ขยี้รักกระชากเกียร์ (วิศวะ)

หวงน้องสาวนอกไส้

“เฮียฝุ่น”

“.......”

เจ้าของชื่อทำหน้าตึงแถมยังดึงสีหน้าใส่ และนอกจากจะไม่พูดอะไรกับข้าวปุ้นแล้ว เจ้าตัวยังทำท่าจะลุกหนี หญิงสาวจึงใช้วิธีวางมือบางทั้งสองข้างกดลงไปบนต้นขาของเขา ขณะตีหน้าเศร้าแล้วรีบเล่าความจริงออกไป

“หนูไม่ได้อยากขัดคำสั่งของเฮียเลยนะคะ แต่เจ้เจ้าบอกว่าอยากจะหาผัววิศวะสักคนเหมือนหนู ก็เลยชวนหนูเชิงบังคับให้มาที่นี่เป็นเพื่อนกัน หนูก็ไม่รู้จะทำยังไง”

นอกจากไม่ยอมรับฟัง ใต้ฝุ่นยังปัดมือทั้งสองข้างของเธอออกไป ราวกับว่าอีกฝ่ายกำลังทำผิดมากมาย จนอภัยให้ไม่ได้ยังไงยังงั้น ข้าวปุ้นจึงหันไปทางโชกุน เพื่อให้พูดกับใต้ฝุ่นช่วยเธอด้วยอีกแรง

“ผู้ชายที่เรายืนคุยด้วยเมื่อกี้ รู้จักกันมานานแล้วเหรอ?”

โชกุนเอ่ยถามข้าวปุ้น อย่างตรงประเด็นตามภาพที่เห็นเมื่อครู่ แทนใต้ฝุ่นที่อยากจะรู้ใจแทบขาด แต่ยังคงวางมาดไม่พูดไม่จา และทำท่าไม่อยากรู้ แต่หูแม่งเสือกกระดิกยิกๆ เลยเหอะ

ดูจากดาวพลูโตโชกุนก็ยังดูออกเลยว่า มันหวงน้องสาวนอกไส้คนนี้ของมันมากแค่ไหน?

แล้วเรื่องที่สั่งห้ามไม่ให้เมียมันมาหาที่คณะ ก็เพราะกลัวว่าจะมีใครเข้ามาจีบเมียมันนั่นแหละ เรื่องนี้จึงเป็นเรื่องใหญ่กว่าเรื่องอะไรทั้งนั้น เรื่องไลท์สดของข้าวปุ้นก็เช่นกัน มันรู้ว่าต้องมีพวกผู้ชายเข้ามาขายขนมจีบเมียมันแน่ๆ แต่ด้วยความที่ไม่อยากเห็น ใต้ฝุ่นจึงไม่เคยกดเข้าไปดู ตอนที่ข้าวปุ้นไลน์สดขายของเลยสักครั้ง ไม่ว่าจะเป็นช่องทางในtiktok หรือcoverร้องเพลงต่างๆ ลงในยูทูป หากเลื่อนไปแล้วเจอเข้าโดยบังเอิญ มันก็จะทำเป็นเมินแล้วรีบกดผ่านเลยทันที ความจริงเรื่องเงินแค่นี้ มันไม่ใช่ปัญหาสำหรับใต้ฝุ่นเลยสักนิด เพียงแต่มันคิดว่าสิ่งไหนที่ข้าวปุ้นรัก มันก็ไม่อยากจะขัดใจ ซึ่งเรื่องนี้เพื่อนสนิททั้งสองคนต่างก็รู้ดี

“ถ้าในโซเชียลหนูก็รู้จักกับพี่เขามาหลายปีแล้วค่ะ พี่เขาเป็น fc ของหนูมาตั้งแต่ตอนที่หนูยังเรียนอยู่ชั้นมอสาม แล้วพี่เขาก็ตามมาเหมาซื้อของตอนหนูไลท์ อีกทั้งยังชอบให้ของขวัญหนูในนั้นเยอะกว่าใครๆ ถือว่าพี่เขาเป็นตัวเงินตัวทองของหนูเลยก็ว่าได้ พอดีพี่เขาจำหนูได้ก็เลยเข้ามาทักทาย เราจึงคุยกันได้แค่นิดหน่อยเท่านั้น”

“มึงได้ยินแล้วใช่มั้ยวะ?” ประโยคคำถามที่จงใจเอ่ยขึ้นมาลอยๆ นั่นของโชกุน ทำเอาใต้ฝุ่นถึงกับไปไม่เป็นกันเลยทีเดียว

“เฮียฝุ่นอย่าโกรธหนูเลยนะคะ...หนูใจไม่ดีเลยเวลาที่เห็นเฮียทำเฉยเมย และหมางเมินกับหนูแบบนี้”

ข้าวปุ้นพูดต่อจากนั้น แล้วน้ำเสียงของเธอก็เริ่มจะสั่นลงไปทุกที แต่ที่สั่นกว่านั้นก็น่าจะเป็นใจของใต้ฝุ่นตอนที่ได้ยินนั่นแหละ

“อย่าร้องไห้...เดี๋ยวเฮียจะพาไปส่งที่ห้อง”

ว่าแล้วก็ลุกขึ้นคว้ามือของคนตัวเล็กกว่า ก่อนจะหันองศาหน้าไปหาโชกุน “ มึงช่วยจดเลคเชอร์ของอาจารย์ไว้ให้กูทีนะ กูไม่เข้าเรียนช่วงบ่าย”

โชกุนยกยิ้มขำรับก่อนพยักหน้าตอบกลับเชิงรู้กัน แต่อีกคนนี่แหละที่ไม่เคยจะรู้ทันใคร

“เฮีย...ทำไมเฮียถึงไม่ไปส่งหนูที่คณะ เพราะหนูมีเรียนช่วงบ่ายด้วย”

“ลาป่วยฉุกเฉิน...” ใต้ฝุ่นหันมาบอก ขณะที่พากันเดินออกมาจากโรงอาหารแล้วนั่นแหละ

“แต่หนู...ไม่ได้เป็นอะไรนี่คะ”

“แต่เฮียเ****นว่ะ!...อยากเอาเมียตอนกลางวัน ถ้าไม่ทันจะเอาในรถ...สดเลย...มีไรมั้ย?"

!!!

เมื่อใต้ฝุ่นได้จัดหนักให้กับเมียที่แสนจะน่ารัก หลังจากช่วงเวลาพักกลางวันจนหนำใจ จากนี้ต่อไปเขาจึงอนุญาตให้ข้าวปุ้น ไปหาเจ้าตัวที่คณะได้ แต่มีข้อแม้ว่าจะต้องมีเจ้าจันทร์ไปด้วยกันทุกครั้ง

หากข้าวปุ้นจำไม่ผิด วันนี้น่าจะเป็นวันสุดท้าย ที่ใต้ฝุ่นจะอยู่ช่วยรุ่นน้องจัดงานบายศรีสู่ขวัญที่จะมีในวันรุ่งขึ้น และเธอก็สุดคิดถึงคนเป็นสามีเอามากๆ เนื่องจากเวลาเรียนกับเวลาทำกิจกรรมไม่ค่อยตรงกันเท่าไหร่

เมื่อข้าวปุ้นกับเจ้าจันทร์ พากันมาสมัครเข้าชมรมดนตรีเป็นที่เรียบร้อย ข้าวปุ้นจึงได้ชักชวนรุ่นพี่ ให้พาเธอไปหาสามี ที่คณะวิศวะด้วยกันซะเลย

ส่วนเจ้าจันทร์ต้องกลับบ้านต่างจังหวัดเป็นเวลาหลายวัน เธอจึงไม่ได้เจอหน้าคันศรเลยเช่นเดียวกัน หากจะเห็นหน้าหรือได้ยินเสียง ก็เพียงแค่ผ่านกล้องของโทรศัพท์เท่านั้น

เรื่องที่เจ้าจันทร์กับคันศรมีอะไรกันแล้วนั้น หญิงสาวยังไม่ได้เล่าให้ข้าวปุ้นฟัง เพราะเธอเกรงว่าอาจถูกรุ่นน้องเอ่ยแซวเอาได้

และเมื่อข้าวปุ้นเห็นว่าใต้ฝุ่นอยู่ส่วนไหนของสถานที่จัดงานบายศรีสู่ขวัญ เธอก็ทิ้งเจ้าจันทร์ทันที ก่อนเดินตรงปรี่เข้าไปหาคนของตนเอง

“เฮียฝุ่น...”

เจ้าของชื่อที่กำลังนั่งยองๆ ขณะช่วยรุ่นน้องตอกตะปู จำต้องหันมามองเจ้าของเสียงหวานคุ้นหูและฟังดูคุ้นเคย ก่อนมองเลยไปทางด้านหลัง พลางเลิกคิ้วขึ้นสูงเชิงถาม เมื่อไม่เห็นคนที่เขาสั่งว่าให้ตามมาด้วยกัน

“เจ้เจ้าเขาไปหาเฮียศรทางโน้นแล้วค่ะ หนูไม่ได้มาคนเดียวจริงๆ นะคะ”

ข้าวปุ้นรีบรายงานตัวซะก่อน ที่อีกฝ่ายจะพาลอารมณ์เสียใส่ ซึ่งมันก็ไม่ดีกับใครทั้งนั้นเลยนั่นแหละ และในช่วงจังหวะนั้น ก็ดันมีเสียงของรุ่นน้องคนหนึ่ง ซึ่งอยู่ในกลุ่มของใต้ฝุ่นได้พูดแซวขึ้นมาว่า

“รุ่นพี่...คนนี้น้องสาวของรุ่นพี่ใช่มั้ยครับ?”

“อื้อ...” ใต้ฝุ่นตอบรับสั้นๆ จนคนข้างกันต้องกลั้นลมหายใจ

“เพิ่งรู้วันนี้ว่ารุ่นพี่มีน้องสาวกับเขาด้วย แถมรูปร่างหน้าตายังสวยอีกต่างหาก”

รุ่นน้องอีกคนเอ่ยชมน้องสาวนอกไส้ ของใต้ฝุ่นต่อจากนั้นทันที

“........”

ใต้ฝุ่นที่ไม่อยากจะพูดอะไรมากนัก เขาชักสายตาจากคนแรก เลื่อนมามองรุ่นน้องคนที่สอง เชิงจะบอกพวกมันให้รู้ว่า ‘พวกมึงอย่ามายุ่งกับน้องของกู’นั่นแหละ

แต่ทว่า...

รุ่นน้องของเขากลับไม่เข้าใจความหมาย และยังคงถามรุ่นพี่ของพวกเขาต่อไป

“รุ่นพี่...รับสมัครน้องชายอย่างผมเอาไว้สักคนได้มั้ย?”

คำถามสุดท้ายทำให้ใต้ฝุ่นเริ่มจะหมดความอดทน กับรุ่นน้องของตนเองถึงกับตะเบงเสียงสูงใส่ อย่างระงับอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่