuka.

She tighten her strangled, making me mad. Her gazed was also devilish while grinning her teeth. It leave me no choice so I slapped her face. Lumuwag ang pagkakasakal niya sa'kin kasabay ang pamumugtong ng mga mata.

"You...hit me?"

First of all, I don't promote any violence againts woman on this story. She's a ghost and she's choking me. Of course I have to depend myself for any malignant activities to my surrounding.

"Yeah, any problem with that?"

Tuluyan na niyang inalis ang mga kamay sa leeg ko at umatras palayo sa'kin. Agad ko tinakpan ulit ang ilong kasi kanina pa tumatambay ang mabaho na amoy. Humawak siya sa pisngi niya saka lumapag sa sahig habang nakatingin sa'kin.

"How dare you!" she said furiously, "Anong klaseng lalaki ka at nagawa mo manakit ng babae?"

Lumapit ako sa kanya at sinampal na naman siya. Sure I can't change the fact that she's still a woman. But I guess, that implies when she was still alive. She groaned as she fell on the ground while holding her cheek.

"Lumayo ka nga," I said, sit infront of her, "aalis ka ba o sasampalin na naman kita?"

Tumulo ang luha niya kasabay ang pagnipis ng ugat sa mukha niya. Nanginginig siya at tumingin ng masama sa'kin. I've heard from Merly, that some ghost are malevolent.

"Hindi kita patatahimikin," she said ominously.

I was convinced by the way she look at me - she's a malevolent ghost that wish to harm the living. I don't buy those kind of gazed she's throwing at me. Tumayo ako sa harapan niya at hinawakan siya sa mukha saka sunod-sunod sinampal.

"Bwiset ka! Sumasagot ka pa."

Taing daing niya lang ang narinig ko kasabay ang paghikbi. Pilit niya inaalis ang kamay ko sa mukha niya. Lalo tuloy ako nagnais na patawirin na siya sa kabilang panig.

Ilan ulit ko pa siya sinampal bago ako tuluyan tumigil. Umiiyak siya na parang minaltrato na bata. Mayroon talagang mga multo na mapagbalat-kayo. 'Yong tipong, akala mo bestfriend mo tapos inaahas ka pala. Damn, that's nasty.

"Aalis na ako dito," she said while crying.

"Mabuti naman," I said and let her go.

Tumayo na siya saka pinunasan ang mukha. Lumutang siya sa ere at gumalaw patungo sa bintana. Nawala na ang mabahong amoy kaya nakahinga na ako ng maluwag.

"Humanda ka talaga sa'kin," she said, turn around, "I will haunt you."

Nagsalubong ang kilay ko sa banta ng multo kaya hinubad ko ang sapatos para ibato sa kanya. "Ayaw mo pala talaga umalis ah."

"Ito na nga aalis na, nagmamadali ka ba?"

"Umalis ka na, ang dami mo pang sinasabi," I replied.

Humagulgol siya ng iyak saka gumalaw ang katawan patungo sa bintana. Tumagos ang katawan niya dito kaya sinuot ko na ang sapatos. Wala naman kaso sa'kin kung multo siya kaso ang baho niya. Mabuti pa si Merly, kahit lasog-lasog ang katawan ay hindi mabaho.

Bumalik na ako sa upuan kasi nasa gitna ako ng interview. Sayang ang trabaho lalo na at mahirap ang buhay ngayon. Humarap ako kay Mia, kaya lumaki ang butas ng ilong nang makita na nakanganga siya habang tulala na nakatingin sa'kin.

Naisip ko na baka kabagan si Mia sa ginagawa kaya hinawakan ko ang baba niya at sinara ang bibig. She fitted her glass awkwardly and look on the notes.

"We-well, you're good," she said nervously.

"Is there a problem?" I asked.

Tumayo si Mia, saka umikot sa mesa. Inabot niya ang kamay kaya kinuha ko ito.

"You're hired."

I stand and greeted her a widened smile. After hearing the magic word, I finally landed a job. Which is I badly needed. Her hands are still shaking and palm are sweating. I'm confuse, so I decided to let go.

"Are you alright?" I asked.

Huminga si Mia ng malalim, saka tumingin sa'kin. "Honestly, that ghost, she's haunting me."

"How did you end up haunted?"

"I was on a ghost hunt in abandon building, when I saw her evil face," Mia replied, explained, "it's been three months after she haunt me, I can't sleep, even my room is infested by her."

Biglang umiyak si Mia, kaya naisip ko na mayroon siyang pinagdaraanan. Now it makes clear to me why she need a ghost fighter. Literally, someone that can fight ghost around her.

But I wonder, why is she up to ghost hunt and yet, she's afraid. Weird.