ANALYN
UMAKYAT ako sa rooftop para magpalipas ng oras hanggang sa susunod kong huling klase. Wala si Jenniel kaya't nag-iisa ako ngayon.
Mula sa aking kinatatayuan ay kita ko ang maraming estudyante na paroon at parito sa malawak na unibersidad. Sa unibersidad na hindi ko rin inasahang magiging daan ko upang maabot ang pangarap.
Tumingala ako saka ako bumuntong hininga kasabay ng pagpikit ng aking mga mata at dinama ang katamtamang lamig ng hangin.
Parang kailan lang, halos hindi ko alam kung paano ako kikilos at makikisama sa harapan ng mga kapwa ko estudyante sa university na 'to. Kahit ang makipag-usap o magtanong man lang ay hindi ko alam kung paano sisimulan o kung ano ang gagawin. Pero ngayon, heto at ilang araw na lang matatapos na rin ako sa apat na taon kong pagtitiis at pagsi
