รักต่างวัย

เกิดอะไรขึ้นกับฉัน

ก่อนจะเข้าสู่เนื้อเรื่องมาทำรู้จักรูปร่างลักษณะนิสัยใจคอกับตัวเอกของเรื่องนี้กัน

เจน่า หญิงสาวผู้ที่ภายนอกมีความน่ารักสวยขาวมีหุ่นที่เรียวสวย ใบหน้าของเธอที่มีความเรียวของคางปากอมชมพูมีความตูนหนาเหมือนสายฝอ มีจมูกที่คมและดวงตาที่เป็นประกาย นิสัยของเธอก็เป็นคนเอาใจเก่งนะใครที่โดนเธอเทคแคร์มีต้องหลงเธอบ้างแหละเพราะเธอน่ารักจริงๆ แต่เธอก็มีความดื้อและหัวแข็งด้วยนะ

พอๆ น่าจะรู้จักรูปร่างนิสัยเขาพอสมควรแล้วเนาะ มาเข้าเรื่องเลยดีกว่า

.

.

หวัดดี เราเจน่าอายุ22ปีแล้ว กำลังจะเรียนจบ นี้อีกไม่กี่วันก็ฝึกงานละ ถามว่าเราเป็นใครมาจากไหนอะหรอ ตอบได้ว่า …ยังไม่ตอบได้ไหม

อะๆ เดี๋ยวตอบ ก็เป็นคนธรรมดานี้แหละไม่ได้รวยและไม่ได้จนมาก ครอบครัวอยู่ในรดับที่การเงินยังโอเคกลางๆ อยู่ บางทีเรื่องแค่นี้ก็ไม่ต้องรู้ก็ได้หรอกเนาะ

ส่วนสถานะตอนนี้มีแฟนยัง : ตอบได้เต็มปากว่ายังไม่มี เลิกกับแฟนคนล่าสุดตอนปี3 ตอนนี้ก็ยังโสดไปเรื่อยๆ อะ

วันแรกของการฝึกงาน

“เจน่า เอาเอกสารนี้ไปวางที่ห้องท่านประธานในให้พี่หน่อย”

“ได้ค่ะ”

วันแรกของการฝึกงานก็ทำให้ได้รู้ว่าฉันไม่ได้มาทำงานในหน้าที่เดียวแน่นอน แต่ละฝ่ายก็คือน่าใช้งานกูได้หมดอะ กุว่าต้องเป็นแบบนั้น

ฉันถือเอกสารเข้าไปในห้องของท่านประธาน ที่ไม่เห็นท่านประธานอยู่ แต่เขาใช้แค่ว่าให้ฉันวางไว้บนโต๊ะหนิ โอเควางไว้บนโต๊ะ ทำไมยังไม่เห็นท่านประธานมา อ๋อๆ มันหน้าจะเช้าอยู่ เพราะนี้ก็ยังไม่ถึงเวลาเข้างานแต่ฉันมาก่อนเวลา และพี่คนที่ใช้งานฉันก่อนใครนั้นก็มาก่อนคนอื่นอีก

เวลาผ่านไปได้ 2 ชั่วโมงทุกคนมาทำงานกันตามหน้าที่ผมและดูวุ่นวายมาก

ส่วนพี่เลี้ยงฉันให้งานไว้และเขาในที่ทำงานก็คืองานเยอะมากไม่ค่อยได้มีเวลามาตั้งอยู่กับที่ ต้องออกไปตรงนั้นตรงนี้ตลอด ฉันก็เลยได้แต่นั่งทำงานแบบเกรงอยู่คนเดียว เพราะไม่กล้าคุยและถามอะไรกับใครเลย

ดีที่งานที่ฉันกำลังนั่งทำอยู่ พี่เลี้ยงเขาได้บอกฉันไว้หมดแล้วว่าต้องทำอะไรยังไงก่อนเขาจะออกไปข้างนอก

“เจน่า งาน…ที่พี่ให้โก้ทำ อยู่ตรงไหนจ๊ะ พี่จะได้เอาเข้าไปให้ท่านประธานเซ็นให้” คนชื่อโก้คือพี่เลี้ยงฉันเอง

“อ๋อ หนูกำลังทำอยู่ค่ะ พอดีว่าพี่โก้แกออกไปงานข้างนอกกับหัวหน้าฝ่ายอยู่ค่ะ” ฉันก็ตอบพี่ผู้หญิงไปแบบนี้

“เอ่าหรอ แล้วหนูทำเสร็จหรือยัง”

“ยังเลยค่ะ”

“แต่นี้พี่ต้องออกไปเช็คของอีกที่แล้วอะ พี่ไม่ได้เข้ามาบริษัทต่ออีกด้วยสิวันนี้ งานนี้มันต้องยื่นวันนี้ ทำไงดี”

“งั้นหนูไปยื่นให้ท่านประธานแทนได้ไหมคะ”

“จะดีหรอ หนูเจน่าเป็นแค่เด็กฝึกงานพี่ก็กลัวว่าจะใช้งานมากไป”

“ไม่เป็นไรค่ะหนูยินดี”

“โอเคงั้นพี่รบกวนด้วยนะ”

“ค่ะ”

ฉันทำงานนี้เสร็จในช่วงบ่ายโมง ฉันเอางานเข้าไปให้ท่านประธานเซ็นที่ห้องท่านประธาน เคาะประตูแล้วแง้มดูว่าท่านประธานอยู่ไหม เขาอยู่ อื้อหือ!! พึ่งเห็นท่านประธานครั้งแรก ในแววแรกของฉันก็คือ ต่างจากที่ฉันคิดไว้มากเลย

ที่ฉันคิดไว้คือคนไว 50 จะดูแก่ๆ ผมขาวปะบนกันไปผิวคล้ำๆ ไม่เนียนมีริ้วรอยนั้นนี้อะไรแบบนั้นแล้วชะอีกแต่นี้ไม่เลย เหมือนเขายังหนุ่มยังแน่นอะไรอยู่แบบนั้น ดูแลเวน่าจะดูแลตัวเองค่อนข้างมากเพราะไม่งั้นคงไม่ดูหล่อมาถึงวัย 50 ขนาดยังเนียนขาวอยู่เลย ใบหน้าของเขาก็ยังดูดี ไร้ที่ติจริงๆ

“เข้ามาสิ” คำพูดแรกที่ได้ยินจากปากท่านประธาน

“ค่ะ”

ฉันเข้าไปแล้วยื่นงานให้เขา เขาก็ไม่พูดอะไรต่อ แค่เปิดเช็คดูชักพักก็เซ็นให้เลย

งานอะไรยังไงเขาก็รู้แหละเพราะเขาเป็นท่านประธานนะถ้าไม่รู้สิแปลก นี้ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรด้วยซ้ำ

“ฝึกงานวันแรกเป็นไง โอเคไหม”

“ดีค่ะ” ฉันตอบแค่นั้นจริงๆ เพราะฉันไม่รู้จะตอบอะไร เกรงไปหมดแล้ว

“อะเสร็จแล้ว”

“งั้นหนูขอตัวนะคะ”

“ครับ”

เชี้ยกูกำลังเขินคนวัย50หรอวะ ไม่จริงๆ ปกติกูไม่เขินกับคนวัยนี้นะ นี้อายุเยอะจะตายมันไม่ใช่ทางมึงเลยนะเว้ยเจน่า

ออกจากห้องนั้นมาแล้วมานั่งคิดอยู่ที่โต๊ะตัวเองว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเรา เราแพ้ความหล่อของคนวัยนี้จริงหรอ เราเขินเขาได้มากขนาดนั้นเลยหรอ

“ม่ายยยยยยยย…ม่ายจริงงงงงงงงงงงงง”