เซฟ
“เบาๆ หน่อยไหม” เสียงไอ้องศามันพูดกับผม ไม่ต้องสงสัยหรอกครับ ตอนนี้ผมอยู่ที่ผับผมเอง หลังๆ มานี้ผมมาทุกวันครับ ไม่ได้มาทำงานนะ แต่กูมากินเหล้านี่แหละ
“เออ ช่วงนี้มึงเป็นอะไรวะดูอารมณ์ไม่ดีตลอด แถมแดกเหล้าอย่างกับน้ำเปล่าทุกวันอีก” ไอ้กีต้าร์ที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ก็หันมาพูดอีกคน
“เปล่า” ผมตอบไปสั้นๆ เพราะผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร มันเบื่อๆ เซ็งๆ ไปหมด หงุดหงิดทุกอย่าง
“เปล่าแม่งตลอด แต่แดกเหล้าเมาทุกวัน” ไอ้องศาบ่นพร้อมส่ายหัว
“ปล่อยมัน” ไอ้กีต้าร์พูดแล้วก้มเล่นโทรศัพท์ตามเดิม
ช่วงนี้พวกมันไม่เอาสาวมานัวหรอกครับ เพราะอารมณ์ผมไม่ดีพวกมันเลยนั่งดื่มเป็นเพื่อน กลัวเอาผู้หญิงมาแล้วงอแงพาไปห้องเดี๋ยวผมจะรำคาญเอา
“จะว่าไปสองคนนี้ก็เหมาะกันดีนะ” อยู่ๆ ไอ้กีต้าร์ก็ออกมาขณะที่สายตาก็มองหน้าจอโทรศัพท์ไม่เลิก
“ใครวะ?” ไอ้องศาถามกลับ
“มึงดูนี่ แต่ถ้าเปลี่ยนจากไอ้อั่งเปาเป็นกู กูว่าเหมาะ
