7 รายงานข่าวสด

2089 Words

7 รายงานข่าวสด ทิวเขาเริ่มทำงานในทันที เขาลาหยุดไม่ได้มาเรียน ธัญยกรรู้ได้ในทันทีว่าเขาต้องลาหยุดเพื่อไปทำงานพิเศษเป็นสายลับให้กับเธออย่างแน่นอน “เก่งจริงนะพ่อนักสืบไม่มาเรียนซะด้วย” ธัญยกรพูดขึ้นมาคนเดียวหลังจากที่เธอสอนเสร็จแล้วสังเกตได้ว่าทิวเขาไม่ได้มาเรียนเหมือนกับเพื่อน ๆ ทิวเขาไม่มาเรียนอย่างนี้อยู่หลายครั้งแต่เขาก็ไม่เคยทำให้เสียการเรียนเพราะเขาคือคนที่เรียนเก่งมาก ๆ อยู่แล้ว เขาแค่เรียนตามที่พ่อแม่ของเขาต้องการอยากให้เรียนเท่านั้นแต่ความฝันของเขาคือการได้เป็นสายลับอย่างที่เขาได้แอบทำอย่างนี้ นอกจากได้ทำงานที่ชอบแล้วเขายังได้เงินมาใช้อีกด้วยยิ่งทำให้เขามีความสุขกับงานที่ทำ แต่อาชีพของเขาไม่มีใครรู้นอกจากลูกค้าของเขาเท่านั้น “อาจารย์คะ วันนี้ทิวเขาลาหยุดอีกวันนะคะ” วันต่อมาทิวเขาก็ยังไม่ได้มาเรียนเขาหายไปสองวันเพื่อตามสืบสามีของธัญยกรแน่นอน “ค่ะ อาจารย์ลงให้ว่าลากิจนะคะ” ธัญยกรบอกกับยลดาที่เป็นเพื่อนสนิทของทิวเขานั่นเอง “ขอบคุณค่ะอาจารย์หนูขอตัวก่อนนะคะ” ยลดายกมือไหว้เธอแล้วก็ออกจากห้องนั้นไปทันที “นี่ไอ้ทิวเขาไม่ได้มาเรียนอีกแล้วหรอเนี่ย” โอโซนพูดขึ้นมาพร้อมกับกอดคอของเพื่อนเธอ “ก็มันไม่มาสองวันแล้ว มันไม่ได้บอกแกหรือไงโอโซน สงสัยแกไม่ใช่เพื่อนคนสำคัญของทิวเขาแน่เลยแกถึงไม่รู้อย่างนี้” ยลดาพูดขึ้นมาแล้วก็หัวเราะออกมาอย่างมีความสุขที่ได้แกล้งเพื่อนอย่างนี้ “แกก็ไม่ได้สำคัญนักหรอกแยม ถ้าแกสำคัญป่านนี้มันจีบแกแล้ว แกแสดงออกมาว่าชอบมันขนาดนั้น” โอโซนพูดตามความจริงที่เขารับรู้แม้ว่าโอโซนรับรู้แต่เขาก็ไม่ได้บอกกับทิวเขาให้รู้ว่ายลดาชอบทิวเขา “แกพูดไปเรื่อยนะโอโซนถ้าทิวเขามาได้ยินมันไม่อยากเป็นเพื่อนกับฉันนะ ฉันจะไม่คุยกับแกตลอดชีวิตเลยนะโอโซน” ยลดาพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของโอโซนงอน ๆ “ฉันไม่ทำอย่างนั้นหรอกนะเพื่อน เพราะยังไงสิทธิของแกฉันไม่ยุ่งอยู่แล้ว” โอโซนพูดแล้วก็กอดคอของเธอเพื่อเดินไปกินข้าวกลางวันด้วยกัน ในขณะที่ธัญยกรกำลังนั่งทำงานอยู่ที่ห้องทำงานของเธอภายในมหาวิทยาลัย ทิวเขาก็กำลังถ่ายภาพนิ่งและถ่ายวิดีโอเพื่อส่งให้กับเธอ ธัญยกรได้รับข้อความจากทิวเขาเธอหัวใจเต้นแรงมาก ๆ เพราะเธอไม่อยากให้สิ่งที่เธอคิดเป็นความจริงแม้เธอจะทำใจไว้แล้วว่ามันต้องมีสักวันที่สิ่งที่เธอกลัวมันต้องมาถึงอย่างแน่นอน ธัญยกรเลือกที่จะไม่เปิดดูในที่ทำงานเพราะเธอกลัวว่าเธอจะกลั้นน้ำตาของเธอไว้ไม่อยู่ ธัญยกรกลับมาที่บ้านเธอเจอลูกสาวตัวน้อยของเธอที่ตอนนี้กำลังนั่งเล่นอยู่กับพี่เลี้ยง เมื่อเธอเห็นแม่ของเธอก็รีบวิ่งมาหาแม่ในทันที “มามี๊ขากลับมาแล้วหรอคะ หนูคิดถึงมามี๊มาก ๆ เลยค่ะ” ต้นเตยเป็นเด็กน้อยที่ขี้อ้อนมาก ๆ เธอจะอ้อนแม่ของเธออย่างนี้ทุกครั้งที่แม่ของเธอกลับมาที่บ้านอย่างนี้ “มามี๊ก็คิดถึงหนูนะคะ มามี๊ขอตัวไปอาบน้ำก่อนได้มั้ยคะ เพราะวันนี้มามี๊ร้อนมาก ๆ เลยค่ะ ถ้ามามี๊อาบน้ำเสร็จมามี๊จะลงมาเล่นด้วยนะคะ” ธัญยกรบอกกับลูกสาวของเธออย่างอารมณ์ดีแล้วก็ขึ้นไปบนห้อง ธัญยกรไม่เคยทำให้ลูกสาวตัวน้อยของเธอรับรู้เลยว่าเธอกำลังไม่สบายใจเพราะเธอจะทำทุกอย่างให้ลูกสาวของเธอมีความสุขที่สุด เมื่อธัญยกรขึ้นมาบนห้องสิ่งแรกที่เธอทำก็คือเปิดดูข้อความที่ทิวเขาส่งมันมาให้เธอ ซึ่งมีทั้งเป็นรูปถ่ายแล้วก็วิดีโออีกด้วย ธัญยกรเปิดมันขึ้นมาภาพแรกคือภาพบ้านพักของสามีของเธอแต่ภาพต่อ ๆ ไปมันมีผู้หญิงอยู่ด้วยทุกภาพซึ่งผู้หญิงคนนี้คือคนที่ไปบ้านของเธอเมื่อคราวก่อน “นี่มันเรื่องบ้าอะไร ทำไมมันเป็นอย่างนี้ ไม่จริงมันไม่จริง” ธัญยกรพูดขึ้นมาทั้งน้ำตา แม้เธอจะทำใจมาก่อนหน้านี้แล้วแต่พอมันเกิดขึ้นจริง ๆ เธอกลับรับมันไม่ได้อย่างที่เธอคิดไว้ “เรื่องนี้มันต้องจบสักทีเพราะฉันจะไม่โง่อีกต่อไปเพราะเขาไม่ได้ต้องการฉันกับลูกอีกต่อไป ฉันจะไม่โง่อีกต่อไปแล้ว” ธัญยกรพูดขึ้นมาพร้อมกับมองไปที่หน้าจอมือถือของเธอ ทิวเขาเองก็หมดหน้าที่ของเขาที่ต้องทำแล้ว เขาหาข้อมูลให้กับเธอจนหมดเปลือกแล้ว เขาโทรหาธัญยกรในตอนค่ำของวันนั้นเพื่อติดตามผลว่าเธอต้องการอะไรเพิ่มเติมหรือเปล่า “คุณต้องการข้อมูลอะไรเพิ่มหรือเปล่า ถ้าต้องการเพิ่มบอกกับผมได้ตลอดเลยนะครับ” ทิวเขาพูดขึ้นมาทันทีเมื่อเธอรับสายของเขา ทิวเขารู้ได้ทันทีว่าเธอร้องไห้อย่างหนักเพราะน้ำเสียงของเธอมันบ่งบอกว่าเธอร้องไห้อย่างหนัก “ข้อมูลแค่นี้ก็มากพอแล้วที่ฉันจะจัดการคนชั่ว ๆ เรื่องค่าจ้างอยากได้เท่าไรก็ส่งข้อความมาได้เลยนะแล้วก็ไปเรียนได้แล้วนะ” ธัญยกรพูดจบเธอก็วางสายจากเขาแล้วเธอก็นั่งรวบรวมข้อมูลทั้งหมดเพื่อเตรียมไปฟ้องหย่าสามีเลว ๆ ของเธอ ทิวเขาเริ่มทำงานในทันที เขาลาหยุดไม่ได้มาเรียน ธัญยกรรู้ได้ในทันทีว่าเขาต้องลาหยุดเพื่อไปทำงานพิเศษเป็นสายลับให้กับเธออย่างแน่นอน “เก่งจริงนะพ่อนักสืบไม่มาเรียนซะด้วย” ธัญยกรพูดขึ้นมาคนเดียวหลังจากที่เธอสอนเสร็จแล้วสังเกตได้ว่าทิวเขาไม่ได้มาเรียนเหมือนกับเพื่อน ๆ ทิวเขาไม่มาเรียนอย่างนี้อยู่หลายครั้งแต่เขาก็ไม่เคยทำให้เสียการเรียนเพราะเขาคือคนที่เรียนเก่งมาก ๆ อยู่แล้ว เขาแค่เรียนตามที่พ่อแม่ของเขาต้องการอยากให้เรียนเท่านั้นแต่ความฝันของเขาคือการได้เป็นสายลับอย่างที่เขาได้แอบทำอย่างนี้ นอกจากได้ทำงานที่ชอบแล้วเขายังได้เงินมาใช้อีกด้วยยิ่งทำให้เขามีความสุขกับงานที่ทำ แต่อาชีพของเขาไม่มีใครรู้นอกจากลูกค้าของเขาเท่านั้น “อาจารย์คะ วันนี้ทิวเขาลาหยุดอีกวันนะคะ” วันต่อมาทิวเขาก็ยังไม่ได้มาเรียนเขาหายไปสองวันเพื่อตามสืบสามีของธัญยกรแน่นอน “ค่ะ อาจารย์ลงให้ว่าลากิจนะคะ” ธัญยกรบอกกับยลดาที่เป็นเพื่อนสนิทของทิวเขานั่นเอง “ขอบคุณค่ะอาจารย์หนูขอตัวก่อนนะคะ” ยลดายกมือไหว้เธอแล้วก็ออกจากห้องนั้นไปทันที “นี่ไอ้ทิวเขาไม่ได้มาเรียนอีกแล้วหรอเนี่ย” โอโซนพูดขึ้นมาพร้อมกับกอดคอของเพื่อนเธอ “ก็มันไม่มาสองวันแล้ว มันไม่ได้บอกแกหรือไงโอโซน สงสัยแกไม่ใช่เพื่อนคนสำคัญของทิวเขาแน่เลยแกถึงไม่รู้อย่างนี้” ยลดาพูดขึ้นมาแล้วก็หัวเราะออกมาอย่างมีความสุขที่ได้แกล้งเพื่อนอย่างนี้ “แกก็ไม่ได้สำคัญนักหรอกแยม ถ้าแกสำคัญป่านนี้มันจีบแกแล้ว แกแสดงออกมาว่าชอบมันขนาดนั้น” โอโซนพูดตามความจริงที่เขารับรู้แม้ว่าโอโซนรับรู้แต่เขาก็ไม่ได้บอกกับทิวเขาให้รู้ว่ายลดาชอบทิวเขา “แกพูดไปเรื่อยนะโอโซนถ้าทิวเขามาได้ยินมันไม่อยากเป็นเพื่อนกับฉันนะ ฉันจะไม่คุยกับแกตลอดชีวิตเลยนะโอโซน” ยลดาพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของโอโซนงอน ๆ “ฉันไม่ทำอย่างนั้นหรอกนะเพื่อน เพราะยังไงสิทธิของแกฉันไม่ยุ่งอยู่แล้ว” โอโซนพูดแล้วก็กอดคอของเธอเพื่อเดินไปกินข้าวกลางวันด้วยกัน ในขณะที่ธัญยกรกำลังนั่งทำงานอยู่ที่ห้องทำงานของเธอภายในมหาวิทยาลัย ทิวเขาก็กำลังถ่ายภาพนิ่งและถ่ายวิดีโอเพื่อส่งให้กับเธอ ธัญยกรได้รับข้อความจากทิวเขาเธอหัวใจเต้นแรงมาก ๆ เพราะเธอไม่อยากให้สิ่งที่เธอคิดเป็นความจริงแม้เธอจะทำใจไว้แล้วว่ามันต้องมีสักวันที่สิ่งที่เธอกลัวมันต้องมาถึงอย่างแน่นอน ธัญยกรเลือกที่จะไม่เปิดดูในที่ทำงานเพราะเธอกลัวว่าเธอจะกลั้นน้ำตาของเธอไว้ไม่อยู่ ธัญยกรกลับมาที่บ้านเธอเจอลูกสาวตัวน้อยของเธอที่ตอนนี้กำลังนั่งเล่นอยู่กับพี่เลี้ยง เมื่อเธอเห็นแม่ของเธอก็รีบวิ่งมาหาแม่ในทันที “มามี๊ขากลับมาแล้วหรอคะ หนูคิดถึงมามี๊มาก ๆ เลยค่ะ” ต้นเตยเป็นเด็กน้อยที่ขี้อ้อนมาก ๆ เธอจะอ้อนแม่ของเธออย่างนี้ทุกครั้งที่แม่ของเธอกลับมาที่บ้านอย่างนี้ “มามี๊ก็คิดถึงหนูนะคะ มามี๊ขอตัวไปอาบน้ำก่อนได้มั้ยคะ เพราะวันนี้มามี๊ร้อนมาก ๆ เลยค่ะ ถ้ามามี๊อาบน้ำเสร็จมามี๊จะลงมาเล่นด้วยนะคะ” ธัญยกรบอกกับลูกสาวของเธออย่างอารมณ์ดีแล้วก็ขึ้นไปบนห้อง ธัญยกรไม่เคยทำให้ลูกสาวตัวน้อยของเธอรับรู้เลยว่าเธอกำลังไม่สบายใจเพราะเธอจะทำทุกอย่างให้ลูกสาวของเธอมีความสุขที่สุด เมื่อธัญยกรขึ้นมาบนห้องสิ่งแรกที่เธอทำก็คือเปิดดูข้อความที่ทิวเขาส่งมันมาให้เธอ ซึ่งมีทั้งเป็นรูปถ่ายแล้วก็วิดีโออีกด้วย ธัญยกรเปิดมันขึ้นมาภาพแรกคือภาพบ้านพักของสามีของเธอแต่ภาพต่อ ๆ ไปมันมีผู้หญิงอยู่ด้วยทุกภาพซึ่งผู้หญิงคนนี้คือคนที่ไปบ้านของเธอเมื่อคราวก่อน “นี่มันเรื่องบ้าอะไร ทำไมมันเป็นอย่างนี้ ไม่จริงมันไม่จริง” ธัญยกรพูดขึ้นมาทั้งน้ำตา แม้เธอจะทำใจมาก่อนหน้านี้แล้วแต่พอมันเกิดขึ้นจริง ๆ เธอกลับรับมันไม่ได้อย่างที่เธอคิดไว้ “เรื่องนี้มันต้องจบสักทีเพราะฉันจะไม่โง่อีกต่อไปเพราะเขาไม่ได้ต้องการฉันกับลูกอีกต่อไป ฉันจะไม่โง่อีกต่อไปแล้ว” ธัญยกรพูดขึ้นมาพร้อมกับมองไปที่หน้าจอมือถือของเธอ ทิวเขาเองก็หมดหน้าที่ของเขาที่ต้องทำแล้ว เขาหาข้อมูลให้กับเธอจนหมดเปลือกแล้ว เขาโทรหาธัญยกรในตอนค่ำของวันนั้นเพื่อติดตามผลว่าเธอต้องการอะไรเพิ่มเติมหรือเปล่า “คุณต้องการข้อมูลอะไรเพิ่มหรือเปล่า ถ้าต้องการเพิ่มบอกกับผมได้ตลอดเลยนะครับ” ทิวเขาพูดขึ้นมาทันทีเมื่อเธอรับสายของเขา ทิวเขารู้ได้ทันทีว่าเธอร้องไห้อย่างหนักเพราะน้ำเสียงของเธอมันบ่งบอกว่าเธอร้องไห้อย่างหนัก “ข้อมูลแค่นี้ก็มากพอแล้วที่ฉันจะจัดการคนชั่ว ๆ เรื่องค่าจ้างอยากได้เท่าไรก็ส่งข้อความมาได้เลยนะแล้วก็ไปเรียนได้แล้วนะ” ธัญยกรพูดจบเธอก็วางสายจากเขาแล้วเธอก็นั่งรวบรวมข้อมูลทั้งหมดเพื่อเตรียมไปฟ้องหย่าสามีเลว ๆ ของเธอ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more