PAHINA 07
666 Words
Yasmine's POV
Week have passed at heto malala pa rin ang kalagayan ng aking pinsan
Hinila ko ang upuan nito sa kanyang study table "Khloe, you should go to Hospital" hinawakan ko ang kamay nito at bigla namang pumasok ang aking tita
"Iha don't worry, your tito and I have been thinking na ipunta siya sa hospital" They came close, and comforted me
Suddenly I feel calm unlike before, I was really worried for Khloe lalo na at parang hindi lang basta normal ang sakit niya
Mula pagkabata sakitin talaga ang pinsan kong ito, pero hindi iyon tumatagal ng isang linggo
Maybe my aunt and uncle is monitoring her condition, but I'm glad idadala na rin siya sa Hospital
I stayed a little bit longer bago napagpasyahang umalis
"Tita call me later if naidala niyo na po si Khloe sa Hospital" I waved back to my aunt as I'm approaching my car, I really hope Khloe will get better soon
...
Nakarating ako sa isang café, dahil wala naman akong magawa sa bahay ay nagpasya muna akong magliwaliw sa labas ng ilang sandali
Habang nakatingin sa malayo ay muli kong naala-ala ang sumpang ginawa ko sa isang tao
How I wonder kung nararamdaman niya na ngayon o hindi pa, hindi ko nga alam kung may puso ba ang isang iyon upang magmahal
Ngunit masyado atang mabigat ang nagawa ko, at ang masama pa hindi ko alam kung paano putulin ang sumpa na iyon
Patuloy sa paglalayag ang aking isipan ng biglang may nag salita "May I sit here?"
Itinaas ko ang aking ulo at nakita ko si Zeke
"Oh what are you doing here?" I sipped a coffee and invited him to sit in front of me
"Napadaan lang, how about you?"
"Napadaan lang rin ako, wala rin naman akong lakad kaya tumambay nalang ako rito" I chuckled
Ilang sandali ang lumipas at patuloy kaming nag uusap at nagku-kuwentuhan nang maalala ko ang kasintahan nito
"Where's Jill nga pala?"
Iniwas nito ang tingin sa akin at nagkamot lamang ng ulo "She's busy as always" bumuntong hininga ito, at mahahalata mong malungkot ito
"That must be hard for the both of you" he nodded and I smiled to him "Ganyan talaga, ang mahalaga may tiwala kayo para sa isa't isa" I drank the last coffee in my cup
"So?" I stood up at ganoon rin ang ginawa niya
"Uhm, tara sa tabing dagat?" I don't get it, she has a girlfriend dapat dumidistansya siya diba? Am I right or wrong? "Huh?" I awkwardly replied
"Magpapahangin lang" dahil sa wala akong maisagot ay tumango na lamang ako
I feel uncomfortable, maybe because I'm his ex and she has a new girl now? Or everything has just changed
"Ah, okay tara?"
Habang naglalakad sa tabing dagat ay malaya kaming nagku-kuwentuhan ni Zeke
Naibanggit pa nga namin sa isa't isa ang mga ala-ala namin sa nakaraan, ewan ko ba kung bakit kami pinaglayo ng tadhana
Mabait naman siya, halos lahat ng katangian na gusto ng isang desenteng babae ay nasa kaniya na
Napatawa na lamang ako ng mapait at iyon naman ay nakaagaw sa atensyon niya upang mapahinto sa pagsasalita
"Uh, is there any problem?" umiling ako rito "N-nothing!" pasigaw kong sagot rito dahil na rin sa gulat
Hinigit ako nito na naging sanhi upang mapalapit ang aking katawan sa kanya, at idinako ko ang aking mga mata kung saan naroroon rin ang kanyang tingin
"What are you doing?" nakaramdam ako ng kaba, sapagkat hindi ko mawari kung ano ang susunod na hakbang ang ikikilos nito
"I'm sorry Yassy, I miss you so much" unti-unti itong inilapit ang kaniyang mukha sa akin habang ang mga mata nito ay nakapako ang tingin sa aking labi
Sa bawat paglapit nito ay doon bumibigat ang nararamdaman ko, hindi ko alam, may hindi ba siya sinasabi? Ngunit isa lang ang nasa isip ko. He's not the Zeke that I have known before
He changed.
"Tabi!" sigaw ng isang babae habang nakasakay sa skateboard
BOOGSH!
- Writer
