Derin bir nefes aldı Egehan. Gözle görülecek kadar sıkıntı içindeydi. Sanki, anlatıp anlatmamakta karar vermeye çalışıyordu. Güvenmiyor muydu bana? Ya da neydi onu bu kadar zorlayan durum?
"Yanlış bir şey sordum sanırım. İstersen anlatmaya bilirsin. Benim için sorun değil." dedim zorla tebessüm ederek. Açıkçası bana güvenmiyor olma ihtimali, beni kırmıştı. Ama ona belli etmek istemiyordum. Sonuçta kendi hayatı, bir şey demeye hakkım yoktu. Gözlerini kapatarak derin bir nefes aldı. Gözlerini açarken omuzları düşmüş ve gözleri dolmuştu. İlk kez onu bu halde görüyordum ve onun bu halini gördükçe, içimde bir yerlerde acı hissediyordum. Benimde gözlerim dolarken başımı yere eğdim. Gözlerim kollarımda dolanırken Egehan'ın sesi doldu kulaklarıma.
"Anlatmak istiyorum." dedi fısıltılı çıkan sesi
