ย่องเบาเข้าหา Nc

1429 Words

ใต้ฝุ่นลืมนึกไปว่าระหว่างเขากับข้าวปุ้น มันดันมีเงื่อนไขสัญญาระหว่างกันเอาไว้ สัญญาที่ไม่สามารถจะบอกให้ใครรู้ได้ ใต้ฝุ่นจึงรีบตัดบท เพื่อให้มันจบๆ กันไปนั่นแหละ แต่คันศรดันย้อนถามเจ้าของร่างใหญ่พอกัน ด้วยประโยคต่อมา “หรือว่ามึงไม่ได้รักข้าวปุ้นฮะไอ้ฝุ่น?” “......” “ว่าไง?...” คันศรย้ำถาม ส่วนอีกฝ่ายก็ได้แต่หลุบตาลงต่ำ “.......” “มึงยังให้คำตอบกูไม่ได้?” คันศรจึงย้อนถามใต้ฝุ่นอีกครั้ง อย่างต้องการจะเอาคำตอบจากมันให้ได้ แล้วสุดท้ายอีกฝ่าย ก็ยอมเลื่อนสายตาขึ้นมามองหน้าเพื่อนนิ่งๆ ก่อนจะพูดความจริงออกไป “กู...ยังไม่แน่ใจว่ะ” “มึงจะแน่ใจตัวเองตอนกี่โมงก็เชิญมึงนั่งโง่ๆ คิดไปคนเดียวเลยนะ กูอดนมไอ้เจ้ามาหลายวัน จวนเจียนใกล้จะลงแดงตายห่าอยู่แล้วเนี่ย...หากมึงคิดได้เมื่อไหร่ มึงก็รีบตามกูเข้าไปทำงานช่วยน้องๆ มัน งานจะได้เสร็จทันวันมะรืน แต่ก่อนอื่นกูอยากจะให้มึงคิดให้ได้ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไปก็เท่านั้น” "กูรู้สึกตัวเองช้าไปมั้ยวะศร?" ใต้ฝุ่นย้อนถามคันศรกลับไปเพื่อขอความเห็น “ก็เพราะเมื่อก่อนมึงคิดว่าเขาเป็นของตายไง แต่ตอนนี้ข้าวปุ้นมันกลายเป็นของที่ดิ้นได้ มึงก็เลยทุรนทุราย แถมยังดิ้นยิ่งกว่าใส้เดือนที่ถูกน้ำร้อนราดตัวซะอีก ทีนี้มึงเก็ตรึยังฮะไอ้ฟาย!?” เมื่อเอ่ยเตือนสติเพื่อนจบ คันศรก็ตบฝ่ามือหนา ลงไปบนบ่าของใต้ฝุ่นอีกครั้ง เชิงให้กำลังใจเพื่อนด้วยนั่นแหละ และใต้ฝุ่นก็ได้ทำตามที่คันศรแนะนำ ด้วยการนั่งโง่ๆ อยู่ตรงนั้นสักพักใหญ่ ก่อนจะสลัดความคิดในหัวทิ้งไปได้ในที่สุด... # ห้องเก้าสองเก้า # เวลาตีหนึ่งกว่าๆ ที่ใต้ฝุ่นกลับมาถึงห้องนอน และสิ่งแรกที่เขาต้องทำก่อน นั่นก็คือเข้าไปอาบน้ำชำระล้างร่างกาย จากนั้นจึงเปิดประตูออกมาจากห้องของตน แล้วย่องเบาเข้าไปหาอีกคนที่นอนอยู่ห้องติดกัน และคิดว่าเวลานี้เธอน่าจะหลับไปแล้วแน่ๆ ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะหลับลึกจนไม่รู้สึกตัว...แต่ใต้ฝุ่นก็มีวิธีที่จะปลุกเร้าอารมณ์ของหญิงสาว ขึ้นมาตอบรับสัมผัสจากเขาได้เสียทุกครั้ง... อย่างที่เห็น... เจ้าของร่างหนาซุกตัวเข้ามาอยู่ในผ้าห่มผืนเดียวกัน จากนั้นจึงสอดแขนเข้าไปกอดคนที่นอนตะแคงข้างให้จากทางด้านหลัง แล้วก็ได้รู้ว่าหญิงสาวยังอยู่ในชุดนอนบางเบา ไม่ได้อยู่ในชุดวันเกิดอย่างที่บอกเขาเอาไว้ก่อนหน้า แต่ไม่ว่าจะอยู่ในชุดไหนเธอก็สามารถเร้าอารมณ์ของเขาได้ตลอดเวลาที่นึกถึง... “.....ข้าวปุ้น” “ขาเฮีย...อื้อ~~...” เสียงแหบพร่ากระซิบเรียกชื่อเธอเบาๆ ก่อนที่เจ้าตัวจะขบเม้มเชิงหยอกเย้า กับใบหูของหญิงสาวอย่างรู้สึกมันเขี้ยว จนทำให้ร่างบางรู้สึกเสียวซ่าน พร้อมกับสะดุ้งคราง จากนั้นจึงค่อยๆ พลิกร่างเล็กของตนหันมาหาเจ้าของอกกว้าง ก่อนจะเลื่อนฝ่ามือบางขึ้นไปสำรวจตรวจตรา ลักษณะใบหน้าของอีกฝ่าย ด้วยการสัมผัสลูบไล้ผ่านความมืดมิด เพราะหญิงสาวได้ปิดไฟเอาไว้ จากนั้นจึงใช้จมูกของตน สูดดมกลิ่นกายของคนเป็นสามี ในขณะที่เปลือกตายังปิดสนิท “เราคิดว่าเฮียเป็นพวกย่องเบารึไงหื้ม?” “ก็เฮียไม่ยอมเปิดไฟนี่คะ..หนูก็เลยกลัวว่ามันจะไม่ใช่เฮียนี่นา” หญิงสาวรีบอธิบาย เพราะเธอเคยอ่านไปเจอเรื่องของสามีภรรยาคู่หนึ่ง ซึ่งคนเป็นสามีก็มักจะออกไปหาปลาในเวลากลางคืนแล้วจะกลับเข้าบ้านในเวลาช่วงตีสองของทุกวัน และจะต้องมีอะไรกันกับคนเป็นเมียเสียก่อนทุกครั้ง จนกระทั่งวันหนึ่งคนเป็นสามีก็ดันกลับผิดเวลา ตอนนั้นข้าวปุ้นก็จำไม่ได้แล้วว่าเพราะอะไร แต่เท่าที่จำได้เหมือนจะมีผู้ชายคนอื่นเข้ามาสวมรอยแทนคนเป็นสามีเลยนั่นแหละ ข้าวปุ้นจึงต้องการความมั่นใจ ด้วยการสูดกลิ่นกายของใต้ฝุ่นที่เธอคุ้นชิน และได้ยินเสียงของเขาพูดขึ้นมาในจังหวะเดียวกันเพื่อยืนยันตัวตน “ถ้าไม่ใช่เฮีย...มันก็คงจะไม่ทันแล้วมั้ย? ในเมื่อมันเข้ามาใกล้จนแทบจะสิงเราได้ขนาดนี้น่ะ” ใต้ฝุ่นว่าในขณะที่กดจมูกโด่ง ไล้ลงไปตรงข้างแก้ม พร้อมๆ กับที่ใช้ฝ่ามือใหญ่ สำรวจไปทั่วร่างบางอย่างนุ่มนวล แล้วมันก็ชวนให้หัวใจของหญิงสาวเริ่มจะเต้นแรง แข่งกับเสียงลมหายใจหอบหนักของร่างใหญ่ ในขณะที่เขาถอดเสื้อผ้าของหญิงสาวออกไป พร้อมๆ กับของตน จนกระทั่งทั้งสองคนไม่เหลืออะไรมาขวางกั้น “ไหนเราบอกเฮียว่า....จะใส่ชุดวันเกิด....ไว้รอ?” เจ้าของร่างหนาเอ่ยถามเสียงสั่นพร่า ในขณะที่คนตัวเล็กกว่าก็ตอบกลับมาในลักษณะเดียวกัน.. “มันเลยเวลาวันเกิดมาแล้วนี่คะ...แล้วหนู...อ๊ะ!..ก็คิดว่า..อื้อ~~เฮียจะ...อ๊ะ!..อ๊า!..อื้ออ~~” ประโยคบอกเล่าที่ไม่สมบูรณ์เพราะคำว่า ไม่มาแล้ว ได้ถูกกลืนหายไปกับริมฝีปากหนา ที่ทาบทับลงมาบนริมฝีปากของหญิงสาวอย่างจงใจ เพราะใต้ฝุ่นไม่ต้องการให้เธอพูดอะไรเลยสักอย่าง นอกเสียจากร้องครางเสียงหวานๆ ให้เขาได้ฟังอย่างต่อเนื่อง กับเรื่องที่เขากำลังจะทำกับเธอ ในเวลานี้เท่านั้น “อื้อ~~เฮียฝุ่นขา...อื้ม...” เสียงร้องครางกับสรรพนามเรียกหาเขา อย่างออดอ้อนของเจ้าตัว มันใช้ได้ผลดีเกินความคาดหมาย เพราะมันชวนให้ใต้ฝุ่นสติหลุดทุกทีที่ได้ยิน “อ๊ะ! เฮีย!” ร่างบางสะดุ้งเฮือกๆ เมื่อรับรู้ได้ว่าร่างกายไซส์มินิของเธอ ถูกรุกล้ำจากสัมผัสแกร่งของอีกคน ที่ตนคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี แต่ก็ไม่รู้สึกคุ้นชินสักที กับการที่ถูกเจ้าของร่างใหญ่กว่า รุกคืบเข้ามาในร่างกายของเธอโดยไม่บอกกล่าว และเขามักจะเอาแต่ใจ ด้วยการทำแบบนี้กับเธอเป็นประจำ “อื้อ~~เราทำเฮียเสียวว่ะ...ซี้ด~~ตอดเฮียดีเกินไปแล้วนะ...อ่า~~” เสียงสูดริมฝีปากลากยาว ในขณะที่ร่างใหญ่ ก็เริ่มขยับเคลื่อนไหวร่างกายในจังหวะเนิบช้า “เฮีย...อ๊ะ!...อ๊า!...” จากนั้นจึงเร่งจังหวะเร็วและแรงขึ้นมา จนเรียกได้ว่า โถมกำลังเข้ามาใส่เธอทั้งตัวด้วยจังหวะรัวเร็ว “อ๊า!เฮียขา...หนูจะ..” “เสร็จ!ไปดิ..” ใต้ฝุ่นกระซิบบอกเธอข้างใบหู ทั้งที่รู้อย่างนั้น...แต่เจ้าของร่างใหญ่ กลับไม่ยอมผ่อนความร้อนแรงของตน ให้กับคนตัวเล็กกว่าที่อยู่ใต้ร่าง “unlimited เราจะเสร็จสักกี่ครั้งเฮียก็ยังไม่พอ” “ฮื่อ...ทำไมวันนี้เฮีย อ๊ะ! ถึงเอาหนู อ่ะ!ดุขนาดนี้ละคะ อ๊า~เฮีย!” ข้าวปุ้นเอ่ยถามคนบนร่างด้วยน้ำเสียงขาดๆ หายๆ เมื่อถูกอีกฝ่ายกระหน่ำเข้ามาใส่ อย่างไม่ยอมออมแรงให้กันเลยสักนิด ทั้งที่ตัวเธอเองก็เล็กกระจี้ดเดียว “มันเขี้ยวว่ะ!แล้วเราไม่เสียวรึไง?” เขาถาม แต่ก็ไม่ได้จริงจัง เพราะแค่ฟังเสียงร้องครางของข้าวปุ้น ใต้ฝุ่นก็พอจะรู้คำตอบ “หรือว่าไม่ชอบ?..” ใต้ฝุ่นกัดฟันแน่นๆ ตอนย้ำถามกับเธออีกครั้ง เพราะอีกคนเอาแต่ร้องคราง เธอเลยตอบคำถามเขาไม่ได้สักที “ชะ...ชอบ..ซี้ดด...หนูชอบทุกอย่างที่เฮีย..ทะ..ทำ...อื้อ..เฮีย หนูจะเสร็จอีกแล้ว!” เธอตอบกลับ ขณะยกสะโพกรับกับเอวสอบของเขา อย่างต้องการจะเอาใจ “อ่า..ปุ้น เราเด้งรับเฮียดีเกินไป ซี้ด~เฮียไม่ไหวแล้วเหมือนกัน พวกมันมาจ่อรอกันอยู่ ที่ปากประตูนี่แล้ว อ๊ะ! อ๊า!..อื้ม ” เสียงคำรามลั่นพร้อมกับเสียงครางหวาน ที่ดังประสานกัน บ่งบอกว่าทั้งสองฝ่าย ได้ไปถึงจุดหมายปลายทางในเวลาที่ไม่ต่างกัน แฮ่...ขอคอมเม้นเยอะ ขอหัวใจให้กันบ้างนะคะ Please.

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more