"นายกินเถอะ ฉันตักเองได้" เลนนี่เอ่ย
"อาทิตย์หน้าฉันแข่ง เธอไปดูหน่อยนะ ฉันอยากมีกำลังใจ เผื่อจะชนะ" ซีโร่เอ่ย
"ดูก่อนนะว่าว่างมั้ย"
"ถ้าว่างก็มา ถ้าไม่ว่างก็ไม่เป็นไร"
จนกระทั่งจบมื้อดึกของทั้งคู่ ตอนนี้ดึกมาก ซีโร่เลยขอให้เธอนอนกับเขาที่คอนโด ซึ่งเลนนี่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรเพราะเธอเองก็เหนื่อย ไม่อยากนั่งรถกลับตอนนี้เลยยอมที่จะนอนกับซีโร่ที่คอนโดของเขา
"เลนนี่ เธอนอนหรือยัง"
ซีโร่เอ่ยในขณะที่เขานอนอยู่กับเลนนี่บนเตียง เธอยังไม่หลับ แต่เลือกจะไม่ได้ตอบเขาราวกับว่าอยากให้เขาเข้าใจว่าเธอหลับ ไม่นานแรงกอดจากด้านหลังก็เกิดขึ้น ซีโร่รั้งเธอเข้าไปกอด ก่อนเอ่ยประโยคยืดยาวขึ้นเพียงเพราะคิดว่าเลนนี่ไม่ได้ยิน
"ตอนเธอตื่นฉันพูดไปเธอก็จะด่าฉันอีก ฉันคิดถึงเธอนะ ฉันผิดเอง ตลอดเวลาที่เธอไม่อยู่ ฉันหน้าด้านตามไปขอพ่อเธอทุกวันเพราะอยากเจอเธอ แต่ฉันก็เข้าใจพ่อเธอว่าไม่อยากให้ฉันเจอเธอเพราะอะไร วันนี้ก
