สายรักสายลับ

3 ขอหย่า

3

ขอหย่า

ธัญยกรรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงพูดเจื้อยแจ้วของลูกสาวตัวน้อย ๆ ของเธอ

“มามี๊ขาแด๊ดดี๊มาหรือยังคะ” ต้นเตยพูดขึ้นมาตามประสาเด็กโดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่าตอนนี้แม่ของเธอกำลังทุกข์ใจอย่างหนักที่ต้องตัดสินใจในครั้งนี้

ธัญยกรนั่งร้องไห้เกือบทั้งคืนเธอทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ มาทั้งคืนเธอตัดสินใจที่จะขอหย่ากับสามี แม้ว่าเธอจะสงสารลูกสาวของเธอแค่ไหนก็ตามแต่มาอาจทนกับนิสัยของสามีของเธอได้อีกต่อไป เพราะเขาไม่เคยเห็นแก่เธอและลูกเลยสักนิด

“มาแล้วค่ะ แต่แด๊ดดี๊ออกไปทำงานด่วนค่ะ หนูคงต้องรอตอนเย็นนะคะ” ธัญยกรพูดขึ้นมาแล้วก็เดินไปหาลูกสาวของเธอที่ตอนนี้กำลังทำหน้างอขึ้นมาเล็กน้อย

“ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้นเลย เดี๋ยววันนี้มามี๊จะพาไปเที่ยวโอเคมั้ยคะ แล้วตอนเย็นก็ได้เจอแด๊ดดี๊แล้วค่ะ”

“มามี๊ต้องซื้อไอติมให้ต้นเตยด้วยนะคะ”

“ได้เลยค่ะ ลูกสาวทั้งคน มามี๊ก็ต้องซื้อให้กินได้อยู่แล้วค่ะ” ต้นเตยที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มดีใจพร้อมกับกระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุข

ธัญยกรที่เห็นลูกสาวมีความสุขเธอก็ดีใจและมันก็ทำให้เธอคิดขึ้นมาได้ว่าลูกสาวของเธอไม่จำเป็นต้องมีพ่อก็มีความสุขได้เพราะตอนนี้มีก็เหมือนไม่มีอยู่แล้ว

ธัญยกรพาลูกสาวของเธอไปเที่ยวเล่นที่สวนสนุกแห่งหนึ่งซึ่งไม่ไกลมากเป็นสวนสนุกเล็ก ๆ

ลูกสาวของเธอเล่นจนนอนหลับบนรถเข็นของเด็ก โชคดีมาก ๆ ที่เธอเตรียมมาด้วยไม่อย่างนั้นได้อุ้มกันจนปวดแขนเป็นแน่

“เด็กน้อยของมามี๊เล่นจนหลับปุ๋ยเลยนะ ยิ้มไปซื้อน้ำมาให้พี่หน่อยสิพี่อยากกินน้ำหวาน ๆ เย็น ๆ สักแก้ว” ธัญยกรพูดกับลูกสาวของเธออย่างเอ็นดูก่อนที่จะหันไปบอกให้พี่เลี้ยงของต้นเตยไปซื้อน้ำมาให้เธอ

ในระหว่างที่นั่งรอยิ้มไปซื้อน้ำมาให้เธอก็ส่งข้อความไปบอกกับสามีของเธอเรื่องที่เธออยากขอคุยเรื่องหย่า และก็อยากให้เขามาหาลูกเพราะพรุ่งนี้เธอก็จะพาลูกกลับแล้ว

ทันทีที่เธอส่งข้อความไปเขาก็เปิดอ่านพร้อมกับโทรเข้ามาหาเธอทันที

“เรื่องหย่าอะไรของเธอพี่ไม่หย่า” ทันทีที่เธอรับสาย เธอยังไม่ได้พูดอะไรขึ้นมาด้วยซ้ำ เขาก็พูดออกมาเสียงดัง

“เรื่องนั้นคือสิ่งที่ตาลคิดมาดีมาก ๆ แล้ว ไว้ค่อยคุยกัน แต่ตอนเย็นช่วยมาหาต้นเตยด้วยเพราะลูกคิดถึงพี่มากอยากเจอพี่แต่ไม่ได้เจอสักที ขอร้องอย่าทำร้ายลูกไปมากกว่านี้เลย” ธัญยกรพูดแค่นั้นเธอก็วางสายไป

ธัญยกรกลับมาที่บ้านพักของสามี ลูกสาวของเธอก็ตื่นพอดี เมื่อตื่นขึ้นมาคำถามแรกของลูกสาวของเธอก็ถามหาพ่อของเธอในทันที

“แด๊ดดี๊มาหรือยังคะ มามี๊โทรหาแด๊ดดี๊ได้มั้ยคะ หนูรอไม่ไหวแล้วนะคะ” ต้นเตยบอกกับคนเป็นแม่ด้วยหน้าที่เริ่มมุ่ยขึ้นมาเล็กน้อย

“ได้สิคะ เดี๋ยวมามี๊โทรให้นะคะแต่ตอนนี้หนูต้องไปอาบน้ำกับพี่ยิ้มก่อนโอเคมั้ยคะ” ต้นเตยเมื่อได้ยินที่แม่ของเธอบอกก็ทำตามสิ่งที่แม่ขออย่างง่ายดายโดยไม่อิดออดเลยสักนิด

หลังจากที่ลูกสาวของเธออาบน้ำตามที่แม่บอกก็รีบมาทวงสัญญาจากแม่ของเธอในทันทีเพื่อให้โทรหาพ่อของเขาแต่ไม่ทันที่แม่ของเขาจะได้กดมือถือโทรไปหาสามีของเธอ

“ต้นเตยหรือเปล่านะยืนอยู่ตรงนั้น” นราธรเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับพูดขึ้นมาเสียงดังจนลูกสาวของเขาหันไปมองแล้ววิ่งไปหาเขาด้วยความดีใจ

“แด๊ดดี๊ ๆ ๆ ๆ” ต้นเตยวิ่งไปกอดพร้อมกับเรียกพ่อเสียงดังเป็นภาพที่ธัญยกรเห็นแล้วก็แทบน้ำตาร่วงเพราะนี่คือเหตุผลที่ทำให้เธอทนกับสามีของเธอมาหลายปี

“ดูสิแด๊ดดี๊มีอะไรมาให้หนูด้วยนะ” นราธรยื่นถุงที่ใส่ตุ๊กตาของเล่นที่ลูกสาวอ้อนอยากได้อยู่บ่อย ๆ

“นี่มันตุ๊กตา กรี๊ด ๆ เย้ ๆ แด๊ดดี๊ดีใจที่สุดเลย มามี๊ขาแด๊ดดี๊ซื้อตุ๊กตาให้หนูด้วยค่ะ” ต้นเตยดีใจที่พ่อซื้อตุ๊กตามาให้ก็รีบวิ่งเอาไปอวดแม่ของเธอในทันที

“น่ารักจังเลยค่ะ อย่าลืมเอาไปเล่นกับตัวที่บ้านด้วยนะคะ” ธัญยกรพูดกับลูกสาวของเธอยิ้ม ๆ ทั้งที่ในใจของเธอตอนนี้ว้าวุ่นจนไม่รู้จะเดินไปทางไหนดี

“ถ้าอย่างนั้นหนูเล่นอยู่ที่นี่กับพี่ยิ้มก่อนนะคะ เดี๋ยวแด๊ดดี๊ขอชวนแม่ไปเดินเล่นหน้าบ้านก่อนนะคะ” นราธรบอกกับลูกสาวของเธอพลางมองหน้าภรรยาของเขาที่ทำหน้าเรียบเฉยเมื่อมองหน้าของเขา

“ได้ค่ะ แต่แด๊ดดี๊อย่าไปนานนะคะเพราะหนูคิดถึงแด๊ดดี๊มาก ๆ เลยค่ะ” คำพูดของเด็กสี่ขวบทำคนเป็นแม่บ่อน้ำตาซึมขึ้นมาในทันที

ธัญยกรเดินนำออกมาจากตรงนั้นเพราะเธอไม่อยากให้ลูกสาวของเธอเห็นน้ำตาของเธอที่มันกำลังเอ่อล้นเต็มดวงตาของเธอ

“เริ่มเรื่องเลยแล้วกันนะ ตาลอยากหย่า ตาลไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้อีกแล้วพี่ไม่เคยสนใจตาลกับลูกเลย เมื่อคืนพี่เมาแล้วก็ทำนิสัยแย่ ๆ กับตาล ตาลรับไม่ได้ถ้าลูกมาเห็นตาลไม่โอเคที่ลูกต้องมาเห็นเราทะเลาะกันในสภาพที่พ่อของเค้าเมาไม่มีสติอย่างนั้น ตาลอยากให้เราเป็นพ่อกับแม่ที่ดีของลูกเท่านั้น” ธัญยกรพูดขึ้นมายาวเหยียดเพื่อขอหย่ากับเขาแต่เขาเดินเข้ามากอดเธอแล้วก็พูดคำเดียวสั้น ๆ เธอก็ยอมอภัยให้เขาภายในไม่กี่นาทีทั้ง ๆ ที่ร้องไห้มาทั้งคืน

“พี่ขอโทษ พี่จะไม่ทำอย่างนั้นอีก พี่รักตาลกับลูกนะ พี่ขอโอกาสอีกครั้งนะ”