ตอนที่ 51
กำแพงนักโทษ
“หนิงหนิงอยากไปดูการประหารหรือไม่” หลิวอวี่หนิงพลิกตัวมานอนมองสวามีที่นั่งพิงกายอยู่บนตั่งข้างกัน ใบหน้ายามง่วงนอนของนางช่างกระตุ้นความต้องการของเขายิ่งนัก
“ต้องไปดูเพคะ หม่อมฉันอยากไปส่งสหายรักเสียหน่อย พระองค์จะเป็นผู้ประกาศโทษด้วยตนเองหรือ”
“ใช่!!..หนิงหนิง ชาติก่อนอาเหวินเสียทีให้พวกมัน ต้องตายอย่างไม่เป็นธรรม วันนี้เวรกรรมนี้กลับสู่ผู้เริ่ม อาเหวินตายเช่นไร พวกมันก็ต้องตายเช่นนั้น” เสียงเข้มดังขึ้นเหนือศีรษะ มือหนาก็กระชับร่างบางเข้ามากอดจนแน่น
หลิวอวี่หนิงกะพริบตาไล่หยาดน้ำตา นางปีนขึ้นไปนอนทับบนตัวสวามี ริมฝีปากบางกดจูบลงไปที่ริมฝีปากหยัก นางดันใบหน้าตนเองขึ้น ประสานตากับคนใต้ร่าง
“หม่อมฉันโชคดีเหลือเกินเพคะ สวรรค์เมตตาให้เราหวนคืนชะตา กลับมาแก้ไขสิ่งผิดพลาด หม่อมฉันโชคดีที่มีพระองค์เคียงข้าง”
“ข้าต่างหากที่โชคดี โชคดีที่ยังมีโอกาสได้รักเจ้า” กู่เหว่ยหย
