ขยี้รักกระชากเกียร์ (วิศวะ)

ตายให้โลกจำ

“เฮียอยากจะเอาหนูอีกไหมคะ?”

ร่างเล็กที่ซุกอยู่ในอ้อมแขนแกร่งเอ่ยถาม ขณะที่ทั้งสองฝ่ายต่างก็ปรับจังหวะลมหายใจ ให้กลับมาเป็นปกติได้เหมือนเดิม

“ไหว?”

ใต้ฝุ่นไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่ดันแกล้งถามหยั่งเชิงเธอกลับไป แทนคำตอบของตน แล้วรอฟังว่าอีกคน จะตอบเขากลับมาว่ายังไง

“หนูทนได้ ยังไงก็ไม่ถึงตาย" เพราะต้องการจะเอาใจคนตัวใหญ่กว่าเธอจึงรีบพูดต่อเลยว่า"ถึงตาย อย่างน้อยหนูก็ได้ตายในหน้าที่ อย่างคนมีเกียรติมีศักดิ์ศรี"

พอได้ยินอย่างนั้นเจ้าของร่างหนาจึงยกมือขึ้นมา แล้วดีดเข้าไปที่กลางหน้าผากมน ของคนสักแต่ว่ามีปากแล้วอยากจะพูดอะไร ก็พูดออกมาโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง...ดัง

เพี๊ยะ!

"โอ๊ย! เฮียดีดเหม่งหนูทำไมคะเนี่ย หนูเจ็บนะ!"

ข้าวปุ้นสะดุ้งโหยง พลางยกมือขึ้นลูบไปบนหน้าผาก ก่อนเอ่ยปากบ่นคนตัวใหญ่ ที่เผลอทำเธอตกใจ

ข้าวปุ้นเคยเห็นคันศรชอบทำแบบนี้กับเจ้าจันทร์ เหมือนอย่างที่ใต้ฝุ่นชอบทำกับเธอเป็นประจำยังไงยังงั้น คนเป็นเพื่อนซี้กัน มันก็ต้องมีนิสัยเหมือนกันอย่างงั้นสิ

"สมควรโดน...ถูกผัวเอาจนตายคาที่ นี่นะเหรอที่มีเกียรติมีศักดิ์ศรี? คิดไปได้เนอะ" เขาว่าพลางกระชับอ้อมแขนให้แน่นเข้าไปอีกนิด ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังแกล้งดีดหน้าผากของเธอให้เจ็บอยู่เลย

"ก็หนูอยากให้โลกจำ..."

เธอก็ยังกวนเขากลับไปไม่เลิกรา ทำเอาใต้ฝุ่นกลั้วขำในลำคอ ก่อนจะพูดต่อว่า

“หึๆ คิดอะไรบ้าๆ ใครมันจะระยำทำกับเมียได้ขนาดนั้นวะฮะข้าวปุ้น ดึกแล้วรีบนอน เพราะเราต้องไปเรียนกันตอนเช้านี่..หลับตาสิ!”

ใต้ฝุ่นบอก พร้อมกับออกคำสั่ง ทั้งที่อยากจะเอาเธออีกหลายๆ ครั้งนั่นแหละ แต่เขาก็ต้องรู้จักระงับยับยั้ง เพราะทั้งสองคนต่างก็มีเรียนเหมือนกันในช่วงเช้า ขืนให้เอาเมียทั้งคืน เขาคงตื่นไปเรียนไม่ไหวแน่ และอีกคนก็คงจะแย่ไม่ต่างกัน

ยอมรับว่าเขาหลงใหลในร่างกาย ของแม่คนตัวเล็กไซส์มินินี่ก็ได้ละมั้ง แต่บางครั้งใต้ฝุ่น ก็ยังไม่อยากจะยอมรับ กับตัวเองสักเท่าไหร่

ใต้ฝุ่นแอบย่องกลับห้อง ของตัวเองตั้งแต่ตอนตีห้า แล้วกะว่าจะนอนต่อ แต่พอล้มตัวลงนอนได้ไม่กี่นาที ก็มีเสียงข้อความไลน์ที่ใต้ฝุ่นคิดว่าคงไม่พ้นอีกคน ที่ไลน์เข้ามาบอกรักกับตนแน่ๆ แต่มันกลับไม่ใช่สิ่งที่เขา กำลังคาดเดาเอาไว้เลยสักนิด..

ใบหน้าคมเข้มเม้มริมฝีปากสนิท เหมือนกำลังรู้สึกผิดหวัง อย่างไม่รู้สาเหตุ

ข้าวปุ้น : (วันนี้ช่วงบ่ายหนูมีกิจกรรมรับน้องที่คณะค่ะเฮีย ช่วงเย็นหนูต้องกลับมาไลท์สดขายของให้พี่กุ้งนาง จากนั้นหนูจะนั่งทำรายงานส่งอาจารย์ก่อน และสุดท้ายหนูก็จะนอนรอเฮียนะคะ จุ๊บ..จุ๊บค่ะ...”)

ใต้ฝุ่นไม่ได้ตอบกลับเพียงแต่ยิ้มรับ และกำลังจะวางโทรศัพท์นั่นแหละ แต่มันดันมีข้อความไลน์ส่งกลับเข้ามาหาเขาอีกครั้ง

ข้าวปุ้น :(หนูกลัวเฮียนอนไม่หลับ หนูก็เลยต้องส่งข้อความ มาบอกกับเฮียว่า หนูรักเฮีย” )

เจ้าของร่างใหญ่ยิ้มกว้าง เมื่อคนที่อยู่อีกฝั่งรู้ใจ และไม่ลืมที่จะส่งข้อความไลน์ เข้ามาบอกรักกับเขาอีกครั้ง อย่างที่เจ้าตัวเขาชอบทำ

ใต้ฝุ่น : "อยากให้โลกจำ?”

ข้าวปุ้นอ่านข้อความไลน์ ที่อีกฝ่ายตอบกลับมาพลางยิ้มขำรับ ก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว จากนั้นจึงขี่รถมอเตอร์ไซค์ไปมหาลัยพร้อมกับเจ้าจันทร์

ข้าวปุ้นมีเรียนช่วงสองโมงเช้า ส่วนใต้ฝุ่นเข้าเรียนหลังจากนั้นราวสองชั่วโมง เธอจึงอยากให้เขาได้นอนต่อ โดยไม่ต้องรอไปส่งเธอเข้าเรียนเหมือนอย่างทุกครั้ง เพราะเวลาเรียนของทั้งคู่ ต่างก็อยู่คนละเวลา

และเมื่อคืน ใต้ฝุ่นก็ได้ปล่อยให้ข้าวปุ้น นอนรอพ่อคุณเป็นแม่สายบัว แต่เมื่อเธอรู้ตัวว่าอีกฝ่าย คงไม่เข้ามาหาแน่แล้วนั่นแหละ เธอถึงได้เผลอหลับไป

ช่วงเวลาพักกลางวัน

เจ้าจันทร์มาหาข้าวปุ้นที่คณะอักษรในตอนกลางวัน และชักชวนให้ไปกินข้าวด้วยกัน ที่โรงอาหารของคณะวิศวะ ซึ่งข้าวปุ้นก็อยากจะไปหาใต้ฝุ่นใจแทบขาด แต่เธอไม่อาจขัดคำสั่ง หากมันยังมีเหตุผลไม่มากพอ ที่จะนำไปหักล้างเพื่อทำให้อีกคนเข้าใจ

“เจ้นึกยังไงถึงได้ชวนหนูไปกินข้าวกลางวันด้วยกันที่นั่น นัดกันกับพวกเฮียๆ เขาเอาไว้เหรอ?” เธอเอ่ยถามเพราะอยากจะรู้เหตุผล ส่วนอีกคนก็ตอบกลับมาให้ทันทีเลยว่า

“ไปล่าแต้ม..”

“หา! อย่าบอกนะว่าเจ้จะ...”

“เออ!...เจ้ว่าจะไปหาเด็กวิศวะที่คณะสักคน เอามาเป็นผัวให้ได้อย่างแกมั่งไง”

เจ้าจันทร์ชิงแทรกขึ้นมาก่อนจะพูดต่อจากนั้นว่า “ถ้าเราไม่เข้าถ้ำเสือแล้วเราจะได้ลูกเสือเหรอวะถามจริง”

เจ้าจันทร์ในลุคใหม่ ที่ดูเป็นผู้หญิงสดใส อีกทั้งยังสวยสะดุดตา และมีออร่ามาเต็มชนิดที่เรียกได้ว่า เธอสวยกว่าดาวคณะบางคนซะอีก

เจ้าจันทร์ที่เคยไว้ผมสั้น แต่มาวันนี้กลับไว้ผมยาวสยายจนเต็มแผ่นหลัง จากที่เคยปิดบังร่างกาย ด้วยการใส่เสื้อผ้าตัวใหญ่ เพราะไม่ต้องการให้ใครเห็นเรือนร่างที่ซุกซ่อน เฉกเช่นในตอนนี้ ที่เธอแต่งหน้าแต่งตาและใส่ชุดนักศึกษารัดรูป เพื่ออวดส่วนเว้าส่วนโค้งที่มีได้อย่างลงตัว อีกทั้งยังมีความใจกล้าและบ้าบิ่นมากกว่าที่เคยเป็นอยู่

“เฮ้ย! แต่หนูมีผัวแล้วนะเจ้” ข้าวปุ้นรีบค้านกลับเสียงหลง

“มีผัวแล้วไงวะ เจ้แค่หวังว่าแกคงจะไม่ปฏิเสธ ที่จะไปที่นั่นเป็นเพื่อนเจ้หรอกนะ...”

“อ่า...”

“แกจำได้มั้ยว่า...ใคร? ที่เป็นคนคอยส่งสารลับให้กับไอ้ฝุ่น ตั้งแต่ตอนที่แกยังอยู่ชั้นมอสอง”

เจ้าจันทร์ว่า เมื่อเห็นทีท่าของอีกฝ่าย คล้ายอยากจะปฏิเสธกลับมาให้เลยนั่นละ

“อ่า...”

“แผนการของใครวะ? ที่ทำให้แก จับไอ้ฝุ่นมันมาเป็นผัวได้จนถึงทุกวันนี้น่ะ...”

เจ้าจันทร์ละคำพูดของตน พลางหรี่ตามองคนตัวเล็กกว่า ที่ยังทำท่าลังเลใจ ก่อนจะขยี้ซ้ำเข้าไป จนกว่าอีกฝ่ายจะยอมตามใจเธอได้นั่นแหละ

“ ความลับนี้ของแกยังอยู่กับเจ้ แต่ถ้าไอ้ฝุ่นมันรู้เข้า...”

เจ้าจันทร์แกล้งเอาเรื่องนี้มาข่มขู่ เพราะรู้ดีว่าน่าจะได้ผลกับคนอย่างมัน แต่เธอก็พูดไปอย่างนั้นเอง

เพราะการที่คนทั้งคู่ จะได้มาอยู่ด้วยกัน อาจเป็นเพราะถูกจัดสรรมาแล้วทุกอย่าง เพียงแต่มีเธอเป็นตัวกลาง ที่ทำให้ทั้งสองฝ่าย ต่างก็เชื่อมโยงเข้ามาหากันได้ในที่สุด

นิยายเรื่องนี้ ไรท์แต่งจบแล้วนะคะ แต่จะทยอยอัพให้อ่านกันเรื่อยๆ จนกว่าจะหมดโปรโมชั่นของ *****คค่ะ