"Antagal niyo!" sigaw ng lalaki sa kaharap kong sasakyan kung saan bumaba iyong isang lalaki kanina.
I turned to look at him and I can feel my eyes bulging out from its socket. This is so not happening.
Shit!
Sapo sapo niya ang kanang dibdib niya pinipigilan ang pag agos ng dugo. Nabaril siya diyan? Ang tanga naman.
"Kailangan niyo pala ng tulong pero hindi kayo marunong makiusap. Tsk. Mga lalaki nga naman, nasa 21st century na nagmamataas padin." mahinang ani ko pero mukhang narinig ata ng kaharap ko.
"Shut up woman. Men should remain high, because we rule the society, and that includes women." he retorted. What a f*****g misogynistic dumbass.
Like? Hello? We are already in the era where women are allowed, can, and capable to rule. We are no longer the damsel in distress, a s*x slave entitled as a wife to a certain man, and a slutty entertainer to men.
Napaglipasan ba ng panahon ang lalaking to? Ang taas ng tingin sa sarili ah. Although, majority of the population is still ruled by men but still, he can't just dismissed the female alpha. They are so keen on stomping women around but it's a woman that gave birth to every male human being in this world.
Pathetic. The reason I don't want to marry, I don't want to be attached to opposite s*x, just purely fun run. After the fun, run as fast as you can. I chuckled to my own thoughts.
"Kung ganoon naman pala gamutin niyo yang kasama niyo." sabi ko at tumalikod para sana tawagan ko yung sister ko, magtatanong ako kung paano ayusin ang flat kong gulong. May dala naman akong mga gamit.
Kaya lang pagtalikod ko, kaharap ko na ang mga tauhan nila. Though kukonti lang naman sila. Ito siguro yung sakay ng isang sasakyan. Lima. Limang malalaki ang mga pangangatawan ang bubunuin ko. Punyeta naman. Alam ko namang kaya ko sila pero wala ako sa hulog. Antok na antok na ako. Bugbog sarado na iyong katawan ko kanina sa medical mission. Sana pala nakinig na lang ako sa mga kasama ko. Punyeta naman.
"Don't force me woman." he said coldly when i turn around to face him.
"Kaya dadaanin mo ko sa dahas ganun? As if. Over my dead body." i said started walking again. I really don't like it when men are forcing women to do their bidding.
Nakakaisang hakbang pa lang ako pero may humablot na nang braso ko. Punyeta wala na talaga akong magagawa. Pinipilit ako ng mga walang kuwentang lalaki nato.
Hinablot ko ng marahas ang braso ko sa isa sa mga tauhan nila at humakbang patalikod ng dalawa para ilagay sa tagiliran ko yung baril.
Gusto niyo talaga akong subukan ah. Isa lang naman hinihingi ko eh. Pero sadyang ang tataas ng mga pride ng amo ninyu. Pasensyahan tayo.
Sunod sunod na umataki yung dalawang lalaki sa harap ko kaya napaatras uli ako habang iniilagan ang mga atake nila. Nang makakuha ng tiyempo ay ako naman ang umabante.
Isang suntok sa mukha ng isa habang tadyak sa pagkalalaki ang natanggap ng isa at dali dali kong binunot yung dagger ko na ginawa kong pantali sa buhok ko. Sigurado akong natapyasan na naman iyong buhok ko. Binunot ko ba naman ng marahas. Kasalan ko din naman, kung di ba naman ako isang kalahating gaga edi di ko gagawing panali yung dagger ko.
E sa wala akong panali ng buhok. Sagot naman ng kabilang bahagi ng utak ko.
At sinugatan sila ng maliit sa mukha bago ko sinugod yung natitirang tatlo. Hinawakan ko ng maigi ang dagger sa kamay ko bago nakipag buno sa kanila.
Ang inaakala nilang maliit na sugat sa ginuhit ko sa kanila ay maliit na sugat lamang yun. Hindi nila alam na pagka lipas ng isang minuto mapaparalisa ang mga katawang lupa nila.
Nang matapos ko silang pagsusugatan sa mukha ay humarap ako sa lalaki ng nakangiti habang tinatali ko ulit yung buhok ko gamit yung dagger ko. Medyo mahaba kasi yung buhok ko sagabal sa mukha lalo pa't naiinitan ako.
"Hindi ka padin magsasabi ng magic word na hinihingi ko? Ilang mga minuto na lang mauubusan na ng dugo iyang kasama mo." I said to him sweetly and smiled like my profession is not to save lives. Duh! Who cares? They don't even care to what I would feel for forcing me to treat their misogynistic asses.
"Tapos na yun na yun? Ni hindi mo nga tinamaan yung mga nakaharap mo. " Sagot naman nito.
Ha! Akala niya siguro simpleng daplis lang yun. Baka ikamatay nila yun kung maling dagger ang nadala ko hays.
"Ah, i forgot. Ayoko yung nahihirapan ako eh. Gusto ko yung madalian. Hindi mo ba nakikita? Maliit na sugat lang yung ginawa ko hindi na sila makagalaw. Katulad nung kasama mong nabaril ko. Ang tigas din kasi ng ulo eh. " I said pouting, nagpapaawa.
Doon niya lang ata narealize yung nangyari ng nilingon niya yung mga kalalakihan sa likod ko. At ibinalik uli sa akin ang tingin habang nandidilim ang mga mata.
"What did you do? "
"Ahm, teaching them a little lesson? " I asked like I am innocent.
" Woman, what did you do to my friend?! " He yelled at me.
"Chill, kung naging maginoo ka sana edi hindi mangyayari yan. " sabi ko ulit at mukhang napikon na dahil bigla niyang itinutok sakin yung hawak hawak niyang baril.
"Tingin mo matatakot mo ko niyan? Sige, subukan mo at sabog tayong lahat dito. Hindi naman ako papayag na ako lang ang mamamatay. " I tauntingly said and smiled sweetly.
Nag abot ang dalang kilay niya at naguguluhan sa sinabi ko.
"What do you mean? "
"Ang hina mo naman. Kaya siguro kayo natamaan ng mga bala sa kaguluhan kanina. Let me explain. " I said and crossed my arms in front of my chest and lean my back in the side trunk of my car.
"Earlier when you pressed your gun at me, while I am turning around i put at very very small chip in your clothes. Though it is small but it is very explosive. Maybe enough to kill us all, including those two people inside the car. And did you see this?" turo ko sa singsing na suot soot ko. "Just a press and everything will vanish. So, am I good?" I asked while wiggling my eyebrows towards him. Indicating how wicked am I.
He looked at me intently. From head to foot. Like examining me whether am I fooling around or not.
"Don't you still believe me? You're friend over there." Turo ko sa lalaking binaril ko sa balikat kanina. "He's paralyzed. My bullets has poison too to paralyzed every enemies I would encounter. Malas niya tinamaan siya hindi kasi marunong umilag. And that little scratches i made to your men, it's also a poison to paralyzed them. My dagger was made of poison. Kapag tinurok sayo, mapaparalisa ang katawan mo pagkatapos ng isang minuto. Ano naniniwala ka na? I'm not fooling around." I said shrugging.
"You're a doctor yet you're killing instead of saving. Who are you?" he asked again.
"I didn't kill. I just give you a little lesson, you seem to underestimate women's capacity to do things that men do. And also being a doctor is an advantage. And who am I? I'm dra. Athena Ceto M. Gonzalez."
"Whatever. Can you help us? Kratos has a gunshot wound in his right chest near the heart. And this place is far from civilization." He said a little bit pleading, and maybe thats enough for me.
"Good. Don't worry they will be okay in an hour. "
I said and open the trunk of my car to get my medical stuff.
I always have my medical kit wherever i go. It has all my needs if ever there is an accident.
The guy open the backseat door for me and I immediately get in to check my patient. And my eyes can't believe what I am seeing right now.
What a greek god looking man.
He looked so gorgeous, so effing hot, so delectably salivating. Such a finesse.
I know I said I don't want to get attached to opposite s*x but goodness gracious heaven and earth. This man in front of me is so irresistible. I feel like I wanna own him. Mark him. Make him mine.
Make him my husband, that will carry my surname instead of his.
Oh my gosh!
What am i even thinking?! Is that even possible?
You are going crazy Athena!