บทที่ 33
หญิงสูงอายุที่กำลังทำขนมอยู่ในครัว เธอได้รับโทรศัพท์จาก ‘ทิติยะ’ เพื่อนสนิทของลูกชายเธอ ที่หายหัว หายหาง ไม่ค่อยมาให้เจอเลย ไม่รู้ว่าเข้าเวรหรือมีผ่าตัดอะไรนักหนา!! มีแต่โทรศัพท์มา ซึ่งแต่ล่ะครั้ง น้ำเสียงก็เศร้าสร้อย...
หรือถ้าแวะมาหา ก็หน้าเคร่งขรึมไม่ร่าเริงกวนประสาทแบบแต่ก่อน เธอก็คิดว่าลูกคงมีอะไรในใจนั่นแหละ แต่เพียงลูกไม่พูดให้เธอฟัง ซึ่งเธอก็ไม่อยากจะถามเขาให้อึดอัดใจ
แต่วันนี้เธอกระจ่างแจ้งในทุกอย่างแล้ว เพราะเพื่อนลูกได้พูดรายละเอียดให้ฟังคร่าว ๆ บ้างแล้ว
“ผมอยากบอกคุณแม่ให้รู้คร่าว ๆ ก่อน กลัวว่าถ้าไปฟังเลย แม่อาจจะตกใจได้ครับ” เธอเม้มปากแน่น ใจเต้นตึกตัก มองหน้าเพื่อนลูกนิ่งอยู่แบบนั้น
“คือผมอยากให้แม่ฟังจากปากไอ้กิตนะครับ ผมพูดทั้งหมดไม่ได้ครับ คือมันมีแฟนแล้วก็ทะเลาะกันแรงมาก...และเธอก็หนีไป” เรื่องแค่นี้ถึงกับต้องให้เพื่อนมารับเธอไปเลยงั้นเหรอ?
#บ้านวัฒนาพรพ
