Bleeding Heart still Pounds

They lost in basketball game

"Good luck Ashley."

Ngumiti lang ako kay Aldwin bago tuluyang nagtungo sa badminton court. May ten minutes pa ako bago mag-start ang laro.

Hinahampas-hampas ko pa sa hangin ang raketa ko dahil sa sobrang saya. Kung ganito ba naman lagi ay gaganahan akong maglaro.

"Ba't parang ang saya mo ngayon?" salubong agad sa'kin ni Grace. Ikinokondisyon nya ang katawan nya upang mabilis syang makakagalaw mamaya sa court.

"None of your business Grace." nakangiting sagot ko. I'm not being rude to her, ayaw ko lang na ishare ang happiness na nararamdaman ko. Sa ngayon ay sa'kin muna iyon upang ganahan akong maglaro mamaya.

"Ay, ganon? Sige ha. Ganyanan na pala." she also laugh.

Nagstretching na rin ako para ikondisyon ang katawan ko. Hindi dapat ako matalo mamaya. Nakakahiya kung nagkataon, manonood pa naman si Aldwin mamaya. Dapat ay ipakita ko sa kanya ang galing ko sa loob ng court. Lalampasuhin ko ang mga freshmens at seniors mamaya. Di joke lang. Masyadong exag 'yung term na lalampasuhin. Let's just say na tatambakan ko sila ng puntos. 'Yan! Much better 'yung term!

Bawat lumilipas na minuto ay kinakabahan ako. Mas lalo pa akong kinabahan nang mapuno ang badminton court nang maraming sophomores.

"Oh. Andyan na si Pats." anunsyo ni Grace. Napatingin na rin ako roon.

Nakahinga ako ng maluwag dahil wala pa ang mga tropa ni Aldwin. Ang ilang kaklase ko pa lang ang nandirito para panoorin kaming magwarm-up.

Napatingin ako kay Pats na may hawak na long yellow balloons. Well, kapag may pageant lang ginagamit ang balloons pero dahil sa wala na silang maisip na props ay no choice sila. May hawak din silang torotot upang gumawa ng ingay kapag makaka-score kami.

Ilang saglit pa ay dumating na rin ang makakalaban namin. Grade 10 ang makakalaban namin pero maliliit sila kaya't akala ko'y freshmen lamang sila.

Marami na agad akong lakas ng loob upang maglaro ngayon. At saka inspired ako dahil sa nangyari kanina. Confident din ako na mananalo kami dahil maliliit ang kalaban namin. Mas maliliit pa sila sa'kin actually.

"Sisiw lang 'yan." bulong sa'kin ni Grace.

Napalakas yata ang bulong nya kaya't sumama ang tingin sa'min ng dalawang babae na makakalaban namin.

"Huwag tayong pakampante. Mukhang may ibubuga sila." komento ko.

Looking at them, mukhang batikan na sila sa paglalaro ng ganitong sports. Sabi nga nila, don't judge the book by its cover so we still need to do our best. Hindi dahil sa maliliit sila ay matatalo na agad sila. Nasa skills pa rin 'yon ng naglalaro. Wala iyon sa height.

Gaya nga ng sabi ko kanina ay may ibubuga nga sila. Sa tuwing nagseserve ako ay nahahampas nila ang shuttlecock, 'yun nga lang ay hindi umaabot sa net kaya't sa'min ang puntos.

Nagsigawan ang mga kaklase ko habang itinataas ang dilaw na mahahabang lobo. Pansin ko lang na sila lang ang may hawak na props. Ang supportive naman nila!

Isang set lang ang lalaruin namin ngayon dahil kakalabanin pa namin ang juniors at freshmens. Hanggang Thursday na lang ang Intramurals. Sa Friday ay awarding na at magkakaroon ng closing remarks. Panigurado, ang boring noon dahil maraming pasasalamatan ang school na mga nagsponsor sa mga athletes.

Natapos ang unang set na lamang kami ng limang puntos. Hindi na rin iyon masama dahil panalo kami.

"Congrats." nakipagkamay sa'min ang dalawang babae na nakalaban namin kanina.

Akala ko'y mataray sila pero doon ako nagkamali. Mababait naman pala sila at saka marunong silang tumanggap ng pagkatalo.

Nagkaroon ng waterbreak kaya't umupo muna ako. Nakakapagod din habulin ang shuttlecock na hindi mo sigurado kung saan ito la-landing. Mabuti na lamang at maliksi kaming dalawa ni Grace kaya nahahabol namin ang shuttlecock.

Dumating na rin ang freshmen na nakalaban namin noon. Napuno na rin ang badminton court ng mga freshmen students. Marami ng tao ang nanonood pero hindi pa rin dumadating si Aldwin. Dadating pa ba sya? Can he still watch my game?

Lumilipad na ang utak ko kung saan-saan. Kahit na ganoon ay napapalo ko pa rin ang shuttlecock papunta sa court ng opponent namin. Sa unang set ay nag-tie ang score namin ng kalaban kaya't kinailangan naming maglaro ng second set.

"Bulok iyang mga 'yan e. Papaanong gumaling na sila ngayong maglaro?" hindi makapaniwalang tanong ni Grace habang nakatitig sa dalawa naming kalaban na may suot na knee support. Oh right! Knee support yata ang dahilan kung bakit hindi sumasakit ang tuhod nila. Hindi nangangalay ang tuhod at binti nila sa kakatakbo dahil may suot silang knee-support.

Pero nevermind. Wala 'yan sa knee-support. Nasa naglalaro 'yan!

Nagserve na ang freshmen. Papunta ang shuttlecock sa kaliwa ko kaya't hinabol ko ito. Halos halikan ko na ang semento dahil napasubsob ako rito mapalo ko lang ang shuttlecock. Unti-unti akong nag-angat ng tingin, umaasang hindi ito outside. Game over na kasi kapag naglanding ang shuttlecock outside the perimeter.

"Ash!" tawag ni Grace, pahiwatig na ako na ang pumalo ng shuttlecock. So pumasok pala ang palo ko kanina at napalo rin ng kalaban. Ngayon ay nasa'king kamay ko na naman nakasalalay kung mananalo kami o hindi. Hays! Nakakapressure naman. Dapat si Grace na ang pumalo.

Alanganin na naman ang landing ng shuttlecock kaya't kinailangan kong tumakbo para mahabol ito. This time ay napaluhod na ako. Humapdi ang tuhod ko at dumulas ang siko ko sa semento para lang mapalo ang shuttlecock papunta sa court ng kalaban. Nanatili ako sa nakaluhod na posisyon, minamasdan ang shuttlecock kung saan ito maglalanding. Bumagsak ito inside the perimeter kaya't nakahinga ako ng maluwag. Pinalo ng freshmen ang shuttlecock pero outside ito kaya't ang ending... kami ang panalo.

Inihagis ko ang aking raketa, wala ng pakialam kung masisira ito o hindi. Nagtatalon-talon ako sa tuwa dahil natalo namin ang freshmen at seniors. Nakakatuwa dahil hindi ko nabigo ang mga tao na sumusuporta sa'kin.

Natigil ako sa pagtalon nang may humatak sa pala-pulsuhan ko. Hinila nya ako palabas ng covered-court kaya't kumunot ang noo ko.

"Aldwin, nanalo kami!!! Hooray!!!" parang bata na pagkekwento ko.

"Wala akong pakialam dyan. Mas may pakialam ako dyan sa sugat mo." salubong ang kilay na tinuro nya ang tuhod ko. Hindi naman masyadong masakit ang pagkakaluhod. May gasgas nga lang at may kaunting dugo kaya't medyo mahapdi. Ang kaliwang siko ko rin ay nagkaroon ng gasgas dahil sa hindi inaasahang pagi-slide nito sa semento.

Iniupo nya ako sa isa sa mga bleachers dito sa canteen. Itinuwid nya ang binti ko. Nilagyan nya ng panyo ang legs ko dahil maraming lalaki ang nagkakaroon ng interes dito.

"Mga manyak." naiinis na bulong ni Aldwin.

Tipid akong ngumiti dahil seryoso nyang tiningnan ang sugat na natamo ko kani-kanina lamang.

"Anong pumasok sa utak mo't lumuhod ka kanina?" nakatitig lang sya sa sugat ko, malalim ang iniisip.

"Hinabol ko 'yung shuttlecock."

"Bakit kailangan mong habulin 'yon? Pwede mo namang hindi paluin. Hindi naman magkakaroon ng puntos ang kalaban kapag hindi mo napalo iyong shuttlecock." hinipan-hipan nya ang sugat ko na para bang first time nya lang maghandle ng ganitong situation.

"Strategy 'yon. Sinadya ko talagang habulin ang shuttlecock papunta sa court ng kalaban upang akitin sila na dapat ay paluin na nila ang shuttlecock para game over na." simpleng sagot ko.

Nagpatuloy sya sa pag-ihip ng sugat ko. Hindi ko alam kung bakit hindi pa sya tumitigil, e kanina nya pa ito ginagawa. May kung ano syang kinuha sa bag nya at pagkatapos ay sinara nya na rin ito.

"Lagyan natin ng alcohol iyang sugat mo." binuksan nya ang alcohol. Akmang ilalagay na nya ito sa nagasgas kong tuhod pero inilayo ko ang tuhod ko.

"Lagyan na kasi natin. Baka maimpeksyon 'yan e." nag-aalala sya sa'kin pero naiinis ako. Hindi nya ba alam na hahapdi ang sugat ko kapag nilagyan nya ng alcohol?

"Please..." pinipilit nya talaga na lagyan ng alcohol ang nagasgas kong tuhod. Nakakainis na 'to ha!

Napaluha ako ngayong iniisip ko na nilalagyan ng alcohol ang sugat ko. Nararamdaman ko na agad ang sakit at hapdi ngayon pa lang. Inalis ko na agad ang isipin na iyon pero kahit anong gawin ko ay hindi ko na iyon matanggal sa'king utak.

"Hala pre! Bakit umiiyak si Ashley? Inaway mo ba sya?" sumulpot naman itong si Zhen kung saan. Nakasandal ang siko nya sa balikat ni Eron. Puno pa ng turon ang bunganga nilang dalawa.

"Nag-iisip ka ba? Bakit ko naman aawayin ang babaeng gusto ko?" sarkastikong tanong ni Aldwin kay Zhen.

"Edi bakit nga? Bakit umiiyak si Ashley? Hinarass mo ba? Binusted mo? O baka naman kayo na? Oo nga, baka tears of joy!" Eron guessed, puno pa rin ng turon ang bibig.

"Kayong dalawa, pwede bang lumayas na kayo? Sumasakit ulo ko sa mga tanong nyo." hinilot ni Aldwin ang kanyang sentido.

"Hindi kami aalis dito hangga't hindi mo sinasabi ang dahilan." matapang na sabi ni Eron. Liit na liit pero tapang-tapang. Ibang klase talaga.

"Tama!" Zhen second the motion. Talagang sinuportahan nya pa ang gusto ng kaibigan.

"Oh, hala! Hala! Sige na, sasabihin ko na sa inyo." wala ng choice si Aldwin. "Sinabihan ko kasi sya na lagyan ng alcohol ang sugat nya. 'Yun lang, tapos di ko na alam kung bakit sya naluluha." naguguluhang tumingin sa'kin si Aldwin. Nakaluhod pa rin sya habang nakatitig sa gasgas sa tuhod ko.

Napayuko si Aldwin nang batukan sya ni Zhen.

"Ang tanga mo naman pre. Natural na iiyak nga 'yan kapag pinilit mong lagyan ng alcohol ang tuhod nya. Mahapdi iyon e. For example, bagong tuli k----"

"Hoy! Pucha! Tumahimik ka na!" pinatigil na agad sya ni Aldwin. Hindi nagustuhan na tungkol na sa tuli ang pinag-uusapan nila.

"Warm water na lang ilagay mo sa halip na alcohol. Mape-prevent din naman ang infection kapag nahugasan ng warm water ang injured part." buti pa itong si Eron, nasa matinong pag-iisip. Hindi katulad nitong si Aldwin na pinipilit lagyan ng alcohol ang aking tuhod.

"Ikaw na lang kaya maghanap ng warm water tutal ay ikaw naman ang nakaisip e." pang-uuto ni Aldwin kay Eron.

"Bakit ako? Bebe ko ba 'yan?" itinuro ako ni Eron upang inisin si Aldwin. "Pero pwede naman tayong magnegotiate. Maghahanap ako ng warm water as long as akin na lang bebe mo." mas lalo pang ininis ni Eron ang kaibigan.

"Huwag na lang oy! Maghanap ka ng bebe mo. Ako ang nauna rito. Walang agawan." umupo si Aldwin sa tabi ko at hindi pa sya nakuntento, inakbayan nya pa ako.

Natatawa na si Zhen habang umaalis kasama si Eron. Kumaway sila sa'min bago tuluyang naglakad palayo. Sumama naman si Aldwin kina Eron upang maghanap ng warm water. Naglakad sila paakyat ng hagdan kaya't nasisiguro ko na sa classroom ang punta nila. Maya-maya rin lang ay may dala ng tumbler si Aldwin. I'm sure, kumuha sya ng tubig sa water dispenser... pero paano sya nakapasok? Bukas na ba ang room?

Hinugasan nya ang sugat ko kahit walang sabon. Okay naman na siguro 'to. Hindi na 'to maiimpeksyon dahil nahugasan na ng warm water. Kinuha ni Aldwin ang band-aid mula sa bulsa ng pantalon nya. Inilagay nya iyon sa tuhod ko na may gasgas. Gano'n rin ang ginawa nya sa siko ko na may gasgas. Hinugasan nya muna upang matanggal ang dumi pagkatapos ay nilagyan nya rin iyon ng band-aid.

"Anong oras ng laro mo mamaya?" he looked up just to make an eye contact to me.

"9 A.M." I answered, not so sure about it.

"Okay. Manonood ako." he was so sure that he can watch my game.

Ganoon na nga ang nangyari. He watch my game together with his friends. He really keeps his promise huh!

I'm a bit shocked when I saw Gwen who was holding a racket. So sya ang makakalaban namin ngayon? Why didn't I recognized her yesterday? Maybe because she wasn't wearing her eyeglasses unlike today that she was wearing it. The eyeglasses makes her a different person.

"Ang galing ni Ate Gwen." Grace commented.

"Pero tayo pa rin ang nanalo." I was so proud of us.

"Oo nga, haha." Grace agreed to me.

Eversince I came here at the badminton court, my heart was skipping a beat. I always thought that we might lose but what happened was the opposite. Gwen was totally good at playing badminton but she was worst of serving the shuttlecock. Palaging hindi nakaka-abot ang shuttlecock sa net. She did the same mistake over and over again so the point is ours. Playing badminton makes me nervous but seeing the results makes me want to jumped like a kid out of happiness. I want to cried because we won! We really did it! I did not disappoint those people who were supporting and believing to me. I did not disappoint Aldwin. I'm so overwhelmed that I be able to show to him that I can really do it. Speaking of Aldwin...

"Congrats." he congratulated me while wearing his shy smile.

He initiate to hugged me so I acted like a statue. I don't know what to do so I just hugged him back. His manly scent perfume filled my nostrils.

"Yiiee, sana ol!!" Zhen teased us.

Aldwin probably embarassed when he realized that his friends were watching us. He released from our hug and he fake a cough. The atmosphere became awkward now!

"So bati na kayo pre?" Justin interrogate.

Oh, I remembered that he knew that Aldwin and I had a LQ but he doesn't knew that we already fixed that small understandings.

Aldwin stayed silent, not wanting to talk back.

"Ano nga pre? Bati na ba kayo?" I never thought that Justin will have an interest in my relationship with Aldwin. And also, I never thought that he would be so chismoso.

"Nag-iisip ka ba? Syempre, hindi kami nag-away. Bakit ko naman aawayin ang babaeng gusto ko? Ano ako? Tanga?" Aldwin was very irritated

"Oo." Justin answered while laughing so hard. Aldwin glared at him so Justin stopped himself from laughing. He tried his very best to stay quiet but it just got worst. Mas lalo syang tumawa ng malakas. Pati ako'y natatawa na rin habang nakikinig sa kanilang dalawa.

"Hindi ako tanga. Ok. Inaamin ko na nag-away nga kaming dalawa pero hindi ibig sabihin noon ay wala na akong pakialam sa kanya."

I crossed my arms while patiently waiting for Aldwin to talk again.

"Binitbit ko ang bag nya kanina. Chinat ko rin sya kagabi na matulog na pero anong ginawa nya? Nagsharedpost sya ng sharedpost! May reactor pa nga syang papansin na ang sarap sapakin!" Aldwin burst out of frustration. He messed his hair and muttering a curses for playing a jealous role.

"Sino namang pinagseselosan mo? Si Jake?" I pulled Jake's arm when I saw him walking by. Muntik pa syang masamid sa kinakain nyang turon dahil sa biglaang panghihila ko.

"Hoy! Bakit mo ako sinasali rito? Inosente ako oy! Labas ako dyan sa problema nyo. Huwag nyo ako dyang idamay. Sige, bye n---"

I pulled him again when he tried to walked out. He let out a sigh, getting frustrated now that I brought him here.

"Jusko! Bakit ba ako nadadamay rito?" Jake leaned closer to whispered those words to my ear.

Aldwin's friends feel the heavy atmosphere as well as the tension so they volunteered themselves to exit. I can say that they want us to have our privacy.

"Jake, nagseselos itong si Aldwin sa'yo. Parati ka raw nagrereact sa mga sharedposts ko." i confessed.

Jake laugh, he was probably thinking that the reason was too small to start a fight. I know that too. Napakababaw ng rason para pag-awayan iyon.

"Huwag ka ng magselos Aldwin. Hayaan mo't magrereact din ako sa mga sharedpost mo. Haha." Jake laugh a little to change the heavy atmosphere but it can't helped. His jokes makes the situation worst.

"May nakakatawa ba?" I was a little frightened when I heard the serious voice of Aldwin. Mas seryoso pa sya sa seryoso.

"Ha?" Jake was a little scared too.

"Halaman." I never expected that Aldwin will be so rude towards Jake.

Jake laugh even though there's no reason to laugh at. Nakikisama lang siguro sya sa mood ni Aldwin.

"Napipikon na ako sa boyfriend mo. Abangan ko 'yan sa gate mamaya e." Jake leaned closer again to whispered to me. He managed to smile at Aldwin while whispering to me.

"Ikaw bahala..." I laugh too. "pero correction, suitor." I corrected his words when I realized that he said that Aldwin was my boyfriend.

Aldwin started to turned his back to us but before that, he said to Jake that they need to talk as soon as possible. I wonder what is it. I'm a little curious but I stopped myself from asking.

"Last day ko na rito sa Earth. Mamamatay na yata ako dahil sa talim ng tingin sa'kin ng suitor mo." Jake acted like he was traumatized of Aldwin's dark and serious eyes.

"Ok. Rest in peace na lang sa'yo." I tried to pissed him off.

"Oy gagi! Letse ka!" nagtatampo kunwari sya.

When I went back to the classroom, Angel and some of my friends shower a yellow confetti to me.

"CONGRATULATIONS!" all of them congratulated me just like I expected.

I thanked them all and went back to my seat. Angel insisted to treat me to celebrate our victory but I declined to her offer. I still had things to do so I'm busy as of the moment.

I went to the back of the school to buy some cartolina and colored papers. I want to make a banner to support Aldwin for his game later. Championship na iyon so I should do something to show my full support to him. Grade 10 pa naman ang kalaban nila kaya't nakakakaba.

I had a hardtime in making a banner. Good thing is my friends were there to help me in decorating it.

After we finished making the banner, we went to the open court where the basketball game takes place. The basketball game starts a while ago. Nahuli kami ng dating.

"Austria for three!" The commentator said.

I smiled while waving my banner so that he will saw me. He looked around just to searched for me.

Angel make a noise so Aldwin looked on our direction. He looked at the banner that I made earlier. I'm a little embarassed because I wrote anything on that like 'AustriAthletic' and AutriaDaBest'. God! Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip ko't isinulat ko iyon.

The first and second quarter ended. Grade 8 has 40 points while Grade 10 has 45 points. Lamang na sila ng limang puntos pero kaya pa namang habulin. Nagkaroon muna ng kaunting oras na pahinga para maghanda sa third quarter.

Pupunta na sana ako sa direksyon nila Aldwin pero nakita ko si Angel na may hawak na gatorade. Akmang bubuksan nya ito pero bigla ko iyong kinuha.

"Hoy! Manners please!" she complained.

"Ibibili kita mamaya. Bigay mo na lang muna sa'kin 'to!" I shouted back.

"Tse! Mangdedekwat!!!" she was really pissed.

I'm sorry Angel! I promised I'll buy you later! Aldwin need this one so please understand.

"Eto. Inumin mo muna." I gave him the gatorade. He stopped from wiping his sweat just to looked at me.

"Thanks." he get the gatorade from my hands.

He drank it so I can't help but to stare at his adam apple. I don't know why but a guy's adams apple was so attractive.

"Ehem! Ashley! Baka naman may gatorade rin kami dyan? Hindi ako nagpaparinig pero parang ganoon na nga." Justin fake a cough.

"Ehem! Nauuhaw rin kami. Tao rin naman kami pero bakit wala kaming gatorade? Ang unfair naman!" Ren complained just like a kid.

"Ehem! Ehem! Sino kayang mabuting puso ang magbibigay sa'min ng gatorade? Nadedehydrate na kami at namamatay na kami sa uhaw." Zhen dramatically said.

"Uh, eto tubig." I gave the bottled mineral water to Zhen. At least, I can gave them something to drink. Mas okay na 'yon kaysa sa walang maibigay. Kawawa naman sila.

"Ayoko nyan. Ibili mo ako ng Gatorade." Zhen shook his head. He became picky all of a sudden. Ang arte naman.

"Oy! Tigil-tigilan mo nga ang pag-uutos dito kay Ashley. Prinsesa ang turing ko sa kanya tapos tatratuhin mo lang syang alila?" I don't know if Aldwin was mad or just putting an act on it.

"Nagjojoke lang naman ako. Bakit ba ang seryoso ng mga tao rito?" Zhen awkwardly laugh.

"Maghanap ka na lang ng bebe mo kung naiinggit ka sa'ming dalawa."

"Hindi ako naiinggit sa inyo 'no? Bakit ako maiinggit sa inyo kung alam kong maghihiwalay rin kayo sa dulo?" Zhen covered his mouth when he realized what he said.

"Anak ng pating. Bakit mo sinabi iyon? Paano kung magkatotoo iyon? Lahat pa naman ng sinasabi mo ay nagkakatotoo. Bawiin mo 'yung sinabi mo. Dali na." Aldwin was panicking.

His friends laugh as they watched Aldwin and Zhen punching each other lightly. Aldwin forced Zhen to get back his words but Zhen wants to pissed Aldwin.

Everyone's laughing except from Justin who was watching them with a furrowed brow.

"Bumalik ba ako sa kindergarten? Bakit may kasama akong mga isip-bata?" he wondered to hisself.

Natawa naman ako dahil sya lang ang hindi nasisiyahan. Sya nga pala iyong serious type na killjoy na rin.

Kinuha nya ang bottled mineral water na dapat ay kay Zhen. He opened it and he drank water from the bottled mineral water.

"Ininuman 'yan ni Angel kanina pero kaunti lang nama----"

He spilled water right infront of my face. I closed my eyes, disgusted now.

"Nako! Diosko! Sorry. Sorry." he keeps on apologizing. Malalagot daw sya kay Aldwin kaya't natataranta nyang pinunasan ang basa kong mukha. Mabuti na lamang at nag-aasaran sila Zhen at Justin kaya't hindi pa nalalaman ni Aldwin ang ginawa ng kaibigan nya sa'kin. Well, it wasn't a big deal naman.

"Ikaw naman kasi. Bakit ngayon mo lang sinabi na uminom na si Angel dito? Ayan tuloy. Para na rin kaming nagkiss." he complained.

The game continued again so Justin had no choice but to go inside the court. The third quarter starts so bad. Nagsunod-sunod na naishoot ng captain ng kabilang team ang bola sa ring. Likewise, Aldwin shoot the ball to ring but it wasn't enough. The third quarter ended after fifteen minutes. We scored 55 while our opponent scored 75.

It was really impossible to win this game but I still want to cheer for him. Wala na akong pakialam kung mapaos ako kinabukasan. I just want to show my moral, spiritual, mental and physical support to him.

He looked so exhausted right now but he still want to play for the last quarter. Sya lang ang player sa team namin na hindi pinalitan.

"Austria for three!" The commentator said again.

Because of exhaustion, Aldwin sat on the floor. Ni hindi na nga nya magawang tumayo. He was close to lying but Ren went near Aldwin to help him stand up.

I saw them talking but they were too far from me so I can't clearly heard what they were talking about.

"Kaya nya pa bang maglaro? Basang-basa na ang jersey sando nya oh."

Angel was right. Aldwin was sweating so hard. Kung hindi ko lang alam na naglalaro sya ay aakalain ko na bagong ligo lamang sya.

I was very worried when I saw Aldwin who was tripped inside the court. To the rescue agad ang mga kaibigan nya para tulungan sya. I also want to went there to asked if he was alright but I stopped myself from doing it. That will be a stupid move Ash!

Aldwin hugged his left knees

specifically his left achilles tendon. I was pretty sure that he injured his left achilles tendon but he gestured me that he was alright. He continued to play the game eventhough he was injured.

Before the time ended, Aldwin still shoot the ball for three points. Unfortunately, it was still not enough to beat our opponent's score.

Our team got 67 points while our opponent got 90 points so technically, they were the champion for this basketball league.

"Grade 10 remains the champion! They were really undefeatable and unbeatable!" The host energetically declared.

Few of the Grade 10 students showered red colored papers up in the air. Ako naman ay mabilis na nagtungo kay Aldwin. I want to know if he's alright or if he was injured.

"Okay ka lang ba? Nakakalakad ka pa naman di'ba? Wala namang masakit sa'yo?" I looked at him from head to toe.

I became a statue again when he hugged me. He sank his head onto my neck, crying like a baby right now.

"Tama nga si Papa.. hindi para sa'kin ang basketball.. I'm a total failure.." and there he is, emoting as if the world has come into the end.

"Hoy, huwag mong sabihin 'yan. Kailangan mo talagang maranasan iyang mga challenges na iyan bago ka magtagumpay sa buhay." I am not so sure about what I had said. I haven't comforting anyone aside from him. Hindi ko alam kung paano sya ikocomfort kaya't hinagod ko na lang ang likod nya, hoping that he will feel better.

"Nakakahiya ako, binigo ko ang lahat ng Grade 8 students. Nakakahiya." he sobbed na parang isang batang paslit.

"Don't say that. Hindi ka nakakahiya, ok? Actually, ipinagmamalaki kita. Listen..." I held his both arms after I released from our hug.

"Hindi ka man nanalo sa basketball pero sa puso ko naman, ikaw ang nag-iisang champion." I gave him an assuring smile.

➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡

ツ