Kabanata 4

1112 Words
Xara's POV Nasa hapag na ako ngayon kasama ang Ate ko na kumakain ng pananghalian. Hirap na hirap akong itago ang pananakit ng katawan ko kahit sa kaunting galaw. Naka-jacket ako at pajama dahil puno nang pantal ang katawan ko. Pulang-pulang ang mga ito kaya hindi talaga mapagkakamalan na nakagat lang ng lamok. Sinabi ko na lang na nilalamig ako… Hindi ko alam kung anong oras kaming tumigil basta may tinawagan muna siya bago nagpaalam sa akin na aalis na at babalik na lang kapag may pagkakataon. Lunod na lunod na ako n'un kaya wala siyang nakuha kahit pagtutol o pagpapaalam sa akin. Napangiti tuloy ako… "Oh, anong iniisip mo? Para kang baliw. May naalala ka na namang memes?" puna ni Ate. Natawa ako at sumakit lang ang muscles sa tiyan ko kaya sandali iyong tawa ko, "Parang natawa lang, eh. Si Ate talaga." Linggo ngayon kaya wala pa rin akong pasok. Malapit na ang graduation namin kaya pwedeng hindi na mag-uniform. Mabuti na lang talaga para matago ko ang mga pantal dahil mukhang hindi pa ito mawawala hanggang bukas. Ako naghugas ng mga pinagkainan namin ni Ate dahil siya ang nagluto. Nanginginig pa rin talaga ang mga binti. Ilang oras din iyong masarap na nangayari. Tama nga ang Boss ni Ate na 'Worth it' ang sakit noong una dahil ang sarap na noong nagtagal. Iyon lang yata ang laman ng utak ko hanggang sa natapos. Nagpaalam akong matutulog at wala namang sinabi si Ate. Nakapagpalit na ako ng beddings kanina bago bumaba dahil naroon pa rin ang mga bakas namin kagabi kahit ang dugo na ebidensya na hindi na nga ako virgin. Wala naman akong pinagsisihan. Sarap na sarap ako tapos pagsisisihan ko kahit nga ulit-ulitin gagawin ko pa rin, ano. Kagat ang labi na napangiti ako. Napahawak ako sa aking dalawang dibdib at sinubukang gayahin ang ginawa ng Boss ni Ate roon ngunit iba pa rin talaga ang pakiramdam. Parang mas masarap kapag iba ang gumagawa. Nag-aayos na ako ngayon para pumunta sa skwelahan. Isang skinny jeans at hoodie ang sout ko. Wala akong ibang damit sa loob maliban sa kulay itim kong bra. Sana lang ay huwag ako masyadong mainitan mamaya. Panay pa naman ang praktis namin. "Ate! Matagal ka pa ba?" tawag ko dahil hindi pa rin siya bumababa. Lagi niya akong hinahatid sa school bago pumasok sa trabaho niya. Ayaw kong ma-late dahil pagdidiskitahan na naman ako ng guard namin sa school. "Ate!" "Oo! Sandali lang!" Pinuntahan ko na lang siya sa kwarto niya para malaman kung bakit hindi pa rin siya handa. Naabutan ko siyang may kung anong hinahanap sa ilalim ng kama niya. "Ate? Anong hinahanap mo?" Nagulat ito nang makita ako sa loob ng kwarto niya. Agad siyang tumayo, "Nalaglag ang pendant ng kwentas ko. Gumulong sa ilalim," huminga ito nang malalim, "Bahala na nga. Mamaya na lang pag-uwi ko." Nagtaka ako dahil marami naman siyang kwentas kaya akmang dadapa ako para sumilip ngunit pinigilan niya ako. Nakita ko ang pagkislap ng kung ako at iyon siguro ang gusto niyang abutin. "Ate, maabot ko. Sandali…" Ginapang ko hanggang sa maramdaman ng kamay ko. Kumunot ang noo ko nang makita na sobrang ganda nito. Letrang 'M' na malaki at napapaligiran ng iba't-ibang kulay na kumikislap na bato. "Ang ganda naman…" "Oo, akin na," natatarantang sambit ni Ate at tinago iyon sa jewelry box niya. "Hindi mo susuotin?" Umiling ito, "Hindi. Sa susunod na lang. Tara na." Nauna na itong lumabas kaya naibaling ko sa kabilang banda ang ulo ko. Parang may mali sa naging reaksiyon ni Ate pero baka sobra lang akong mag-isip. Hinatid niya ako at agad akong nagpaalam. Marami pa namang studyante ang pumapasok kaya hindi ako masyadong kinabahan na baka mapansin na naman ako ng guard. "Yamate kudasai!" napapikit na lang ako nang marinig ang nakakadiring guard ng school namin. Hindi ko siya pinansin at diretso lang ang naging lakad ko. Hindi rin naman ako mananalo kapag pinatulan ko pa siya. Nakakainis lang talaga lalo na at pagtitinginan na naman ako ng ibang studyante dahil alam na agad na akong ang tinutukoy. "Sandali lang naman. Saan ang ID mo?" Hinarang pa talaga sa bandang dibdib ko ang hawak niyang metal detector. Kahit halata naman na may suot akong ID dahil sa ID lace. "Ito po," sagot ko at pinakita sa kanya ang ID ko. Ngumisi ito, "Mabuti naman." Gusto kong umirap ngunit yumuko na lamang ako at tinuloy na ang paglalakad patungo sa classroom. Wala naman masyadong naging ganap sa school. May mga inasikaso lang na requirements. May naging practice rin pero sandali lang dahil alam naman na raw namin ang gagawin dahil dalawang graduation na ang nadaanan namin. Pauwi na ako at madalas kapag walang sinabi si Ate na susunduin niya ako ay nakukusa na akong umuwi mag-isa. Naghintay lang ako ng taxi sa labas ng school ngunit nang papara na ako ay may sumapaw na itim na kotse at tumigil sa harapan ko. Babaliwalain ko na sana ngunit nagbaba ito ng salamin kaya nakita ko kung sino ang naroon. Napatingin ako sa aking paligid kahit alam ko naman na walang makakaalam kung ano ang meron sa amin sa isang patigil lang ng sasakyan sa harap ko. "Going home?" Tumango-tango ako. Naka-puti na dress shirt siya at nakahawak sa manibela ang kamay. Kita ko ang relo niya na halatang mamahalin. "Sakay ka," utos nito. Isang besese ko munang ginala ang paningin ko sa paligid bago tinungo ang kabilang pinto ng sasakyan niya. Pinagbuksan niya ako mula sa loob. Pinaglaruan ko na lang ang labi ko dahil hindi ko mapigilang ngumiti. Pakiramdam ko kasi ay may mangyayari na naman sa amin… "Hi," bati niya at hindi pa rin umaalis. Tinapunan ko siya ng isang tingin at binalik rin agad sa harap, "Hello…" "You still don't know my name, right?" Tumango-tango ako. "I'm Caleb Valdenor and I know your name… Xara Padel, right?" Tumango-tango ulit ako. Napasimangot ako dahil hindi ko alam kung itatanong ko ba kung paano niya nalaman. Siguro ay nabanggit ni Ate? "I asked your sister," sagot nito. Napasinghap ako bago tumango, "Iyon din ang inisip ko." "Okay. Seatbelt, please…" Agad naman akong tumalima para magsuot ng seatbelt ngunit hindi pa rin talaga siya umaalis. Tiningnan ko siya na may pagtataka. "Uh~hindi pa ba tayo aalis?" Marahan lamang itong tumawa at tumango. Umalis na nga sila ngunit tumigil din sa may gilid ng daan. Malayo na kami sa school pero hindi rin malapit sa bahay namin. Agad nitong inalis ang seatbelt at bigla na lang akong sinugod ng halik. Napapadaing ako sa sarap. Ang kamay niyang paborito nga yata ang dibdib ko ay naroon na at namimisil… "Uh~Caleb…" "Yes, Xara…"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD